Πράγματι ο παραπάνω εντολέας μου έχει κληθεί σε απολογία από την Επιτροπή Δεοντολογίας της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδος για «3 συνεχόμενα χτυπήματα στην περιοχή του αυχένος» που φέρεται να κατέφερε σε 14χρονο αθλητή δημόσια και κατά τη διάρκεια του πρόσφατου Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Κολύμβησης, σύμφωνα με την καταγγελία της μητέρας του τελευταίου, όπως εκείνη εσκεμμένα διέρρευσε στα ΜΜΕ, για λόγους ευνόητους, 2 μόλις μέρες πριν την προγραμματισμένη απολογία του προπονητή και μολονότι το συμβάν έλαβε χώρα την 17.7.2026 (άρα δεν αποτελεί είδηση).
Πέραν της μεγάλης υπερβολής που διέπει την παραπάνω καταγγελία τόσο ως προς τον αριθμό των ωθήσεων, όσο και ως προς την έντασή τους και τις εν γένει συνθήκες τους, η παραπάνω καταγγέλλουσα παρέλειψε να διαρρεύσει:
α). Ότι ο αθλητής στη συνέχεια απέσπασε αξιόλογες πανελλήνιες διακρίσεις στο εν λόγω πρωτάθλημα, παρά το φερόμενο ως τραυματικό γι’ αυτόν συμβάν που είχε λάβει χώρα κατά την 1η κιόλας ημέρα του πρωταθλήματος,
β). Ότι οι σχέσεις του με τον προπονητή του συνεχίστηκαν άριστες μετά το συμβάν και παρά το συμβάν, πριν ασκηθούν οι – όψιμες – και πιθανώς υποβολιμαίες παρεμβάσεις της μητέρας,
γ). Ότι εξαρχής ζητήθηκε συγγνώμη στη μητέρα από τον προπονητή, και μάλιστα ο ίδιος ήταν εκείνος που την ενημέρωσε για το περιστατικό, συγγνώμη που η ίδια αρχικά δήλωσε ότι αποδέχτηκε &
δ). Ότι με επιστολή τους προς το ΔΣ του ΝΟΧ, αμέσως μετά το συμβάν, οι 35 από τις 38 συνολικά οικογένειες των λοιπών αθλητών κολύμβησης του Αγωνιστικού Τμήματος του Ναυτικού Ομίλου Χανίων, εξέφρασαν κατηγορηματικά και απερίφραστα τη στήριξή τους στον προπονητή, περιγράφοντας το συμβάν ως «μεμονωμένη στιγμή έντασης και κόπωσης που δεν είναι αποδεκτή, αλλά δεν μπορεί να χαρακτηρίσει ούτε το ήθος, ούτε τη συνολική πολυετή παρουσία και προσφορά του προπονητή». Λεκτέον, πολλοί από τους παραπάνω υπογράψαντες είναι γονείς των παιδιών που ήταν παρόντα στο επίμαχο συμβάν.
Περαιτέρω, σκόπιμο είναι η κοινή γνώμη να ενημερωθεί – την οποία ο εντολέας μου αναγκάζεται να απασχολήσει, μετά την παραπάνω κακόβουλη διαρροή που παρέκαμψε το τεκμήριο της αθωότητας – πως παρά την επιβολή προφορικής παρατήρησης στον ίδιο από το ΝΟΧ και παρά την ανάθεση της προπόνησης του εν λόγω αθλητή σε άλλον προπονητή, η συγκεκριμένη καταγγέλλουσα πεισματικά εμμένει στην ανάκληση της προπονητικής του ιδιότητας βομβαρδίζοντας με καταγγελίες και αναφορές το ΝΟΧ, τις αστυνομικές αρχές, το Υπουργείο, την Επιτροπή Δεοντολογίας της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδος κ.ο.κ. Επικαλείται δε προς τούτο «τη διασφάλιση της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας του παιδιού της και των άλλων αθλητών», αναφερόμενη σε ένα προπονητή που έχει να επιδείξει κυριολεκτικά άμεμπτη αθλητική και προπονητική πορεία επί σειρά δεκαετιών μέχρι το ατυχές συμβάν της 17.7.2026 και μόνον έργα αγάπης, αφοσίωσης και αυτοθυσίας υπέρ των αθλητών του. Φυσικά και δεν ισχυρίζομαι ότι «το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο», γι’ αυτό και εξαρχής ζητήσαμε συγγνώμη κατά το μέρος της ευθύνης που μας αναλογεί. Στον Παράδεισο όμως, εγώ έχω κατατάξει τις σχέσεις εκπαιδευτών και εκπαιδευομένων και κατ’ αναλογία τις σχέσεις προπονητών και προπονουμένων, θέση ιερή που βάναυσα πλήττεται με τις διαστάσεις που τεχνηέντως έχουν προσδοθεί στην υπόθεση. Σε μια εποχή που ο αθλητισμός βάλλεται απανταχόθεν και που για την πλειοψηφία ημών των γονέων (και εδώ δεν αναφέρομαι στην καταγγέλλουσα) με αυτοκριτική διάθεση σκέπτομαι «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω»...
Μαρία Ευαγγέλου Παπαδάκη
δικηγόρος Χανίων
