Αν το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν, π.χ., ένα εστιατόριο θα είχε ήδη χρεοκοπήσει. Φανταστείτε ένα καλό (λέμε τώρα) μαγαζί εστίασης το οποίο πρόκειται να ανοίξει Μάιο για να προλάβει τη σεζόν του τουρισμού, να αναβάλει διαρκώς τα εγκαίνιά του επειδή δεν τα βρίσκουν οι ιδιοκτήτες με τους σερβιτόρους. Και δώσ' του αναβολή για Ιούνιο, Ιούλιο, μετά για τον Αύγουστο και πάει λέγοντας. Θα είχε βάλει λουκέτο προτού καν σερβίρει το πρώτο πιάτο.
Εκεί έχει καταντήσει το ποδόσφαιρο της χώρας μας. Λάθος: εκεί το ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ εκείνοι οι οποίοι υποτίθεται ότι πληρώνουν για ένα καλό προϊόν. Και αντ΄αυτού έχουν ένα από τα χειρότερα της Ευρώπης. Όχι μόνο λόγω… 22ης θέσης, αλλά κυρίως επειδή ΔΕΝ τους ενδιαφέρει πραγματικά αυτό στο οποίο «επενδύουν». Γιατί πρώτα τους ενδιαφέρει η τσέπη τους και μετά, 1% απ’ ότι απομένει δηλαδή, όλα τα υπόλοιπα.
Το εν λόγω «εστιατόριο» δεν μπορεί να σερβίρει στους πελάτες του ούτε χωριάτικη. Γιατί και σαλάτα να κόψεις για να βγει καλή πρέπει να την πονάς. Αυτοί όμως έχουν την μοναδική «ικανότητα» να τα κάνουν όλα σαλάτα.
Στην προκειμένη περίπτωση όχι τον Σεπτέμβρη του 2021 να ξεκινήσει το πρωτάθλημα αλλά και τον Ιανουάριο του 2022 αν αρχίσει ουδείς θα ξαφνιαστεί. Κι αν μάλιστα κάποια στιγμή ανακοινώσουν «διακοπή μέχρι νεωτέρας» πάλι κανείς δεν θα.. προβληματιστεί! Η ελληνική Super League είναι ένα βαρέλι με άγνωστο πάτο. Αφού τους αρέσει να τον αναζητούν κάθε χρόνο και περισσότερο ας συνεχίσουν και ας το… απολαμβάνουν!
Κανείς σοβαρός άνθρωπος-επαγγελματίας-φορέας δεν μπορεί να προγραμματίσει πάνω σ΄αυτό το ποδόσφαιρο. Να έχεις εταιρεία και να θέλεις να επενδύσεις χορηγικά σε τούτο το «πράμα». Να ρίξεις τα εκατομμύριά σου σε ένα προϊόν το οποίο δεν γνωρίζεις πότε θα ξεκινήσει! Πως και τι να διαφημίσεις;
Να είσαι τηλεοπτικός πάροχος, να δίνεις δεκάδες εκατομμύρια και να μην ξέρεις τι να πεις στους συνδρομητές σου! Να είσαι επαγγελματίας-ΜΜΕ του χώρου και να μην ξέρεις πώς να προγραμματίσεις την ύλη, τις εκπομπές, τη δουλειά σου. Να είσαι –πάνω απ΄όλα- οπαδός, πελάτης δηλαδή, και να μην ξέρεις πότε να λείψεις διακοπές, πότε να γυρίσεις, πότε να πάρεις εισιτήριο, να μην ξέρεις τίποτα.
Ολαααα αυτά είναι το ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Ένα χρεοκοπημένο «εστιατόριο» που όταν δεν σερβίρει μάπα φαγητό, δεν ανοίγει τις πόρτες του!
Κάθε χρόνο γύρω από τα τηλεοπτικά στήνεται ένας χαμός. Οι «λύσεις» κάθε φορά είναι εφήμερες. Ηλίου φαεινότερο είναι κάθε φορά ότι θα ξαναβρούν μπροστά τους το πρόβλημα γιατί δεν το λύνουν, το «φτιασιδώνουν».
Αυτή τη φορά οι «μικρομεσαίοι» είπαν «Ως εδώ» και αποφάσισαν να μην κάνουν πίσω. Πολύ λογικό. Κάποια στιγμή θα συνέβαινε. Αργησαν να το πράξουν.
Πρωτάθλημα κανονικό χωρίς κεντρική διαχείριση δεν μπορεί να γίνεται. Θα εξακολουθήσει να είναι ένα πρωτάθλημα με τους «μεγάλους « στην κορυφαία ταχύτητα και όλους τους άλλους χιλιόμετρα πίσω, απλά για να συμπληρώνουν.
Κεντρική διαχείριση με συζήτηση και συμφωνία σε βάθος δεκαετίας για ένα δίκαιο τρόπο (για «μικρούς» και «μεγάλους») μοιρασιάς –και γκαραντί ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ, όχι… παντελονιάσματος των χρημάτων από την πλευρά ΟΛΩΝ των «μικρών»- είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ για να ξεκολλήσει το ποδόσφαιρο της χώρας μας από τον πάτο. Επαναλαμβάνω συμφωνία 10ετίας ώστε να υπάρξει επιτέλους ένας προγραμματισμός.
Κι αν δεν βρουν κοινό δρόμο ούτε τώρα, το πρωτάθλημα θα πηγαίνει όλο χειρότερα. Και η Ευρώπη θα είναι «καθρέφτης» του πάτου του βαρελιού.
Οσοι συνεχίζουν να κάνουν τους… μάγκες στηριζόμενοι στη δημοφιλία των ομάδων τους δεν έχουν παρά να ανοίξουν τα μάτια τους και να δουν μεγάλα πρωταθλήματα, όπως της Πρέμιερ Λιγκ. Το οποίο χάρη στην κεντρική διαχείριση και κυρίως τη διορατικότητα και την πραγματική εκτίμηση των επενδυτών στο προϊόν έφτασε να είναι το κορυφαίο της Ευρώπης.
Οτιδήποτε άλλο είναι μόνο για τον μικρόκοσμο της «τσέπης» των Ελλήνων «επενδυτών». Όταν… αποφασίσετε να αρχίσει το πρωτάθλημα σας ενημερώστε μας. Μέχρι τότε να ξέρετε ότι μόνο διώχνετε τον κόσμο. Αυτό ο οποίος έχει απομείνει καθώς πολλούς τους έχετε διώξει ανεπιστρεπτί…
