MENU

Πρώτη ήττα λοιπόν για τον ταλαιπωρημένο Ολυμπιακό στη La Grassa από μια Βίρτους που κυριάρχησε πλήρως σε επίπεδο προσωπικών μονομαχιών. Το ταλέντο και οι επιθετικές δεξιότητες θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν δώσει τη νίκη στην ελληνική ομάδα όμως αυτό το  ματσάρισμα ήταν μια καλή ευκαιρία για ρίξουμε τον προβολέα μας επάνω σε συγκεκριμένες πτυχές του ερυθρόλευκου παιχνιδιού. 

Καινούργιο κέντρο βάρους

O Oλυμπιακός φέτος έχει διαφοροποιήσει τις συνήθειες και την ιεράρχηση των εκτελέσεων εντός του επιθετικού playbook του. Είναι σαφώς πιο guard-based (βάση του παιχνιδιού και της παραγωγικής του διαδικασίας οι γκαρντ) ομάδα, έχοντας κάνει στοχευμένες παραχωρήσεις για να αναδείξει τις δεξιότητες συγκεκριμένων παιχτών.

Κρατήστε αυτό σε πρώτη φάση.


                  Συχνότητα Spot up             Συχνότητα με PnR Χειριστή
                   2025-26                      Νο 5   (19.9)                         Νο20 (13.2)
                   2026-27                      Νο 20 (12.3)                         Νο 7 (20.7) 


Οι ερυθρόλευκοι έχουν εστιάσει στη δημιουργία πλεονεκτήματος σε πρώτο χρόνο, θυσιάζοντας έξτρα πάσες και επιθέσεις μεγαλύτερου χρόνου και υπομονής για την αναζήτηση του πλεονεκτήματος. Το έχουν κάνει στοχευμένα ώστε να πάρουν το μάξιμουμ από την προσθήκη του Μοντέρο και να μακιγιάρουν την αντικατάσταση του ελίτ “σουτέρ θέσεως” Πίτερς από τον Εντιάι. Το κέντρο βάρους δεν είναι πλέον στο χαμηλό post αλλά στον χειριστή. 

Ο περυσινός Ολυμπιακός δημιουργούσε το πλεονέκτημα μετά το πρώτο ball-screen (σε δεύτερο ή τρίτο χρόνο, πηγαίνοντας βαθύτερα στην επίθεση του χρονικά) και παρήγαγε πληθώρα στατικών εκτελέσεων με δημιουργικούς πυλώνες την κίνηση μακριά από τη μπάλα και το χαμηλό ποστ. Φέτος θέλει να βρει το πλεονέκτημα (και να αναγκάσει την αντίπαλη άμυνα σε rotations) σε πρώτο χρόνο, επιδιώκοντας ακόμα περισσότερες καταστάσεις ανοιχτού γηπέδου. 

Οι 9.8 transition κατοχές της περασμένης σεζόν έχουν γίνει 13.0 στις πρώτες τρεις αγωνιστικές, όπου το τιμόνι κρατάει ο Μοντέρο και ο αποτελεσματικός fast-break maker Μακιντάιρ. Ο Ολυμπιακός συνεχίζει να μη δείχνει ροπή σε καθαρές 1on1 καταστάσεις (προτιμάει να δουλεύει με τον χειριστή μέσα από δράσεις στις οποίες αναμειγνύονται δύο παίχτες) και θέλει να κουμπώσει στη δυναμική των ball handlers του, το advanced παιχνίδι (κυρίως) τουτ Βεζένκοφ μακριά από τη μπάλα, ενεργοποιώντας -κατά την προσφιλή συνήθεια αυτού του επιθετικού μοντέλου- πλήθος “κοψιμάτων” για να υποστηρίξει τον παίχτη με τη μπάλα, είτε αυτός βρίσκεται στην περίμετρο υπό το καθεστώς προωθητικής ντρίμπλας, είτε στο low post στατικά.

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον, σε όλη αυτήν τη διαδικασία διαφοροποίησης συνηθειών στο κομμάτι της ανάπτυξης και της εκτέλεσης, να δούμε την επίδραση της επιστροφής του Νίκολα Μιλουτίνοφ και το πως θα “γράψει” στην εικόνα των ερυθρολεύκων. O Σέρβος σέντερ εκτός από την επιλογή αλλαγής ρυθμού που θα φέρει η ικανότητα του να παίξει στο low post, λειτουργεί και ως connective playmaker συνδέοντας με τις πάσες του τη δυνατή με την αδύνατη πλευρά. Η δυναμική της επίθεσης του Ολυμπιακού είναι μεγάλη και οι προδιαγραφές της αρκετά υψηλές, σε σημείο που μπορεί να ελπίζει βάσιμα ότι αυτό το υλικό, εντός αυτής της αγωνιστικής πλατφόρμας, θα του δώσει την πιο αποτελεσματική επίθεση στη λίγκα.


Χρειάζεται δουλειά στα μετόπισθεν

Ενώ λοιπόν τα vibes στο επιθετικό κομμάτι είναι άκρως θετικά στο ξεκίνημα της σεζόν μιας και ο Ολυμπιακός δείχνει να οικειοποιείται τις αλλαγές και να ξεπερνάει πιθανούς κραδασμούς που εύλογα δύνανται να εμφανιστούν κατά τη διαδικασία διαφοροποίησης, είναι προφανές ότι έχει μεγαλύτερο έδαφος να καλύψει στο πεδίο της άμυνας. 

Εμβαθύνοντας στο αμυντικό performance της ομάδας στα τρία αυτά πρώτα παιχνίδια της σεζόν στην Ευρωλίγκα, γίνεται κατανοητό το εξής: Το βασικό πρόβλημα των ερυθρολεύκων στην παρούσα φάση είναι η αδυναμία τους να ελέγξουν τον αντίπαλο χειριστή ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις, πηγαίνει όπου θέλει στο παρκέ ανοίγοντας τη γκάμα των διαθέσιμων επιλογών για την επίθεση της ομάδας του. Σε σχέση με αυτό που είχαμε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια, ο Ολυμπιακός εδώ είναι ο ακόλουθος και όχι αυτός που θέτει το standards με την άμυνα του. Πηγαίνει εκεί που τον πάει η αντίπαλη επίθεση.

Σημείωση: H εξειδικευμένη στατιστική είναι ένα αρκετά χρήσιμο εργαλείο, εφόσον έχεις το γνωστικό υπόβαθρο να τη χρησιμοποιήσεις σωστά και να τη διαβάσεις σε συνάρτηση με το παιχνίδι και τον διαδραστικό του χαρακτήρα. 

Ρίξτε μια ματιά εδώ:

              Spot-up άμυνα     Άμυνα σε PnR Xειριστή                  DRB%
           2025-26                  0.935 (2)                 0.851 (7)                 71.5 (2)
           2026-27                  1.284 (18)                 0.721 (5)                 61.0 (19)

Το νούμερο της ερυθρόλευκης άμυνας απέναντι στον Pick & Roll-Χειριστή είναι εξαιρετικό γιατί αφορά μόνο τις εκτελέσεις. Στην πραγματικότητα και εντός των τεσσάρων όμως, είναι το σημείο που χανει το περισσότερο “αίμα” ο Ολυμπιακός. Και αυτό απεικονίζεται στατιστικά στην αποτελεσματικότητα του αντιπάλου στις Spot-up εκτελέσεις. Οι επιθέσεις δημιουργούν πλεονέκτημα στο πρώτο ball-screen, η ελληνική άμυνα μπαίνει σε διαδικασία περιστροφών και αδυνατεί να ακολουθήσει, επιτρέποντας καλά στατικά σουτ. Αυτό πηγάζει από την αδυναμία του παίχτη/των παιχτών που μαρκάρει στο κεφάλι της άμυνας, να ελέγξουν τη μπάλα, να κρατήσουν τον χειριστή μακριά από τα καλά του σημεία και να μικρύνουν το γήπεδο για την επίθεση. Παραδοσιακά με τον Ουόκαπ εκεί, οι Πειραιώτες ήταν αρκετά αποτελεσματικοί. Πέρυσι έκανε σπουδαία δουλειά ο Τζόσεφ σε αυτό το κομμάτι ενώ σε ένα σημείο της σεζόν βοήθησε ακόμα και ο Φουρνιέ. 

Είναι δεδομένο ότι και οι ψηλοί φέρουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης και ότι γενικότερη η ευθύνη είναι συλλογική. Στη Μπολόνια η Help side δεν βοήθησε, χάνοντας συχνά την επικοινωνία με τη δυνατή πλευρά την ώρα που ο Roll Man έκανε παρέλαση χωρίς να δεχθεί καν ένα “ταγκ”. Οι “επιθετικής κατεύθυνσης” πεντάδες του Ολυμπιακού επίσης χάνουν αρκετές προσωπικές μονομαχίες/διεκδικήσεις στα μετόπισθεν. Και εδώ η επιστροφή του Μιλουτίνοφ θα λειτουργήσει ευεργετικά μιας και θα δώσει άλλη δυναμική στο κομμάτι του rebounding και στον τρόπο που η ομάδα μπορεί να κλείσει σωστά μια αμυντική κατοχή.

Συνολικά, ο Ολυμπιακός πατάει αρκετά καλά στο γήπεδο για την εποχή. Επιχειρείται μια δημιουργία καινούργιων αγωνιστικών στοιχείων που σταδιακά θα αποτελέσουν σταθερές και αυτό απαιτεί χρόνο.Είναι σαφές πως οι ερυθρόλευκοι έχουν πολλά να βελτιώσουν και κάθε αγωνιστική στην Ευρωλίγκα θα αποτελεί κριτήριο αξιολόγησης της προόδου τους. Παράλληλα κρατούν το βλέμμα τους στην αγορά. Το πρώτο δείγμα μας κατευθύνει στην άποψη ότι ένας 3&D Forward, ικανός να παίξει στο “3” και στο “4”, ταιριάζοντας με όλους τους υπάρχοντες παίχτες στη γραμμή σε διαφορετικούς συνδυασμούς, θα έκλεινε ιδανικά αυτό το ρόστερ. 

Ο Ολυμπιακός χτίζει νέες σταθερές