Το μπλε, το λευκό, το κόκκινο. Χρώματα που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την ΑΕΚ. Όπως φαινομενικά δεν έχει καμία σχέση ο Σέρχιο Αραούχο με την τριλογία του Κριστόφ Κισλόφσκι. Μόνο που έχει… Γιατί στην Ελλάδα βρήκε την ελευθερία του, γιατί στην Ένωση αντιμετωπίστηκε ως ίσος, γιατί επιστρέφει με μια διάθεση αδελφοσύνης. Ο Αργεντινός επιθετικός φοράει ξανά τα κιτρινόμαυρα και η δική του ταινία φαίνεται ότι θα ολοκληρωθεί στα μέρη μας.
Πρώτη ταινία: Ελευθερία!
Στη διαδρομή του από τις γειτονιές του Μπουένος Άιρες και από το παιδί που πήρε ως δώρο μια μπάλα όταν ήταν ακόμα ενός έτους μέχρι την πολύβουη Αθήνα, υπήρχαν ενδιάμεσοι σταθμοί. Πολλοί. Δεν ήταν προορισμός του η ΑΕΚ, δε θα έπρεπε να είναι προορισμός του, όμως ποιος είναι ο άνθρωπος που θα επιλέξει τι πραγματικά προορίζεται για εκείνον; Ο Σέρχιο ήταν το παιδί-θαύμα της Μπόκα, που σκόραρε 18 ετών με την οικογένειά του να ξεσπάει σε κλάματα στην κερκίδα και τον ίδιο να μη γνωρίζει πώς να το διαχειριστεί. Ήταν ο μικρός που δεν ήθελε να παίξει κανονικό ποδόσφαιρο, καθότι διασκέδαζε και προτιμούσε το ποδόσφαιρο σάλας. Ήταν εκείνος για τον οποίο κάποτε η Ρεάλ συμφώνησε να έχει τα δικαιώματά του, όταν αποφασίσει να τον πουλήσει η Μπόκα κι εκείνος που εντέλει πήγε – έστω και δοκιμαστικά – στην Μπαρτσελόνα όταν ήταν είκοσι ετών.
Απέτυχε. Παταγωδώς. «Μου στοίχισε πολύ. Μιλούσα σχεδόν δέκα ώρες την εβδομάδα με τη μαμά μου στο skype. Άργησα πολύ να προσαρμοστώ», έλεγε επιστρέφοντας στην Αργεντινή, όπου βρήκε κλειστή την πόρτα του Κάρλος Μπιάνκι και παραχωρήθηκε δανεικός στην Τίγκρε. Μετά από μια σεζόν, ήρθε και η δεύτερη ευκαιρία. «Επηρεάστηκα πάρα πολύ την πρώτη φορά που απέτυχα στην Ισπανία, όμως η ζωή μου έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία και δε θα επιτρέψω να συμβεί το ίδιο», δήλωνε άμα την άφιξή του στις Κανάριες Νήσους για λογαριασμός της Λας Πάλμας το 2014. Αρχικά, θα το αποδείκνυε και στο γήπεδο.
Μόνο αρχικά. Στη δεύτερη σεζόν του, στην Primera Division πλέον, άρχισαν τα προβλήματα. Προβλήματα που μεγάλωναν μέρα με τη μέρα, με τη στοίβα παραπόνων για τον Αργεντινό να φουσκώνει διαρκώς. Κυρίως, σχετικά με την εξωγηπεδική του ζωή και την ροπή του προς το αλκοόλ. Συνελήφθη μεθυσμένος, οδηγήθηκε σε δίκη, του αφαιρέθηκε το δίπλωμα, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης με αναστολή, το έκανε ξανά. Η Λας Πάλμας ήθελε να τον ξεφορτωθεί. Η τοπική κοινωνία δε θα μπορούσε να ανεχτεί άλλο τα καμώματα ενός επιθετικού, ο οποίος εκτός των άλλων, δεν απέδιδε και τα αναμενόμενα στο γήπεδο.
Η ΑΕΚ εμφανίστηκε. Μαζί με μια πρόταση από την Κίνα. Ο Σέρχιο δεν ήθελε τα λεφτά. Ήθελε να αποδείξει ότι ακόμα είναι ποδοσφαιριστής και ο Μανόλο Χιμένεθ τον έπεισε ότι η Ελλάδα ήταν το περιβάλλον που μπορεί να το κάνει. «Θεωρώ πως είναι το καλύτερο για εμένα αυτό που συμβαίνει τώρα. Πάω στην ΑΕΚ του Μανόλο Χιμένεθ για να βρω την ευτυχία και τον παλιό καλό εαυτό μου. Η απόφασή μου να φύγω είναι πάνω από τα χρήματα. Θέλω να ξεκινήσω από το μηδέν. Θέλω να παίξω και να αποδείξω ποιος είμαι. Η επιμονή της ΑΕΚ ήταν ο καθοριστικός λόγος για την επιλογή μου να παίξω εκεί. Και η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα ότι θα ενδιαφερόταν για εμένα ένα τόσο μεγάλο κλαμπ, όπως η ΑΕΚ, έπειτα από τις περιπέτειές μου».
Θα έρθει τον Ιανουάριο του 2017. Θα παίξει σε 21 ματς σε όλες τις διοργανώσεις, θα πετύχει εννέα γκολ, θα δώσει έξι ασίστ και θα αποχαιρετήσει με ένα τέρμα στη Νέα Σμύρνη που έδινε τότε στην Ένωση το εισιτήριο για τα προκριματικά του Champions League. Λίγο πριν φύγει από την Ελλάδα, αποχαιρετά τα αποδυτήρια μέσω ενός μηνύματος που θα στείλει στον Πέτρο Μάνταλο. «Σας ευχαριστώ πολύ για την ευτυχία που μου χαρίσατε. Είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι μέλος αυτού του συνόλου. Θα ήθελα να επιστρέψω, αλλά δεν εξαρτάται από εμένα. Είστε μία μεγάλη ομάδα κι αν επιστρέψω θα ήθελα να είμαστε όλοι μαζί».
Ή σε πολύ πιο απλά λόγια, όπως το είπε σε δημοσιογράφους. «Η ΑΕΚ μου έδωσε πίσω όλη την ευτυχία που έχασα». Ο Σέρχιο Αραούχο απελευθερώθηκε.
Δεύτερη ταινία: Ισότητα
Τα sequel είναι πάντα παγίδα. Ειδικά αν από πριν γνωρίζεις ότι πρόκειται για τριλογία. Είναι μια άχαρη μετάβαση ανάμεσα στην αρχή και το τέλος της ιστορίας, ένα ενδιάμεσο διάστημα που μπορεί να μην έχει και πολλά να διηγηθεί στην ουσιαστική πλοκή. Έτσι, έμοιαζε να είναι το δεύτερο διάστημα του Σέρχιο Αραούχο στην ΑΕΚ. «Σήμερα ήταν το τελευταίο παιχνίδι. Ελπίζω τα πράγματα να τελειώσουν σύντομα και να επιστρέψω κάποια στιγμή στην ΑΕΚ. Φεύγω μετά από 5 μήνες, ερωτευμένος με την ομάδα και με την πόλη», έλεγε στις 31 Μαΐου 2017 και ένα ολόκληρο καλοκαίρι θα περνούσε με τους οπαδούς του δικεφάλου συντονισμένους στην… dia de Las Palmas.
Η αγωνία θα τελειώσει στα τέλη Αυγούστου, λίγο πριν την ολοκλήρωση της μεταγραφικής περιόδου. 31 Αυγούστου ο Σέρχιο Αραούχο προσγειώνεται στην Αθήνα και ο κόσμος είναι εκεί για να τον υποδεχτεί. «Ακόμα κι εγώ έμεινα άναυδος. Ο διερμηνέας μου είπε ότι θα περιμένει κόσμος, αλλά εγώ είπα όχι. Ήταν κάτι τρελό, με βεγγαλικά, δεν με άφηναν να φύγω. Κόντεψαν να φτάσουν στη σκάλα του αεροπλάνου. Το αυτοκίνητο προχωρούσε από τη δύναμη του κόσμου. Κατέληξε στο συνεργείο το αυτοκίνητο! Ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή. Η αλήθεια είναι ότι από την άποψη της αγάπης που έχω δεχθεί από τους οπαδούς, είμαι πολύ ευτυχισμένος που γύρισα. Από την πρώτη ημέρα που έφυγα, μου έστελναν μηνύματα. Ο κόσμος με έπεισε να γυρίσω. Καθένας θέλει να παίζει εκεί που τον αγαπούν».
Το ξεκίνημά του έμοιαζε ονειρικό. Θα έλεγες πως είναι και ο ορισμός του σα να μην πέρασε μια μέρα! Αλλά είχε περάσει. Και ο πρώτος που φρόντισε να το υπενθυμίσει ήταν ο Μανόλο Χιμένεθ. Έμοιαζε να είναι και ο μόνος που είχε διαβάσει τα… ψιλά γράμματα που συνόδευαν τους τεράστιους τίτλους για τον Σέρχιο Αραούχο. «Ο Σέρχιο Αραούχο είναι ένας πολύ καλός ποδοσφαιριστής, αλλά δεν είναι μάγος. Προέρχεται από μια δύσκολη προετοιμασία με δύο τραυματισμούς και θα πρέπει να τον προστατεύσουμε και να τον φέρουμε στην κατάλληλη κατάσταση, στην οποία ήταν και πέρυσι».
Ξαφνικά, ο Σέρχιο Αραούχο έμοιαζε να μην είναι ίδιος με εκείνον που έφυγε. Ο κόσμος της ΑΕΚ δεν τον έκρινε μόνο ως το «αγαπημένο του παιδί», αλλά τον κατέκρινε για τις (μη) επιδόσεις του στο γήπεδο. Μέχρι τον Δεκέμβριο έμοιαζε σκιά του εαυτού του, ήταν άτολμος στο παιχνίδι του, μέχρι και σίγουρο γκολ είχε καταφέρει να στείλει στο δοκάρι στην αξέχαστη ευκαιρία με τον Αστέρα Τρίπολης. Την ίδια στιγμή κάποια μεμονωμένα περιστατικά γίνονται αφορμή για να σχολιαστεί η εξωγηπεδική του ζωή, για την οποία τόσα είχαν ακουστεί και τίποτα δεν είχε συμβεί στο πρώτο εξάμηνό του στην Ελλάδα. Λίγο τα like σε μοντέλα που κάνουν πασαρέλα στα γήπεδα, λίγο η απόφασή του να ξενυχτήσει στα μπουζούκια μετά την ήττα στην Τρίπολη αρχίζουν να προκαλούν ψιθύρους και ανησυχία για την επιστροφή του Σέρχιο Αραούχο σε μια πόλη που δεν το έχει σε τίποτα να ξυπνάει αμαρτωλές συνήθειες.
Η δεύτερη ταινία όντως δε θα είχε καμία σχέση με την πρώτη. Παρά το ξέσπασμα του Δεκεμβρίου και τα πέντε γκολ σε ένα μήνα, παρά το ματς με τον Παναθηναϊκό και τα δύο γκολ σε μια άτυπη φιέστα τίτλου, ο Σέρχιο Αραούχο ήταν περισσότερο μια επιμήκυνση του σεναρίου που θέλεις να κλιμακωθεί πριν φτάσει στην κορύφωση. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος από την ΑΕΚ τα έκανε όλα να μοιάζουν πιο όμορφα, όμως η δεύτερη ταινία ήταν ακριβώς αυτό: Η ισότητα με τους υπόλοιπους παίκτες του δικεφάλου.
Τρίτη ταινία: Αδελφοσύνη!
Βρισκόμαστε ενάμιση χρόνο μετά. Άργησε να έρθει η τρίτη ταινία, αλλά όλοι μέσα τους έμοιαζαν να γνωρίζουν ότι θα συμβεί. Πέρασαν τρεις μεταγραφικοί περίοδοι, στις οποίες το όνομά του ήταν πάντα μέσα. Καλοκαίρι του 2018, Ιανουάριος του 2019, καλοκαίρι του 2019, Ιανουάριος του 2020. Στοπ! Ο Σέρχιο Αραούχο επιστρέφει στην ΑΕΚ. Επιστρέφει εκεί που κατέκτησε τίτλους, εκεί που βρήκε ξανά την ευτυχία του. Κι επιστρέφει,, πλέον, για να μείνει.
Αδελφοσύνη. Η ώρα για την κίτρινη ταινία…
