Την μάθαμε ως «φούρια ρόχα». Η κόκκινη μανία, από το αλέγρο στιλ παιχνιδιού της. Εντός συνόρων όμως την φωνάζουν πια «absoluta». Η απόλυτη. Διότι πρόκειται, όντως, για την απόλυτη εθνική. Αυτή που τα έχει κατακτήσει όλα. Αυτή που κυριάρχησε. Αυτή που με το ξεκάθαρο στιλ και την ταυτότητα της (Tiki-Taka) επηρέασε την εξέλιξη του ποδοσφαίρου.
Μία εθνική που είχε γίνει συνώνυμο της λέξης «λούζερς» μέσα σε μερικά χρόνια, μεταμορφώθηκε σε μία ομάδα που κάθε της ήττα αποτελεί είδηση. Έγινε η πρώτη Εθνική που κατακτά back-to-back Euro (2008, 2012) και ενδιάμεσα Παγκόσμιο Κύπελλο (2010) σε μία τετραετία χωρίς προηγούμενο.
Ωστόσο, κοντεύει μία δεκαετία που η αστερόσκονη χάθηκε. Στο Μουντιάλ του 2014 οι Ισπανοί δεν πέρασαν καν τον όμιλο. Στο Euro του 2016 αποκλείστηκε στο πρώτο νοκ-άουυ από την Ιταλία. Στο τελευταίο Παγκόσμιου Κύπελλο, η έξοδος ήρθε ξανά στο πρώτο νοκ-άουτ από την διοργανώτρια Ισπανία, αυτή τη φορά στα πέναλτι. Αυτό άραγε να μαρτυρά μία κάμψη του ισπανικού ποδοσφαίρου, μία επιστροφή στο παρελθόν;
Όχι. Καμία σχέση. Η τελευταία εικόνα που άφησε η ομάδα του Λουίς Ενρίκε ήταν σοκαριστική. Εκείνο το 6-0 της 17ης Νοέμβρη απέναντι στην Γερμανία στην τελευταία αγωνιστική του Nations League στην Σεβίλλη ταρακούνησε όλη την Ευρώπη, υπενθύμισε ότι η Ισπανία με όποια σύνθεση κι αν κατεβαίνει, σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται, μπορεί να διαλύσει τον οποιοδήποτε.
Αήττητη εδώ και 28 χρόνια!
Την τελευταία φορά που η «φούρια ρόχα» ηττήθηκε σε αγώνα προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου, οι μισοί από τους παίκτες της ήταν αγέννητοι!
Θύτης ήταν η Δανία, που με σκόρερ τον Φλέμινγκ Πόβλσεν είχε επικρατήσει με 1-0 στον αγώνα που διεξήχθη στις 31 Μαρτίου του 1993! Έκτοτε, η Ισπανία μετρά 50 νίκες, 13 ισοπαλίες και καμία ήττα, τρομοκρατώντας όλους τους αντιπάλους που πέτυχε στον διάβα της σε προκριματικές φάσεις Μουντιάλ.
Μία Εθνική που από το 2004 ως το 2016 είχε αφεθεί στην γέρικη σοφία των Λουίς Αραγονές και Βιθέντε Ντελ Μπόσκε, την τελευταία ταραχώδη πενταετία άλλαξε πέντε φορές τιμονιέρη, με τον Ζουλέν Λοπετέγι να αποτυγχάνει, τον Φερνάντο Ιέρο που ήρθε σαν καμικάζι στο Μουντιάλ του 2018 να μην φέρνει την αύρα του, τον Λουίς Ενρίκε να αποχωρεί λόγω οικογενειακού προβλήματος, το Ρόμπερτ Μορένο να μην μακροημερεύει και τον Λουίς Ενρίκε να επιστρέφει πάλι από τον Νοέμβριο του 2019.
Ανανέωση στο φουλ
Ο Αστουριάνος τεχνικός ποτέ δεν έκρυψε ότι λατρεύει την νέα γενιά, ο στόχος του ήταν να περάσει την Εθνική Ισπανίας στην επόμενη φάση, με μία σταδιακή ανανέωση που δοκιμάστηκε στο Nations League, με σκοπό να είναι έτοιμη για την τελική φάση του Euro.
Χαρακτηριστικό είναι πως από τους 24 παίκτες που κλήθηκαν για τα πρώτα παιχνίδια της προκριματικής φάσης του Μουντιάλ, οι 16 έχουν λιγότερες από 12 συμμετοχές με την φανέλα της!
Στην πραγματικότητα υπάρχουν μόνο 8 «παλιοί» (Νταβίδ Ντε Χέα, Σέρχιο Ράμος, Τζόρντι Άλμπα, Σέρχιο Μπουσκέτς, Κόκε, Τιάγκο, Ρόδρι, Μοράτα), όλοι οι υπόλοιποι ενσωματώθηκαν στην absoluta την τελευταία διετία, ενώ στις τελευταίες κλήσεις υπάρχουν τέσσερις ρούκι που βγάζουν μάτια φέτος με τις εμφανίσεις τους, οι Ρόμπερτ Σάντσεθ (Μπράιτον), Πέδρο Πόρο (Σπόρτινγκ Λισαβόνας), Πέδρι (Μπαρτσελόνα), Μπράιαν Χιλ (Σεβίλλη).
Στην πραγματικότητα, η Ισπανία θα μπορούσε να εμφανίσει 5 και 6 ανταγωνιστικές ενδεκάδες που θα έφτιαχναν ομάδες που θα είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάθε διοργάνωση. Κι εκεί ακριβώς έγκειται η δυσκολία στον Λουίς Ενρίκε, να βρει την κατάλληλη χημεία, τους κατάλληλους ρόλους που θα δημιουργήσουν το καλύτερο αποτέλεσμα.
Ξεχειλίζει από ποιότητα
Κάπως έτσι δεν έχει πραγματικά σημασία αν θα παίξει ο Ντε Χέα ή ο Ουνάι Σιμόν κάτω από τα δοκάρια, ποιος εκ των Σέρχιο Ράμος, Ινίγο, Γιορέντε, Έρικ Γκαρσία θα παίξει στο κέντρο της άμυνας ή ποιοι εκ των Μπουσκετς, Κόκε, Τιάγκο, Φαμπιάν, Κανάλες, Μάρκος Γιορέντε,. Πεδρί θα φτιάξουν τριάδα στα χαφ. Δεν έχει σημασία αν ξεκινήσει εννιάρι (Μοράτα) ή ψευτοεννιάρι (Φεράν Τόρες), δεν παίζει ρόλο αν στα άκρα θα είναι ο Ογιαρθάμπαλ, ο Ντάνι Όλμο ή ο Μπράιαν Χιλ.
Ποιότητα υπάρχει, τα πάντα θα είναι θέμα μέρας, όρεξης, χημείας.
Αν στηριχθούμε στους αριθμούς, η Εθνική Ελλάδας δεν πρέπει να κατέβει στο γήπεδο. Η Ισπανία είναι 28 χρόνια αήττητη σε προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου, δεν έχει δεχθεί γκολ σε αγώνα εντός έδρας από το 2018 και 655 αγωνιστικά λεπτά, στα οποία μετρά 30-0 τέρματα!
Σάμπως έτσι όμως δεν ήταν η κατάσταση και πριν το ιστορικό 0-1 στο Ρομαρέδα με το γκολ του Στέλιου Γιαννακόπουλου το 2003; Στην πραγματικότητα, εκείνο το βράδυ απέναντι στην φούρια ρόχα μπήκαν τα θεμέλια της κατάκτησης του Euro ακριβώς 13 μήνες αργότερα στα πορτογαλικά γήπεδα…
