Η πορεία του Ολυμπιακού ως την οκτάδα του Champions League συνοδεύτηκε με σπουδαίες νίκες κόντρα σε ισχυρούς αντιπάλους. Παρόλα αυτά η νίκη επί της Γιαστρέμπσκι και κυρίως ο τρόπος που ήρθε ήταν κάτι το ξεχωριστό.
Αφενός μιλάμε για την ομάδα που τα δύο προηγούμενα χρόνια έφτασε μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης και που φυσικά διαθέτει ένα εξαιρετικό ρόστερ και αφετέρου γιατί ο Ολυμπιακός που δεν έχει στη διάθεσή του τον καλύτερό του παίκτη βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο χάνοντας τα δύο πρώτα σετ. Για να γίνουν τέτοιου είδους ανατροπές χρειάζεται λίγο τρέλα, καναδυό «ήρωες» αλλά και κάτι από τύχη. Όσον αφορά την τύχη ο Ολυμπιακός ενδεχομένως να αντιμετωπίστηκε με κάποια απαξίωση από τους Πολωνούς που εμφάνισαν σημάδια χαλάρωσης μετά το 0-2, άρχισαν να κάνουν μαζεμένα λάθη και κατά συνέπεια αυτό τους έβγαλε από το ρυθμό τους δίνοντας την ευκαιρία στους ερυθρόλευκους να παίξουν τα… ρέστα τους.
Όταν βέβαια κάποιος σου δίνει την ευκαιρία πρέπει να την αρπάξεις και αυτό έκανε ο Ολυμπιακός. Αν υπήρχε στο βόλεϊ ένα τίτλο αντίστοιχος με το Best Sixth Man που υπάρχει στο NBA τότε θα πήγαινε χωρίς αμφιβολία στον Ανέστη Δαλακούρα. Ο Εβρίτης ακραίος έκανε ένα καταπληκτικό παιχνίδι ερχόμενος από τον πάγκο. Ωστόσο δεν είναι η πρώτη φορά που ο Δαλακούρας κάνει κάτι τέτοιο. Ενδεχομένως με τις εμφανίσεις που κάνει τα τελευταία τρία χρόνια, όταν αξιοποιείται, να άξιζε μια θέση βασικού αλλά αυτό είναι μια διαφορετική συζήτηση με πολλές παραμέτρους.
Ο Δαλακούρας είναι ο πιο πολύτιμος παίκτης του πάγκου και αυτό γιατί επανειλημμένα έχει προσφέρει πολύτιμες βοήθειες στην ομάδα του όσες φορές χρειάστηκε να μπει στον αγωνιστικό χώρο για να αλλάξει το ρυθμό των παιχνιδιών. Το ότι μπήκε στα μέσα του δεύτερου σετ, κράτησε την υποδοχή σε καλό επίπεδο και επιπλέον έγινε ένας αξιοσημείωτος πόλος της επίθεσης έχοντας μάλιστα 63% αποτελεσματικότητα ήταν ένας παράγοντας που άλλαξε τα δεδομένα του παιχνιδιού.
Και εφόσον ο Δαλακούρας έφερε την ισορροπία υπήρχε ένας τρελός και παλαβός Πέριν που έκανε όλες τις υπόλοιπες δουλειές. Πέρα από τους 25 πόντους του γέμισε ενέργεια τον Ολυμπιακό κυρίως χάρη στις άμυνές του και τις κερδισμένες κόντρα επιθέσεις. Ο Πέριν είχε δείξει από νωρίς στη σεζόν ότι θα είναι από τους πιο σημαντικούς κρίκους αυτής της αλυσίδας και σε ένα παιχνίδι ύψιστης σημασίας αλλά και δυσκολίας το απέδειξε για τα καλά.
Είναι ενδιαφέρον το πόσο πιο εύκολα τελείωναν επιθέσεις οι γηπεδούχοι μετά το τρίτο σετ και πόσο μπλοκαρισμένοι ήταν οι Πολωνοί. Ο Ολυμπιακός πέραν ότι είχε σε καλή μέρα και τον Τράβιτσα και τον Ατανασίεβιτς και τους κεντρικούς απέκτησε αυτοπεποίθηση όταν άρχισε να λειτουργεί σωστά η υποδοχή του. Άλλωστε έχει παίξει ουκ ολίγες φορές τάι μπρέικ στο φετινό Champions League και έχει αποκτήσει ανοσία και αντοχή στην πίεση. Εξάλλου οι παίκτες του δεν είναι σε καμία περίπτωση πρωτάρηδες.
Είναι ξεκάθαρο ότι εδώ που έφτασαν τα πράγματα τίποτα δεν είναι απίθανο και κανένας δεν μπορεί να θεωρείται παλαβός αν μιλάει για πρόκριση στο Final 4. Ακόμα και έτσι, όμως, η Γιστρέμπσκι εξακολουθεί να είναι το φαβορί για την πρόκριση αλλά ο Ολυμπιακός διαθέτει σοβαρές πιθανότητες και κυρίως δεν έχει λόγο να φοβάται ακόμα και έναν αντίπαλο αυτού του βεληνεκούς,
