Το 8½ του Φελίνι. Η Συμφωνία νο1 σε ρε μείζονα του Μάλερ. Οι Δαιμονισμένοι του Ντοστογέφσκι (ή- απείρως καλύτερο, μεταξύ μας- οι Δαίμονες των Βίσση-Καρβέλα. Να είμαστε αθρώποι).
«Κλασικό». «Κλασικό». «Κλασικό».
Σε τενιστικό επίπεδο το Φέντερερ-Ναδάλ. Το Κόνορς-ΜάκΕνρο. Το Αγκάσι-Σάμπρας.
Και, πια, το Σίνερ-Αλκαράθ. Οι δύο κορυφαίοι τενίστες του σήμερα απέχουν αιώνες από τους ανταγωνιστές τους και, ευτυχώς για το φιλοθεάμον κοινό, κάθε τους τελικός είναι ξεχωριστός.
Ο σημερινός στο Μόντε Κάρλο δεν αποτέλεσε εξαίρεση, έστω κι αν δεν έπιασε τα δυσθεώρητα ύψη του (πρόσφατου) παρελθόντος. Ωστόσο, ειδικά στο πρώτο σετ, είχαμε τη γνώριμη τιτανομαχία: μετά από μία ολόκληρη ώρα και 14 λεπτά ο Σίνερ μπόρεσε να πάρει στο tie-break το προβάδισμα, μπαίνοντας μπροστά στο σκορ με 7-6 (5).
Στο δεύτερο ο (κάτοχος του τίτλου) Αλκαράθ προηγήθηκε- όπως και στο πρώτο σετ- με beak και 3-1, όμως κάπου εκεί κατέβηκε ο ισπανικός γενικός και ο Ιταλός σάλπισε ηχηρή αντεπίθεση: 5 κερδισμένα games στην σειρά, 6-3 και η όχι-και-τόσο-σεμνή, υπό την έννοια πως υπήρχε πολλή ένταση, τελετή έλαβε τέλος.
Κάπως έτσι, μετά από 8.100 δευτερόλεπτα (ή 2 ώρες και 15 λεπτά, αν είστε λάτρεις της παραδοσιακής μέτρησης του χρόνου), ο Γιάνικ Σίνερ πήρε τη νίκη με 2-0 σετ και μαζί τον σημαντικότερο τίτλο του σε χωμάτινη επιφάνεια. Παράλληλα, επιστρέφει από αύριο στο νούμερο 1 του κόσμου καθώς βρίσκεται σε διαολεμένη φόρμα τον τελευταίο 1.5 μήνα, μιας και το Monte-Carlo ήταν ο τρίτος σερί τίτλος του (Indian Wells και Miami οι δύο που προηγήθηκαν).
Κι επειδή σας βλέπουμε που αδημονείτε για λίγα στατιστικά ακόμη, ιδού: 8ος Masters τίτλος για τον Ιταλό και 27ος συνολικά.
Όσο για το rivarly με τον σπουδαίο Αλκαράθ; Μείωσε σε 10-7, με τον Ισπανό να έχει το πάνω χέρι. Ένα χέρι που ενδέχεται ν' αλλάξει πολλές φορές... χέρια.
Βλέπετε, είναι «μοιραίο» οι δυο τους να συναντηθούν ξανά και ξανά και ξανά στο εγγύς και απώτερο μέλλον. Η κόντρα τους μπορεί να παρομοιαστεί με ένα γλυκό απόγευμα που μας βρίσκει να διαβάζουμε Ντοστογέφσκι υπό τους ήχους του Μάλερ, ενώ στην τηλεόραση μας περιμένει ο Φελίνι.
Ή, για να είμαστε πιο σωστοί, το Σίνερ-Αλκαράθ είναι αυτό:
