Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι είναι ένας «σκοτεινός» κομήτης. Πρόκειται για αντικείμενα που απελευθερώνουν αέρια, όπως οι κομήτες, χωρίς όμως να εμφανίζουν τις χαρακτηριστικές φωτεινές ουρές τους. Η εκτόνωση αερίων μπορεί να λειτουργεί σαν ένας φυσικός μηχανισμός προώθησης, μεταβάλλοντας την πορεία τους.
Νέα μελέτη, σύμφωνα με το sciencealert ωστόσο, θέτει υπό αμφισβήτηση αυτή τη θεωρία. Σύμφωνα με τους αεροδιαστημικούς μηχανικούς Κόρμπιν Χάνσεν και Μασατόσι Χιραμπαγιάσι, από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Τζόρτζια, ο αστεροειδής, διαμέτρου μόλις 11 μέτρων, είναι υπερβολικά θερμός για να διατηρεί τον πάγο που θα χρειαζόταν ώστε να επιταχύνει με αυτόν τον τρόπο.
Τι είναι οι «σκοτεινοί» κομήτες
Τα διαστημικά σώματα που κινούνται ανάμεσα στους πλανήτες διακρίνονται, σε γενικές γραμμές, σε δύο κατηγορίες: τους αστεροειδείς και τους κομήτες. Οι πρώτοι αποτελούνται κυρίως από πετρώματα, ενώ οι δεύτεροι περιέχουν πάγο. Όταν αυτός θερμαίνεται και μετατρέπεται σε αέριο, διαφεύγει στο Διάστημα και μπορεί να προσδώσει στον κομήτη επιπλέον ώθηση, πέρα από τη βαρύτητα που επηρεάζει την τροχιά του.
Οι περισσότεροι έχουν συνδέσει τους κομήτες με εντυπωσιακές φωτεινές ουρές. Ωστόσο, οι λεγόμενοι σκοτεινοί κομήτες δεν παρουσιάζουν τέτοια ορατά χαρακτηριστικά. Εκτιμάται ότι απελευθερώνουν αέρια, αλλά η δραστηριότητά τους δεν γίνεται αντιληπτή με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, μοιάζουν με συνηθισμένους αστεροειδείς, με τη διαφορά ότι εμφανίζουν μια ανεξήγητη επιτάχυνση.
Ο 1998 ΚΥ26 συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των επιστημόνων ακριβώς λόγω της συμπεριφοράς του. Περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του μία φορά κάθε 5,35 λεπτά, ενώ η τροχιά του παρουσιάζει ασυνήθιστη επιτάχυνση κάθετη στο επίπεδο της περιφοράς του. Τα χαρακτηριστικά αυτά οδήγησαν στην εξέταση του ενδεχομένου να πρόκειται για έναν σκοτεινό κομήτη.
Οι θερμοκρασίες που αποδυναμώνουν τη θεωρία
Για να ελέγξουν αυτή την υπόθεση, οι δύο ερευνητές εξέτασαν κατά πόσο θα μπορούσε να διατηρείται πάγος στο εσωτερικό του αστεροειδούς. Συνδύασαν τα διαθέσιμα δεδομένα για το μέγεθος, την τροχιά, την ανακλαστικότητα και την πιθανή σύστασή του, δημιουργώντας ένα μοντέλο για τις θερμοκρασίες τόσο στην επιφάνεια όσο και στο εσωτερικό του.
Για να παραμείνει ο πάγος νερού θαμμένος στο υπέδαφος για μεγάλα χρονικά διαστήματα, η θερμοκρασία θα πρέπει να βρίσκεται κάτω από τους 145 βαθμούς Κέλβιν, δηλαδή περίπου τους -128 βαθμούς Κελσίου.
Ωστόσο, ακόμη και στις ψυχρότερες περιοχές του 1998 ΚΥ26, η μέση θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της τροχιάς του γύρω από τον Ήλιο υπολογίζεται ότι φτάνει τουλάχιστον τους 212 βαθμούς Κέλβιν, ή περίπου τους -61 βαθμούς Κελσίου. Πρόκειται για εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία με ανθρώπινα δεδομένα, αλλά αρκετά υψηλή ώστε να μην επιτρέπει τη μακροχρόνια διατήρηση του κομητικού πάγου.
Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι ακόμη και αν ο πάγος αποτελούσε το 1% της συνολικής μάζας του αστεροειδούς, θα εξαφανιζόταν μέσα σε λίγο περισσότερο από 2.000 χρόνια. Εάν, μάλιστα, ήταν αυτός που προκαλούσε την ασυνήθιστη επιτάχυνσή του, θα είχε εξαντληθεί σε μόλις 62 χρόνια.
Παρότι ο 1998 ΚΥ26 ενδέχεται να έχει ηλικία δισεκατομμυρίων ετών, παραμένει άγνωστο για πόσο καιρό βρίσκεται στην τροχιά που ακολουθεί σήμερα. Επομένως, δεν αποκλείεται εντελώς να διαθέτει ακόμη πάγο, κάτι που με τη νέα μελέτη αμφισβητείται.
Η ηλιακή ακτινοβολία ως πιθανή εξήγηση
Μία πιθανή εξήγηση που δίνουν οι επιστήμονες είναι η πίεση της ηλιακής ακτινοβολίας. Το φως του Ήλιου ασκεί μια μικρή δύναμη στα διαστημικά σώματα, η οποία, υπό ορισμένες συνθήκες, θα μπορούσε να επηρεάζει αρκετά την κίνησή τους ώστε να εξηγεί την ασυνήθιστη συμπεριφορά του αστεροειδούς.
Η απάντηση ενδέχεται να δοθεί μέσα στα επόμενα χρόνια. Το ιαπωνικό διαστημικό σκάφος Χαγιαμπούσα 2 κατευθύνεται ήδη προς τον 1998 ΚΥ26, με το ραντεβού τους να έχει προγραμματιστεί για τον Ιούλιο του... 2031.
Πηγή: ethnos.gr
