Το να ολοκληρώνει μια ομάδα τον πρώτο γύρο μετά από 9 αγώνες με μόλις 3 βαθμούς σίγουρα δε το λέει κανείς ικανοποιητικό. Όταν μάλιστα μιλάμε για την Κηφισιά, μια ομάδα που μας έχει μάθει στα ψηλά εδώ και πάνω από μια δεκαετία τότε η εικόνα μοιάζει ασυνήθιστη.
Είναι σαφές ότι μιλάμε για μια Volley League εξαιρετικά ανταγωνιστική. Ακόμα και ο Πανιώνιος που νίκησε στο Φάληρο και έφτασε πλέον τους 11 βαθμούς δε μπορεί να νιώθει άνετα πόσω μάλλον ο Φοίνικας Σύρου αλλά και ο Φλοίσβος. Το είδαμε για τα καλά άλλωστε και πριν δύο χρόνια πόσο ρευστά ήταν όλα από την πέμπτη θέση και κάτω. Το να ξεκινάει, όμως, μια ομάδα τον δεύτερο γύρο με μόλις 3 βαθμούς και όντας τελευταία είναι από μόνο του ένα ηχηρό καμπανάκι κινδύνου.
Το πιο περίεργο της υπόθεσης ήταν πως η Κηφισιά ξεκίνησε τη σεζόν με ένα αξιόλογο ρόστερ και με φιλοδοξίες που έβλεπαν τουλάχιστον πεντάδα. Είναι λογικό μια ομάδα που ταλαιπωρείται από πολλούς τραυματισμούς και συνεχείς απουσίες να δυσκολεύεται να βρει ρυθμό αλλά ακόμα και έτσι η ομάδα των βορείων προαστίων δε στερείται ποιότητας. Και φυσικά δε στερείται εμπειρίας σε ότι έχει να κάνει με τον προπονητή της καθώς ο Νίκος Ζαλμάς όχι μόνο δεν είναι… πρωτάρης αλλά είναι από τους πιο αξιόλογους προπονητές των τελευταίων χρόνων.
Αυτό που τόνισε ο κόουτς Ζαλμάς μετά την ήττα από τον Μίλωνα κρύβει σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του πράγματος. Η Κηφισιά έχει βελτίωση, έχει ποιότητα αλλά αδυνατεί να βρει τις λύσεις ακόμα και όταν παίζει καλά. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα σε μια ομάδα καθώς δε λύνεται εύκολα. Αυτό σημαίνει ότι η ομάδα έχει πρόβλημα στο πνευματικό κομμάτι κάτι που δε λύνεται ούτε με το κοουτσάρισμα ούτε με αυτό που γραφικά αποκαλούμε «ηλεκτροσόκ». Ενδεχομένως μόνο ένα θετικό αποτέλεσμα και μία νίκη να ξεμπλοκάρουν την ομάδα αλλά αυτή η νίκη, η δεύτερη ουσιαστικά, αργεί να έρθει.
Όπως λέμε για πολλές σπουδαίες ομάδες με ιστορία, σαν τον Ηρακλή ή την Ορεστιάδα, είναι αρνητικό να λείπουν από τη μεγάλη κατηγορία καθώς ανήκουν σε αυτή. Παρόλα αυτά κανείς δεν έχει εγγυημένο συμβόλαιο με τη Volley League καθώς δεν είναι το ίδιο με την… Euroleague. Η Κηφισιά έχει αφήσει το στίγμα της στη μεγάλη κατηγορία αλλά αν δεν αλλάξει θα βουλιάξει και το σημαντικότερο όλων είναι πως αυτή η ομάδα δεν έχει συνηθίσει να παίζει για τη σωτηρία της. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να της φέρει έξτρα πίεση ακόμα και αν στο ρόστερ της έχει παίκτες που για χρόνια κάνουν πρωταθλητισμό.
Η απόκτηση του Παπαγγελόπουλο προσθέτει επιπλέον εμπειρία αλλά το μεγάλο στοίχημα είναι ο Νίκελ. Για χρόνια ο Οκοσάνοβιτς ήταν ο στυλοβάτης αυτής της ομάδας και η αλλαγή σελίδας όσον αφορά τον διαγώνιο μοιάζει να κοστίζει καθώς ο Μπάνοφ δεν αποδείχθηκε άξιος διάδοχος. Οπότε τα… φώτα πλέον πέφτουν στον Νίκελ σε μεγάλο βαθμό.
Το σίγουρο είναι πως υπό οποιαδήποτε συνθήκη κανείς δε θέλει να μπλέξει σε μάχη επιβίωσης καθώς εκεί όλα είναι θέμα λεπτομερειών. Και η Κηφισιά που έβαλε δύσκολα στον εαυτό της χρειάζεται αλλαγή ψυχολογίας και ένα μεγαλοπρεπές reset όσο γίνεται πιο άμεσα.
