Κατά την προσφιλή του συνήθεια, επέλεξε να σηκώσει πρώτος το τρόπαιο του πρωταθλητή Ελλάδας, θέλοντας να «καπελώσει» τον αρχηγό του Ολυμπιακού, αλλά και κατ’ επέκταση όλη της προσπάθειας της ομάδας του.
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης παρέλαβε πρώτος το βαρύτιμο έπαθλο, δεν το άφησε να το αγγίξει άλλος και το ύψωσε πρώτος στον ουρανό του Πειραιά. Ένα σαφές δείγμα της δικής του αντίληψης για τον… πολυτιμότερο παίκτη της φετινής σεζόν που δεν φορούσε ποδοσφαιρικά παπούτσια, αλλά κόκκινη γραβάτα.
Ο ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού έπαιξε… μεγάλη μπάλα όλη τη σεζόν, όμως στο δρόμο για το νταμπλ, κάπου λοξοδρόμησε. Κάπου έχασε το μέτρο, την λογική και θέλησε να δείξει ότι είναι ο νικητής μετατρέποντας σε ένα προσωπικό μπραντ ε φερ έναν τελικό ποδοσφαίρου. Ως εκ τούτου οι δικές του κινήσεις ναρκοθετούν ένα σχεδόν σίγουρο νταμπλ. Αν οι ερυθρόλευκοι χάσουν τελικά τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας (όπου και όποτε γίνει αυτός), τότε η απώλεια θα φέρει την προσωπική υπογραφή και σφραγίδα του Βαγγέλη Μαρινάκη.
Ο πρώτος και απαράβατος κανόνας του αθλητισμού λέει πως απαγορεύεται να κόψεις το μομέντουμ μιας ομάδας που της πάνε όλα δεξιά στο γήπεδο. Ο Ολυμπιακός φόρτσαρε στα πλέι-οφ, έδειξε αγωνιστική ανωτερότητα και μέσα σε 20 ημέρες κέρδισε πολύ καθαρά δύο φορές (εντός κι εκτός) την ΑΕΚ.
Μία φυσιολογική ομάδα που νιώθει τόσο ισχυρή εντός γηπέδου θα κοιτούσε να παιχθεί ο τελικός όσο το δυνατόν πιο σύντομα. Οπουδήποτε. Ακόμα και στην έδρα της αντιπάλου του. Με τον Ολυμπιακό να έχει πάρει τον αέρα της Ένωσης σε όλα τα φετινά τους παιχνίδια, θα περίμενε κανείς τους ερυθρόλευκους να μην μπαίνουν σε παιχνίδια μικροπολιτικής που θα δυναμίτιζαν το κλίμα και θα άλλαζαν τις ισορροπίες.
Κι όμως, ο Βαγγέλης Μαρινάκης το πήρε προσωπικά, κίνησε γη και ουρανό ούτως ώστε η αναμέτρηση να μην διεξαχθεί στο ουδέτερο γήπεδο της Ριζούπολης (γιατί άραγε;), με αποτέλεσμα οι εξελίξεις να γυρίσουν μπούμερανγκ στην ομάδα του.
Αν η αναμέτρηση γινόταν την Κυριακή -όπως αρχικά είχε οριστεί- θα έβρισκε μία ΑΕΚ δίχως Βράνιες, πιθανότατα δίχως Τσιγκρίνσκι, ενδεχομένως χωρίς αριστερό μπακ (αμφίβολος ο Έλντερ Λόπες, που είναι η μοναδική αξιόπιστη λύση) και με την ψυχολογία σε χαμηλά επίπεδα μετά το 3-0 της Κυριακής.
Τώρα, με αυτές τις εξελίξεις τις οποίες προκάλεσε η στάση του Ολυμπιακού, οι ερυθρόλευκοι θα δώσουν την ευκαιρία στον αντίπαλο τους να ανασυνταχθεί, να οργανωθεί καλύτερα και (γιατί όχι;) να ενισχυθεί κιόλας. Ένα κανονικό αυτογκόλ!
Αλήθεια, τι είχε να φοβηθεί ο Ολυμπιακός αν ο τελικός γινόταν στην Ριζούπολη; Δεν αισθάνεται η καλύτερη ομάδα; Που ήταν το πρόβλημα; Στις διαστάσεις του αγωνιστικού χώρου; Στο χορτάρι (που παρεμπιπτόντως δείχνει σε κανονικότατη κατάσταση); Στα αποδυτήρια; Σε τι;
Για να μην το κουράζουμε τσάμπα όλοι ξέρουμε που ήταν το πρόβλημα. Αποτυπώνεται σε μία πρόταση. Η ίδια ομάδα που δεν ήθελε με κανέναν τρόπο ο τελικός να διεξαχθεί στο ΟΑΚΑ (επειδή είναι έδρα της ΑΕΚ) είναι η ίδια ομάδα που σήμερα με τον πιο επίσημο τρόπο, ο τελικός να διεξαχθεί στο ΟΑΚΑ! Για ένα καπρίτσιο...
Αφού λοιπόν, ο Βαγγέλης Μαρινάκης αποφάσισε να κάνει άνω - κάτω την ομαλή διεξαγωγή του τελικού κυπέλλου στην Ριζούπολη στις 26 Ιουλίου, έρχεται τώρα και υπό τον φόβο της αναβολής και της διεξαγωγής του στις 30 Αυγούστου (προφανώς επειδή έχει καταλάβει το μέγεθος της γκάφας του), έρχεται με μία ακόμα ανακοίνωση (έχει χαθεί το μέτρημα) να ζητήσει από την ΑΕΚ να παίξει την Κυριακή, θέλοντας να πετάξει το μπαλάκι απέναντι.
Μόνο που οι ευθύνες για όλο αυτό το ανεπανάληπτο μπάχαλο δεν είναι γενικές και αόριστες. Κι αν τελικά το πιο σίγουρο Κύπελλο χαθεί τότε η απώλεια αυτή θα έχει ονοματεπώνυμο. Αυτό του ιδιοκτήτη του Ολυμπιακού που με τις τρικλοποδιές, αφαίρεσε από το αγωνιστικό τμήμα τη δυνατότητα να πάρει ένα Κύπελλο που δεν χανόταν με κανέναν τρόπο μέσα στο χορτάρι.
