«REM» (Rapid Eye Movement) ονομάζεται ο ύπνος γρήγορων κινήσεων των ματιών, ο οποίος συνδέεται με τα όνειρα. Τον Ιούλιο του 1952, ο Παναθηναϊκός του Χάρι Γκέιμ ήταν όνειρο, προκαλώντας... ύπνωση στη Rapid Wien (Ραπίντ Βιέννης), μία από τις ισχυρότερες ομάδες της Ευρώπης την εποχή εκείνη.
Στις αρχές των 50’s, δεν είχαν ξεκινήσει ακόμα οι ευρωπαϊκές διασυλλογικές διοργανώσεις, οπότε το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα του επιπέδου ανταγωνιστικότητας των ελληνικών συγκροτημάτων σε σχέση με τα ξένα ήταν τα φιλικά παιχνίδια που έδιναν απέναντί τους. Μία από τις πολλές ομάδες που επισκέφτηκαν τη χώρα μας εκείνα τα χρόνια, ήταν η ομόχρωμη του Παναθηναϊκού -και μετέπειτα αδελφοποιημένη με τη Θύρα 13- Ραπίντ Βιέννης. Οι Αυστριακοί -και γενικότερα οι Κεντροευρωπαίοι- συγκαταλέγονταν στις ισχυρότερες ποδοσφαιρικές δυνάμεις της «γηραιάς ηπείρου». Δεν αποδόθηκε άλλωστε τυχαία το όνομα «Βούντερτιμ», δηλαδή «ομάδα θαύμα», στην ενδεκάδα της Εθνικής Αυστρίας, η οποία, δύο χρόνια αργότερα, θα κατακτούσε την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ελβετίας.
Οι Βιεννέζοι ταξίδεψαν στην Ελλάδα με όλα τα αστέρια στη σύνθεσή τους. Ονόματα που μπορεί να μη λένε πολλά στους σημερινούς φιλάθλους, όπως αυτά των Έρνστ Χάπελ (ο μετέπειτα μεγάλος προπονητής), Γκέρχαρντ Χάναπι, Βάλτερ Τσέμαν (ο τερματοφύλακας) και Ρόμπερτ Ντινστ, αλλά τότε ήταν σχεδόν όλοι τους μέλη της Εθνικής Αυστρίας, καθώς και της Μικτής Ευρώπης. Η Ραπίντ είχε επισκεφθεί ξανά τη χώρα μας λίγους μήνες πριν, σαρώνοντας όλες τις ελληνικές ομάδες που αντιμετώπισε. Αναλυτικά, επικράτησε 3-2 της ΑΕΚ, 3-1 του Παναθηναϊκού, 3-0 του Ολυμπιακού, ενώ συνέτριψε 8-2 τον ΠΑΟΚ (ο οποίος είχε προηγηθεί 2-0) και 11-1 τον Άρη στη Θεσσαλονίκη!
Στη δεύτερη περιοδεία των πρωταθλητών Αυστρίας, το καλοκαίρι του 1952, ο Ολυμπιακός αρχικά θα καταφέρει να αποσπάσει ισοπαλία με σκορ 2-2, ενώ η ΑΕΚ θα ηττηθεί εύκολα με 4-1. Σειρά του Παναθηναϊκού να «ρίξει ζαριά», στις 2 Ιουλίου, στο χωμάτινο τερέν του γηπέδου της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Η Ραπίντ δεν είχε σκύψει το κεφάλι σε καμία ελληνική ομάδα έως εκείνο το βράδυ. Η εφημερίδα «Τα Νέα» της επομένης θα γράψει:
«Ο Παναθηναϊκός επιβληθείς χθες εις το γήπεδόν του της πρωταθλητρίας Ραπίντ με 2-1 εσημείωσε την μεγαλυτέραν ποδοσφαιρικήν επιτυχίαν ελληνικής επί ξένης ομάδος κατά την μεταπολεμικήν περίοδον».
Στο ίδιο μοτίβο θα κινηθεί και το πρωτοσέλιδο της «μεγαλυτέρας των Βαλκανίων», «Αθλητικής Ηχούς»:
«Ο Παναθηναϊκός εχάρισε στην Ελλάδα την μεγαλυτέραν της νίκην. Οι δημοφιλείς άσσοι του Τριφυλλιού απεθεώθησαν από 20 χιλιάδες παραληρούντων φιλάθλων, οι οποίοι επυρπόλησαν τας κερκίδας»!
Στον ιστορικό αυτό αγώνα, που διεξήχθη υπό το φως των προβολέων (πρωτοπόρος και σε αυτό το κομμάτι ο Σύλλογος Μεγάλος, ο οποίος έδωσε τα φώτα του στον ελληνικό αθλητισμό, κυριολεκτικά και μεταφορικά), ο μόλις 19 Μαΐων, Βαγγέλης Πανάκης, θα πετύχει δύο τέρματα, στο 16ο και το 35ο λεπτό, με τα οποία ο Παναθηναϊκός θα προηγηθεί 2-0, μέχρι να μειώσει ο σέντερ φορ των Αυστριακών, Ρόμπερτ Ντινστ, με απευθείας χτύπημα φάουλ, πέντε λεπτά μετά την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου.
Η εφημερίδα «Εμπρός» με τη σειρά της και με πιο καθαρευουσιάνικο λεξιλόγιο θα αφιερώσει ολοσέλιδο ρεπορτάζ στον «πράσινο» θρίαμβο, γράφοντας με τη σειρά της:
«ΕΥΓΕ ΤΟΥΣ – Ο Παναθηναϊκός εχάρισε εις τους 18.000 περίπου θεατάς του χθεσινού αγώνος μία περιφανή νίκην, η οποία μεταδοθείσα από στόμα σε στόμα έκανε την φίλαθλο νεολαία της Αθήνας να πανηγυρίζη μέχρις αργά την νύκτα. Η Ραπίντ, η πρωταθλήτρια ομάς της Αυστρίας, η οποία περιλαμβάνει εις την σύνθεσίν της εξ παίκτας της θρυλικής ‘’Βούντερ - Τημ’’, εγνώρισε εις το γήπεδον της Λεωφόρου Αλεξάνδτρς την ήττα, δεχθείσα δύο τέρματα από τον Παναθηναϊκόν και σημειώσασα μόνο εν. Η νίκη αυτή δεν ήτο τυχαία. Οι ποδοσφαιρισταί του με την ζωτικότητα, την τεχνικήν των κατάρτισιν και την αυτοθυσίαν των ετίμησαν χθες το βράδυ το Ελληνικόν ποδόσφαιρον και απέσπασαν δικαίως τα χειροκροτήματα των χιλιάδων φιλάθλων».
Λίγο αργότερα, τα δημοσιεύματα όλων των εφημερίδων για το νικηφόρο αποτέλεσμα του πρωταθλητή Αθηνών θα μπουν σε κάδρο, το οποίο θα τοποθετήσουν έμπλεοι περηφάνιας οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού στα γραφεία του συλλόγου, κρατώντας στη μνήμη τους τη σπουδαία αυτή νίκη.
Ο Παναθηναϊκός, διαχρονικός «πρέσβης» της Ελλάδας στα διεθνή γήπεδα, εκείνη την καυτή θερινή βραδιά του 1952 στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, έγραψε ιστορία. Ήταν η μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μέχρι την επόμενη...
