Γίνεται ολόκληρη συζήτηση τον τελευταίο καιρό, αναφορικά με την εξάδα των ξένων που θα επιλέγει κάθε ομάδα για τις εγχώριες διοργανώσεις. Ειδικά όταν αυτές σοβαρεύουν και κρίνουν πράγματα, όπως συμβαίνει τώρα με το Final-8 του Κυπέλλου.
Ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός είναι λογικό να «σπαζοκεφαλιάζουν». Κι όχι μόνο οι «πράσινοι», σε χαμηλότερο επίπεδο ανάλογους προβληματισμούς έχουν κι άλλες ομάδες, που αναγκάζονται να «κόβουν» παίκτες χρήσιμους και με ρόλο στο rotation.
Έπρεπε να μείνει εκτός ο Χουάντσο επειδή προερχόταν από ίωση; Έπρεπε να πάει με έναν σέντερ, τον Χολμς, ή να έπαιρνε και τον Φαρίντ; Έπρεπε να μπει ο Σορτς και να μείνει εκτός κάποιος άλλος; Ερωτήματα που δεν έχουν μια ξεκάθαρη απάντηση γιατί σε κάθε περίπτωση μένει κάτι που αφήνει αμφιβολία. Και είναι απόλυτα λογικό αν αναλογιστούμε την ποιότητα των αθλητών.
Ποιοτικοί είναι και οι ξένοι του Ολυμπιακού. Μόνο που εκεί το πρόβλημα έχει φροντίσει η ΕΟΚ και η ελληνική κυβέρνηση να το λύσει. Με ένα σκάνδαλο το οποίο κάθε τόσο το βρίσκουμε στο δρόμο μας: Την ελληνοποίηση του Τόμας Ουόκαπ. Γιατί οι «ερυθρόλευκοι» στο περιβάλλον του αθέμιτου ανταγωνισμού όπου έχουν μάθει να πορεύονται, ξεκινούν με χαρισμένο πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων τους. Έναν επιπλέον ξένο.
Η μία θέση είναι αυτή που κάνει τη διαφορά. Αν αυτή τη στιγμή έστω και ως δοκιμή αφαιρούσε το δικαίωμα να αγωνιστεί σαν Έλληνας ο Ουόκαπ, πώς θα έβγαινε η εξάδα των ξένων του Ολυμπιακού; Ποιον θα έπρεπε να αφήσει έξω και τι πρόβλημα θα δημιουργούσε η συγκεκριμένη επιλογή;
Η επιστολή της ΕΟΚ του Λιόλιου στην κυβέρνηση, η υπογραφή του κράτους, έλυσαν αυτό το ζήτημα για τον Ολυμπιακό για όσο χρόνια θα έχει διαθέσιμο τον Ουόκαπ.
Δοκιμαστικά μπορείτε να σκεφτείτε να είχε και ο Παναθηναϊκός ένα τέτοιο πλεονέκτημα. Να του έκαναν Έλληνα τον Γκραντ ας πούμε. Θα μπορούσε λοιπόν να έχει και τον Σορτς ή έναν ακόμη ψηλό στην εξάδα των ξένων. Αυτόματα άλλαζαν τα δεδομένα εντελώς.
Αυτή η κατάσταση ήρθε να «πέσει» πάνω και στις κλήσεις του Σπανούλη για την Εθνική ομάδα. Από τις οποίες απουσιάζει και πάλι ο Ουόκαπ. Γιατί για όσους ξεχνούν, η δικαιολογία του σκανδάλου ήταν πως όλα γίνονται για το καλό του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος. Με τον παίκτη να στέλνει δακρύβρεχτη ανακοίνωση ζητώντας να του αφαιρεθούν τα προνόμια του διαβατηρίου αν δεν αγωνιστεί με την Εθνική.
Τα γαλανόλευκα δεν τα φόρεσε στο Eurobasket για να ξεκουραστεί και να κάνει προετοιμασία με την ομάδα του. Στα «παράθυρα» δεν καλείται, σε αντίθεση με συμπαίκτες του στον Ολυμπιακό ή αθλητές του Παναθηναϊκού. Ομάδες που είναι στην Euroleague δηλαδή.
Το σκάνδαλο δεν λήγει όταν περνούν λίγες εβδομάδες και... κάθεται η σκόνη. Το μέγεθός του φαίνεται στην πράξη. Με τις συνθήκες ξεκάθαρης εύνοιας και αλλαγής δεδομένων που έφερε η ΕΟΚ και το κράτος, υπέρ του Ολυμπιακού. Αλλοιώνοντας τις συνθήκες και τους κανόνες διεξαγωγής των εγχώριων διοργανώσεων. Αφού η μία ομάδα σταθερά παίζει με 7 ξένους, γιατί τον έναν τον... βάφτισαν Έλληνα, δίχως να έχει το παραμικρό δικαίωμα.
