Το 1988, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, η άσημη εθνική ομάδα της Ζάμπιας «σκορπίζει» με 4-0 την Ιταλία και αφήνει σύξυλο τον ποδοσφαιρικό πλανήτη, φτάνοντας μέχρι και την προημιτελική φάση της διοργάνωσης. Η πολλά υποσχόμενη φουρνιά της αφρικανικής χώρας έδειχνε ικανή να μεγαλουργήσει και να διεκδικήσει την πρόκρισή της στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994. Ωστόσο, ο τραγικός επίλογος έμελλε να επισφραγιστεί στα βάθη του Ατλαντικού Ωκεανού.
Οι «χάλκινες σφαίρες» αντιμετώπιζαν την Σενεγάλη για τα προκριματικά του Μουντιάλ και στις 27 Απριλίου 1993 ήταν προγραμματισμένη η πτήση που θα μετέφερε την αποστολή στο Ντακάρ. Για τον σκοπό αυτό ναυλώθηκε αεροσκάφος της πολεμικής αεροπορίας, καθώς τα ταμεία της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας και η πτήση με ιδιωτικά τσάρτερ είχε απαγορευτεί. Ωστόσο, το συγκεκριμένο αεροσκάφος είχε κατασκευαστεί το μακρινό 1975 και είχε αποσυρθεί για πέντε μήνες, ενώ μετά την ανακαίνισή του πραγματοποιήθηκαν δύο δοκιμαστικές πτήσεις σε διάστημα τεσσάρων ημερών, με τους ελεγκτές να εντοπίζουν μία σωρεία μηχανικών δυσλειτουργιών όπως προβλήματα στα φίλτρα λαδιού και κομμένα καλώδια!
Παρά τις όποιες ενστάσεις, το αεροπλάνο απογειώθηκε κανονικά. Ωστόσο, τα τεχνικά προβλήματα δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους και λίγο μετά από μία ενδιάμεση στάση για ανεφοδιασμό στην Λιμπρεβίλ της Γκαμπόν ξέσπασε φωτιά στον αριστερό κινητήρα. Ο πιλότος έκανε το μοιραίο λάθος να σβήσει και την δεξιά μηχανή, με αποτέλεσμα το αεροσκάφος να χάσει ύψος και να συντριβεί στον Ατλαντικό Ωκεανό. Κανείς από τους 30 επιβαίνοντες δεν επέζησε.
Στη Ζάμπια κηρύχθηκε τριήμερο εθνικό πένθος και οι στιγμές που ακολούθησαν την επιστροφή των σωρών στην πρωτεύουσα Λουσάκα ήταν τραγικές, ενώ δεκάδες χιλιάδες κόσμου είπαν το στερνό αντίο μέσα σε κλίμα οδύνης. Μέχρι και σήμερα η 27η Απριλίου χαρακτηρίζεται ως ημέρα εθνικού πένθους στην χώρα, ενώ δεν ήταν λίγα τα σενάρια που έφεραν το μοιραίο αεροσκάφος να έχει καταρριφθεί από πύραυλο που εκτοξεύτηκε από μία πρώην γαλλική βάση που ανήκε στην εθνοφρουρά της Γκαμπόν.
Σε ένα απίστευτο παιχνίδι της μοίρας, η «λύτρωση» για τις ψυχές των 18 αδικοχαμένων ποδοσφαιριστών της Ζάμπιας ήρθε λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά από τον τόπο της αεροπορικής τραγωδίας, στην πόλη Λιμπρεβίλ, όπου οι «χάλκινες σφαίρες» έφτασαν στην κατάκτηση του Κόπα Άφρικα το 2012 μετά από 18 εκτελέσεις πέναλτι στον τελικό με την Ακτή Ελεφαντοστού!
