Η αποστολή του Παναθηναϊκού κόντρα στην Παρτιζάν ήταν εκ προοιμίου πολύ δύσκολη. Και έγινε ακόμα δυσκολότερη από τη στιγμή που έγινε γνωστό ότι ο Εργκίν Αταμάν δε θα έχει στη διάθεση του ούτε τον Κώστα Σλούκα, ούτε τον Λορένζο Μπράουν. ΑΛλά ούτε και τον Κώστα Αντετοκούνμπο. Έτσι, συμπεριλαμβανομένων και των δεδομένων απουσιών των Ματίας Λεσόρ και Μάριους Γκριγκόνις οι πρωταθλητές Ευρώπης θα έπρεπε να δοκιμαστούν με… μισή ομάδα, απέναντι στους Σέρβους του Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Και στο τέλος της βραδιάς ο Παναθηναϊκός όχι μόνο δε δυσκολεύτηκε, αλλά έκανε ότι ήθελε τη φορμαρισμένη Παρτιζάν. Οι “πράσινοι” επέβαλλαν πλήρως τον ρυθμό τους, “έπνιξαν” με την άμυνα τους τα ατού των Σέρβων και… διέσυραν την πολυδιαφημισμένη άμυνα της ομάδας του Βελιγραδιού. Και για να είμαστε ειλικρινείς αν οι παίκτες του Εργκίν Αταμάν συνέχιζαν με το πόδι πατημένο στο γκάζι μέχρι το 40’ το… κοντέρ θα είχε γράψει 120.
Όμως με τόσες απουσίες και με παίκτες που δεν είχαν τη δυνατότητα να βγουν από το παρκέ ούτε για… ανάσες, αυτό δε θα ήταν δυνατό να συμβεί. Έτσι, η Παρτιζάν βρήκε την ευκαιρία και μείωσε κρατώντας τη διαφορά του πρώτου αγώνα. Ε, και; Αυτή η κουβέντα είναι από τις πλέον άκυρες, μιας και δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα ο Παναθηναϊκός να ισοβαθμήσει με την Παρτιζάν στο τέλος της regular season. Οπότε πάμε παρακάτω…
Ο Παναθηναϊκός αριθμητικά έπαιζε… μισός. “Κατέβασε” εντεκάδα και ουσιαστικά έπαιξε με 7 παίκτες. Και όμως οι 7 έκαναν… για 14. Έπαιξαν και για τους απόντες και μέσα από αυτή τη συνθήκη ο Εργκίν Αταμάν μετέτρεψε το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα. Και εξηγούμαστε. Παίκτες που είχαν ανάγκη χώρο και χρόνο τα βρήκαν, βγήκαν μπροστά και “οδήγησαν” τον Παναθηναϊκό σε μια νίκη που μοιάζει ως το πιο ηχηρό μήνυμα σε όλη την Ευρώπη.
Ο Τζέριαν Γκραντ ήταν μαγικός. Ο Αμερικανός του “τριφυλλιού” δεν έπαιξε μόνο για τον Σλούκα και τον Μπράουν μαζί. Έπαιξε και για όλη την ομάδα. Σε 37:23 είχε 14 πόντους, 7 ριμπάουντ, 8 ασίστ και αμυνάρες. Φτάσαμε σε σημείο να πούμε ότι δε φάνηκε η απουσία των δύο κορυφαίων παικτών των πρωταθλητών Ευρώπης.
Ομέρ Γιούρτσεβεν. Από την ημέρα που χτύπησε ο Λεσόρ ο Τούρκος έχει πατήσει το πόδι του στο γκάζι και είναι όλο και καλύτερος. Μπορεί να αντιμετώπισε (φυσιολογικά) προβλήματα από τον Ντέιβις αλλά και πάλι ήταν εξαιρετικός. Σε 30 λεπτά συμμετοχής είχε 17 πόντους και 8 ριμπάουντ, γεμίζοντας τις δύο ρακέτες.
Τσέντι Όσμαν. Κάθε μέρα που περνάει, μετά το τέλος κάθε παιχνιδιού, όλο και γυρίζει η… μπιφτέκα. Από εκεί που κάποιο τον ανέβαζαν τελειωμένο, άμπαλο, υπέρβαρο και όλα τα γραφικά ο Τούρκος παίκτης μπαίνει όλο και πιο βαθιά στην νοοτροπία και τη φιλοσοφία της ομάδας του και του ευρωπαϊκού μπάσκετ και ξεδιπλώνει το απίστευτο ταλέντο του. Με 18 πόντους, 3 ριμπάουντ, 1 ασίστ και πολύ καλή παρουσία στην… πίσω πλευρά, μάλλον κάτι καλό έκανε και έμεινε στο ματς για κάτι περισσότερο από 27 λεπτά.
Χουάντσο Ερνανγκόμεθ. Τι να (ξανά)πούμε πλέον για αυτόν τον τύπο. Ο Ισπανός είναι στην καλύτερη φάση της καριέρας του, κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο και δίνει τη δυνατότητα στους φίλους του Παναθηναϊκού να απολαμβάνουν έναν παίκτη απίστευτης μπασκετικής ευφυίας. Και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Απίστευτη ψυχολογία, απίστευτη διάθεση, τεράστια αποθέματα ενέργειας. Έπαιξε 35 λεπτά και είχε 15 πόντους, 8 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 1 κλέψιμο.
Κέντρικ Ναν. Έχει πάψει εδώ και καιρό να είναι… αστείο. Ο Αμερικανός είναι… εξωπραγματικός, κάνει ότι γουστάρει πάνω στο παρκέ, έχει διαλύσει όλα τα αμυντικά συστήματα των αντιπάλων του και χθες πέτυχε την 5η συνεχόμενη 25άρα του και πάει να “σπάσει” ένα ακόμα ρεκόρ.
Όλα τα παραπάνω συνιστούν μικρές ή μεγάλε νίκες του Εργκίν Αταμάν. Του ανθρώπου που μετά την πολύ βαριά ήττα του Παναθηναϊκού από την Εφές στην Πόλη έλεγε πως η ομάδα δεν έχει προβλήματα και είναι σίγουρος γι αυτήν. Και από τότε μέχρι σήμερα, κάτω από δύσκολες συνθήκες και πολλά προβλήματα ο Παναθηναϊκός μετράει πέντε στα πέντε και ετοιμάζεται για τη “διαβολοβδομάδα” στην Ισπανία που θα… δείξει πολλά.
ΥΓ: Θέλουν δε θέλουν μερικοί ο Παναθηναϊκός παίζει το καλύτερο μπάσκετ στην Ευρώπη και είναι η μόνη από τις ομάδες που βρίσκονται στα υψηλά στρώματα και δικαιολογούν τη θέση τους βάσει της αγωνιστική τους εικόνας.
