Από τη Νάξο στη Φυλή κι από την ΑΕΚ στον Ολυμπιακό. Από τη Ρόμα στη Νάπολι και ξανά πίσω στους «ερυθρόλευκους». Μια καριέρα με σκαμπανεβάσματα, με δηλώσεις λατρείας, αλλά και μίσους, με έντονα συναισθήματα και πάθη.
Πρώτα στη Νάξο
Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματα έγιναν στο νησί. Και δεν τα θυμάται ευχάριστα…
«Ο Πανναξιακός δεν μου προσέφερε τίποτα! Ήταν μία ανοργάνωτη ομάδα όταν εγώ έπαιζα στο παιδικό. Με δική μου πρωτοβουλία αποφάσισα να δοκιμαστώ στην ΑΕΚ. Επιτυχία είναι να βγάλεις έναν ποδοσφαιριστή που θα προχωρήσει παίζοντας σε υψηλό επίπεδο. Εδώ πάντα έθαβαν τα δικά μας παιδιά.
Έφερναν μισθοφόρους και άφηναν έξω Ναξιώτες που ήταν καλύτεροι. Γι αυτό όσοι ασχολήθηκαν με τον Πανναξιακό έφεραν μόνο χρέη, ενώ δεν έβγαλαν ποτέ παίκτη να έχει παίξει σε υψηλό επίπεδο. Πρέπει να γίνουν γήπεδα και μετά μπορούν να έρθουν εδώ ακαδημίες από όλη τη Ελλάδα και να γίνονται τουρνουά που θα βοηθήσουν τα παιδιά να εξελιχθούν» όπως είχε πει μιλώντας στην ιστοσελίδα sportcyclades.
Από τη Φυλή στην ΑΕΚ
Μια χρονιά ήταν αρκετή για να κάνει ο 17χρονος τότε Μανωλάς τη μεγάλη μεταγραφή. Από τον Θρασύβουλο στην ΑΕΚ, την ομάδα με την οποία είχε ταυτιστεί ο θείος του ο Στέλιος. Με στόχο να μην είναι απλά ο ανιψιός του Μανωλά, αλλά να πορευτεί αυτόνομα, να χαράξει τον δικό του δρόμο και να αφήσει το δικό του σημάδι. Τρία χρόνια στην «Ένωση», στην αρχική ενδεκάδα της οποίας καθιερώθηκε γρήγορα, αγαπήθηκε πρώτα, μισήθηκε μετά. Κατέκτησε το Κύπελλο το 2011 και έναν χρόνο μετά από ήρωας έγινε προδότης. Πήγε στον Ολυμπιακό… Αυτός που μέχρι τότε έκανε like σε σελίδες του τύπου «Είμαι αντι-Ολυμπιακός και γουστάρω»…
Τα πράγματα άλλαξαν… «Παρόλο που από μικρός ήμουν ΑΕΚτζης. Δεν είμαι πια ΑΕΚτζης, τέλος. Έγινα ΑΕΚτζης λόγω του θείου μου και της οικογένειας μου. Τώρα πλέον δεν είμαι» δήλωσε μιλώντας στο sport24.
Στον Ολυμπιακό της… καρδιάς του
Δύο χρόνια ήταν αρκετά για να ταυτιστεί με τους «ερυθρόλευκους. Στην πρώτη σεζόν κατέκτησε το νταμπλ, συμμετέχοντας σε 24 αγώνες πρωταθλήματος και πετυχαίνοντας ένα τέρμα (στην εντός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Ξάνθης).
Την επόμενη χρονιά πολλά δημοσιεύματα ανέφεραν πως σύλλογοι από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης ενδιαφέρονται για την απόκτησή του, κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη και ο ίδιος παρέμεινε στον Ολυμπιακό, όντας πλέον βασικό και σχεδόν αναντικατάστατο μέλος της αμυντικής γραμμής, όπου κατέκτησε το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα, έχοντας 25 συμμετοχές στη διοργάνωση και τρία τέρματα.
Αξιοσημείωτη ήταν και η προσφορά του στους ευρωπαϊκούς αγώνες του Ολυμπιακού για το Τσάμπιονς Λιγκ, όπου στη φάση των ομίλων σημείωσε δύο τέρματα, στις αναμετρήσεις εναντίον της Μπενφίκα (εντός έδρας) και της Παρί Σεν Ζερμέν (εκτός έδρας), βοηθώντας τα μέγιστα στην πρόκριση της ομάδας του στην επόμενη φάση της διοργάνωσης.
Και τότε είχε έρθει η ώρα του επόμενου βήματος. Κι αυτό έπρεπε να γίνει εκτός Ελλάδας.
Από τη Ρώμη στη Νάπολη
Το καλοκαίρι του 2014 βρήκε τον Μανωλά να… φλερτάρει με ιταλικές ομάδες. Τον κέρδισε αυτή που τον διεκδίκησε πιο έντονα: η Ρόμα. Οι «τζιαλορόσι» προέρχονταν από μια εντυπωσιακή σεζόν, όταν είχαν κάνει ρεκόρ συγκομιδής βαθμών, αλλά τους πέρασε η Γιουβέντους που έφτασε τους 102. Η χαρά του σκουντέτο δεν ήρθε για τον Έλληνα αμυντικό ούτε με τη Ρόμα ούτε κατόπιν με τη Νάπολι, αλλά υπήρξαν στιγμές τις οποίες σίγουρα θα θυμάται με περηφάνια.
Ποια ήταν η κορυφαία του; Σίγουρα εκείνη η κεφαλιά που «σφράγισε» την επική ανατροπή – πρόκριση επί της Μπαρτσελόνα στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Στα χρόνια που έπαιξε στην Ιταλία ακούστηκαν πολλές φορές σενάρια για… μεγάλη μεταγραφή. Γράφτηκε ότι τον ήθελε η Γιουβέντους, η Μπάγερν Μονάχου, η Τσέλσι, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Προτάσεις δεν υπήρξαν, το μεγαλύτερο βήμα δεν έγινε. Το καλοκαίρι του 2019 η Νάπολι έδωσε 12 εκατομμύρια ευρώ στη Ρόμα συν τον Αμαντού Ντιαβαρά για να καλυφθούν τα 36 εκατομμύρια ευρώ της ρήτρας του. Δεν ήταν βήμα προς τα πάνω, ήταν μάλλον μια μετακίνηση που έδειχνε τη στασιμότητά του.
Ξανά στον Πειραιά
Εδώ και πολλούς μήνες ακουγόταν πως Ολυμπιακός και Μανωλάς σκέφτονταν την επανασύνδεσή τους. Με δεδομένο πως στους «παρτενοπέι» δεν κατάφερε να πιάσει την απόδοση που είχε στη Ρόμα, η διοίκηση είχε πια αρχίσει να σκέφτεται σοβαρά την πώλησή του. Μόνο που όταν έχεις να κάνεις με τον ιδιόρρυθμο Αουρέλιο Ντε Λαουρέντις τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Ο πρόεδρος της Νάπολι ήθελε να βγάλει όσα περισσότερα χρήματα μπορούσε κι έτσι αντιστάθηκε πριν τελικά ενδώσει και ανοίξει τον δρόμο για την επιστροφή του παίκτη στον Ολυμπιακό.
«Είμαι πολύ χαρούμενος που επέστρεψα στην ομάδα της καρδιάς μου. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον πρόεδρο της ομάδας, κ. Βαγγέλη Μαρινάκη, τον κόσμο του Ολυμπιακού για την αγάπη μου και την υποδοχή που έδειξε και υπόσχομαι ότι θα δώσω την ψυχή μου για να το ανταποδώσω. Ζήτω ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ» βροντοφώναξε για την επιστροφή του τραγουδώντας δυνατά «είσαι στο μυαλό κάτι μαγικό».
Το… μπου και η «εξορία» από την εθνική ομάδα
Όπως συνέβη και με τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο, τον καλό φίλο του τον οποίο θα συναντήσει τώρα στον Ολυμπιακό, ο Μανωλάς βρίσκεται το τελευταίο διάστημα σε… καραντίνα από την εθνική ομάδα. Ήταν ήδη αμφότεροι σε δυσμένεια από την περίοδο που καθόταν στον πάγκο ο Άγγελος Αναστασιάδης και κατόπιν με τον Τζον Φαν΄τ Σιπ έμειναν οριστικά εκτός.
«Είμαι δυσαρεστημένος από τον τρόπο που έφυγε ο Σιόβας από την εθνική ομάδα. Ο Δημήτρης έβαλε γκολ, βγήκε και είπε τη γνώμη του το παιδί και την επόμενη μέρα, σε ένα ραντεβού που είχε με τον Φαν’τ Σιπ και τους τεχνικούς διευθυντές, του ανακοίνωσαν ότι θα τιμωρηθεί. Γι' αυτό είμαι δυσαρεστημένος. Επειδή ανέφερε το όνομά μου και του Σωκράτη, που τα αναφέρετε κι εσείς στις συνεντεύξεις Τύπου, απομακρύνθηκε από την Εθνική. Αν το κάνανε αυτό 11 παίκτες και έλεγαν το όνομά μου και του Σωκράτη, θα απομακρύνονταν όλοι; Με είχε πάρει πριν από ένα χρόνο ο Φαν'τ Σιπ και μου είπε ότι δεν θα με καλέσει για να δει νέα παιδιά. Από τότε δεν έχω ξανά ενημέρωση. Το αν είμαι μεγάλος, ας το κρίνετε εσείς. Το γήπεδο είναι καθρέπτης, αυτό δεν κάνει λάθος με τίποτα» είχε δηλώσει ο Μανωλάς στο MEGA.
Πριν από την… καραντίνα είχε προλάβει να παίξει στο Μουντιάλ του 2014 ως μέλος εκείνης της εθνικής ομάδας που τα πήγε περίφημα στα γήπεδα της Βραζιλίας, αλλά και να προσπαθήσει να σταματήσει αντίπαλό του κάνοντάς του «μπου». Ήταν στο παιχνίδι με το Λιχτενστάιν τον Σεπτέμβριο του 2019 όταν είδε και απόειδε στην προσπάθειά του να πιάσει τον Ντένις Σαλάνοβιτς στο σπριντ, οπότε προσπάθησε να παίξει άμυνα με... μη συμβατικό τρόπο: στη φάση του γκολ του Λιχτενστάιν αντί πιθανώς να ρισκάρει ένα τάκλιν ή... οτιδήποτε ποδοσφαιρικό, βλέποντας ότι έχει χάσει οριστικά τον Σαλάνοβιτς στο σπριντ, κατέφυγε σε «μπου» μπας και τον τρομάξει. Δεν τα κατάφερε…
Πίσω στη Νάξο με τη Φεράρι
Τα καλοκαίρια τον βρίσκουν στη Νάξο. Και μπορεί να μην ξενυχτά, αλλά φροντίζει να κάνει αισθητή την παρουσία του στο νησί. Όπως συνέβη τον περασμένο Μάιο όταν ταξίδεψε εκεί μαζί με το πολυτελέστατο αυτοκίνητό του: μια Φεράρι Stradale, ένα plug-in υβριδικό «θηρίο» 1.000 ίππων που επιταχύνει στα πρώτα 100 km/h σε μόλις 2,5 sec. Όσοι βρίσκονταν στην παραλία του Αγίου Προκόπιου έμειναν άφωνοι και δεν σταμάτησαν λεπτό να κοιτάζουν τον ποδοσφαιριστή με το νέο του απόκτημα.
