Δεν είναι κάτι που να με παραξενεύει πλέον μετά τα όσα έχω ζήσει. Περπατάω βλέπετε τα 46 μου χρόνια, κοντά μισό αιώνα ζωής. Και εννοείται πως σε επίπεδο έντασης καθημερινότητας και παρασκηνιακών πληροφοριών είμαι πολύ πάνω από τον μέσο όρο.
Η ευκολία λοιπόν που ο αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού ξεστόμισε αυτές τις χοντράδες, δεν ήταν κάτι που με αιφνιδίασε. Η βάση του νεοέλληνα του είδους του είναι αυτή. «δεν πρόκειται να με πειράξει κανείς, δεν πρόκειται να υποστώ καμία συνέπεια, το μόνο που θα μείνει είναι η λάσπη στον άλλον». Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Δεν με αιφνιδίασε ούτε η ανακοίνωσή τους που έκανε ονομαστικές επιθέσεις σε αστυνομικούς για μία διαρροή στον Θωμαϊδη. Προφανώς και για τον συγκεκριμένο αστυνομικό είναι παράσημο το συγκεκριμένο γεγονός, όμως είμαι σίγουρος πως δεν θα το δώσει η υπηρεσία του.
Για το δικαστικό μη τα ξαναπούμε. Δεν με τρομάζει τόσο ο τρόπος που λειτουργούν οι δικαστικοί στη Μητρόπολή μας, όσο πως η κοινή γνώμη έχει συνηθίσει να αντιδρά με τη φράση «Εσύ περίμενες κάτι διαφορετικό;», όποια κι αν είναι η απόφαση.
Στο κυβερνητικό ένα όνομα που εμπλέκεται με το δικό μας κομμάτι, αρκεί για να πείσει την σύνδεση που υπάρχει μεταξύ ηγεσίας του τόπου και ηγεσίας του κλαμπ. Λευτέρης Αυγενάκης.
Παρά τα όσα έχει «καταφέρει» σε όλα τα επίπεδα, είναι ακλόνητος. Η πρόσφατη φωτογραφία με την Τσιλιγγίρη στο Ειρήνης και Φιλίας, μας επιβεβαιώνει για πολλοστή φορά πως δεν έχει καθόλου τακτ.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι βαθύτερο από το ότι ένας επιχειρηματίας δεν γουστάρει έναν άλλο και θέλει να τον βγάλει από το παιχνίδι. Έχουμε τη νοοτροπία που επέβαλε αυτός ο σύλλογος στο ποδόσφαιρο, τη λογική του διαλύω όποιον με ανταγωνίζεται και δεν με απασχολεί αν μικραίνει η πίτα αρκεί να την παίρνω όλη, να μεταφέρεται στη καθημερινότητά μας. Πίεση καθημερινή για να ελεγχθούν τα πάντα. Στοχευμένη επίθεση σε έναν, με τους υπόλοιπους να μένουν απαθείς μέχρι να έρθει η σειρά τους.
Πολιτικά, δικαστικά, θεσμικά, επικοινωνιακά, μυρίζει σήψη. Πάντα μύριζε θα μου πει κάποιος και δεν θα διαφωνήσω μαζί του, όμως αυτή τη φορά σπάει μύτη.
Για να επιστρέψω στα δικά μας, αποδείχτηκε πως ο ΠΑΟΚ δεν είχε καμία εμπλοκή στο παραμυθάκι που στήθηκε. Το πως, φάνηκε από τον τρόπο που χειρίστηκαν επικοινωνιακά οι άλλοι δύο. Ο Άρης εμφανώς φοβισμένος να θέλει να διώξει την μπάλα που καίει από πάνω του, ο Ολυμπιακός να μειώνει κάθε μέρα στοιχεία που είχε στο πρώτο του ποστ ο Καραπαπάς. Όταν κάποιος έχει το δίκιο με το μέρος του, δεν συμπεριφέρεται έτσι. Εκτός κι αν η κυβέρνηση του στήσει καμία επιτροπή για να παίξει τη μπαλίτσα του. Στη προκειμένη περίπτωση, δεν πρόλαβε.
Το πιο ηλίθιο απ όλα πάντως, ήταν ο τρόπος που ισχυρίστηκαν πως πήγε να πιαστεί ο παίκτης. Στα όρθια, έξω από ένα καφέ, με μία μαύρη σακούλα και διάφορες άλλες βλακείες που ούτε σε ταινία δεν μπορούν να γίνουν. Ο πρώτος που θα κάνει αυτό που λένε, θα πρέπει να πάει απευθείας στο τμήμα.
Τέλος για να κλείσω το θέμα και να πάω στα ποδοσφαιρικά μιας και ο ΠΑΟΚ παίζει ντέρμπι την Κυριακή, είδα μία ιδιαίτερη ευαισθησία για την συμπεριφορά του ΠΑΟΚ προς τον Μάριο Σιαμπάνη. Τι του κάνουν του παιδιού.
Πρώτα απ όλα, ο ΠΑΟΚ έκανε λάθος με τη δημοσιοποίηση των προσωπικών δεδομένων και εφόσον κληθεί να δικαστεί καλώς να τιμωρηθεί. Λάθος και αυτό δεν χωρά αμφιβολία.
Από την άλλη όμως, τον ΠΑΟΚ δεν μπορεί να τον απασχολεί το μέλλον του Μάριου. Ο ίδιος επέλεξε αυτή την οδό, θα υποστεί και τις συνέπειες των πράξεών του. Ο ΠΑΟΚ όπως και όλες οι μεγάλες ομάδες, δεν λογοδοτούν σε Μάριους, ούτε τους υπολογίζουν σε περίπτωση που βρεθούν απέναντί τους.
Έχουν να λογοδοτήσουν σε εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που αγαπάει την ομάδα και απαιτεί να την προστατεύει από όποιον βάλλεται εναντίον της.
Αν μία σοβαρή ομάδα λοιπόν, συνδέσει την εικόνα του Μάριου στον αγώνα με τον Ολυμπιακό και τον πρωταγωνιστικό ρόλο που έπαιξε σε μία σκευωρία, δεν πρόκειται ποτέ να κινηθεί για την απόκτησή του.
Ακόμα και ο ίδιος Άρης αυτή τη στιγμή, είμαι σίγουρος πως νιώθει εξαιρετικά αμήχανα για το πως θα πρέπει να κινηθεί απέναντί του.
Πάμε στα ποδοσφαιρικά λοιπόν, εκεί που ο ΠΑΟΚ υποδέχεται τον Παναθηναϊκό. Η επιστροφή του Καντουρί και η μία εβδομάδα προπονήσεων του Άντρε, δίνει την ευκαιρία στον Γκαρσία να βάλει λίγη ποιότητα στη ζωή του.
Εννοείται πως περιμένω έναν διαφορετικό ΠΑΟΚ με τον Άντρε στα δεξιά, την τριάδα Αγκούστο, Καντουρί και Σβαμπ στα χαφ και τον Γιαννούλη να μη μπορεί να κάνει χειρότερο παιχνίδι από αυτό που έκανε στο Χαριλάου.
Ας τελειώσει αυτή η αναμέτρηση και θα μιλήσουμε μετά για μεταγραφικά, δομή ρόστερ και όλα τα συναφή.
