Το να βλέπεις τον Άρη να αγωνίζεται με ντάλα ήλιο, 17 Αυγούστου, στα προκριματικά του Κυπέλλου το λες και αυτομαστίγωμα. Τι κι αν απέχουμε από τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις; Το σύμπαν θα βρει τρόπο να μας αναγκάζει να βλέπουμε αμοντάριστο Άρη, με 40 βαθμούς, για να βγάλουμε τα πρώτα συμπεράσματα της σεζόν.
Αφού λοιπόν το υποστήκαμε, πάμε να μιλήσουμε λίγο για το ταλαίπωρο το ποδοσφαιρικό τμήμα, το οποίο βλέπει όσα γίνονται στο μπάσκετ τόσους μήνες και... ζηλεύει τα "γούστα" που έρχονται.
Ο Άρης των Καρυπίδη - Ρέγιες - Γρηγορίου απέχει αρκετά από το 100% της ετοιμότητας και της πληρότητας. Έχουμε πάλι καθυστερήσεις, ασυνεννοησίες και λάθη. Κάθε χρόνο θα λείπει κάτι αρκετά χτυπητό από το ρόστερ. Μέχρι πέερσι είχαμε τα εξτρέμ και τους επιθετικούς πίσω από τον Μορόν, πλέον το πρόβλημα εντοπίζεται στην άμυνα.
Όταν όμως έχεις μείνει με ένα στόπερ στο ρόστερ σου δεν μιλάμε απλώς για πρόβλημα, αλλά για θηλιά, που σφίγγει καθημερινά γύρω από τον λαιμό του οργανισμού και πρέπει να λυθεί άμεσα.
Ο Άρης έπαιξε ήδη το πρώτο του επίσημο παιχνίδι, δίχως δεύτερο καθαρόαιμο στόπερ. Χρησιμοποιήθηκε και πάλι ο Γένσεν, ο οποίος λίγο πριν το φινάλε του αγώνα απέναντι στην Αναγέννηση Καρδίτσας μας άφησε με πρόβλημα και τη θέση του έδωσε στον Κέρκεζ.
...αλήθεια, τον θυμάστε τον Κέρκεζ; Εκτός από αδερφός του Κέρκεζ της Λίβερπουλ, ο συγκεκριμένος ανήκει στον Άρη από πρόπερσι. (Με ένα "We were on a brake" όπως ο Ρος και η Ρέιτσελ στα "Φιλαράκια", το οποίο κράτησε λίγο). Με την επιστροφή του ο Κέρκεζ δεν πήρε ΛΕΠΤΟ συμμετοχής την περασμένη σεζόν. Φέτος όμως το πράγμα έχει παραστραβώσει με τα μπακ και κάποιος... Χριστιανός τον κόζαρε στα αποδυτήρια και μάλλον είπε "Για μισό λεπτό. Αυτός ποιος είναι ρε;".
Ο Κέρκεζ εντωμεταξύ είναι πολύ καλός. Κάτι παραπάνω από επαρκής. Αλλά θα κάνουμε άλλη φορά την κουβέντα "γιατί δεν παίζουν ορισμένοι;".
Οι μέρες περνούν και ο Άρης δυσκολεύεται να βρει κεντρικό αμυντικό. Μαθαίνω, δε, πως η περίπτωση του Μακούν, χαλάει και οι κιτρινόμαυροι στρέφονται "αλλού" (Όχι στο πρώην πάρκο στο Ρέντη).
Πέραν αυτών, η ομάδα του Μιχάλη Γρηγορίου δείχνει να πονάει στο "10", κάτι που αναγκάζει τον Θόδωρο Καρυπίδη να επαναφέρει στη Θεσσαλονίκη τον Μανού Γκαρθία. Μια που έφυγε - μια που επιστρέφει. Ποτέ δεν καταλάβαμε γιατί γίνεται όλο αυτό το "πάνε - έλα", όμως, ας είναι! Καλή κίνηση κρίνεται του Ισπανού. Ας χαρούμε και λίγο.
Σε ένα ρόστερ με Γκαρέ, Αλφαρέλα, Κουαμέ, Καντεβέρε, Μορόν, Μιρ και Γιαννιώτα (τίμιε! Εσύ θα μας κρατήσεις στα λογικά μας και φέτος), ο Μανού είναι το κερασάκι στην μεσοεπιθετική "τούρτα" του Άρη, που μοιάζει πιο γεμάτος από καιρό. Αν προσθέσεις και τον Ράσιτς, που αποκτά ηγετική οντότητα, δεν έχουμε παράπονο. Πάμε καλά!
Κούπα στον Πύργο τον Λευκό
Στα του Κυπέλλου τώρα δεν υπάρχουν πολλά να σχολιάσει κανείς. Άρεσαν οι μικροί (Κυρίως ο Βοριαζίδης και λίγο ο Παπασαραφιανός), άρεσε ο Φαντικά, άρεσε ο Γκαρέ (πάλι) και δεν άρεσε ο (μεγάλος) περίπατος του Μορόν, ο οποίος δείχνει πως θέλει μια κουβέντα για να ξεκαθαριστεί το τι θα συμβεί φέτος. Έτσι δεν προχωράει το πράγμα για τον Ισπανό. Πρέπει να βρεθεί άμεσα μια χρυσή τομή.
Η πρόκριση δεν λέει τίποτα. Η Αναγέννηση κατέβηκε χωρίς κίνητρο και δεν ρίσκαρε στιγμή, ακόμη και μετά το 0-2. Τι να σχολιάζουμε τσάμπα; Στη συνέεχεια θα δούμε πόσο αντέχει το "κάρο".
Τα παιδιά στην κερκίδα είναι η μόνη σου ελπίδα
Για κλείσιμο πρέπει να σταθούμε και στην παρουσία του κόσμου στην Ευκαρπία, Δευτέρα απόγευμα. Η ομάδα τους έχει πικράνει ανεπανόρθωτα και κάπως πρέπει να αλλάξει αυτό. Φέτος το καλοκαίρι ήλπιζα να βγει κάποιος να μιλήσει, να περισώσει επικοινωνιακά... κάτι! Δεν έγινε. Τουλάχιστον προσπαθήστε να διορθώσετε τις ανορθογραφίες και την μηδενική οργάνωση και μην δείξετε άλλο το κακό μας πρόσωπο. Ο κόσμος έχει γκώσει! Το παιχνίδι με τον Ηρακλή στο Κλ. Βικελίδης, την 5η αγωνιστική είναι ορόσημο. Μέχρι τότε πρέπει η ομάδα να δείξει έτοιμη, να πάρει αποτελέσματα και το γήπεδο να είναι γεμάτο. Πρέπει να κερδίσετε πίσω τον κόσμο ως τότε. Το πως θα το πράξετε αυτό είναι δική σας δουλειά...
ΥΓ Για Μιρ έχω τοποθετηθεί σε εκπομπές και social. Δεν αφιερώνω κείμενο για τέτοια περίπτωση. Είναι τελείως λάθος επικοινωνιακά η μεταγραφή του, την ώρα που υπάρχει πρωτόδικη απόφαση για ένα τόσο ΣΟΒΑΡΟ λόγο. Το τεκμήριο της αθωότητας υπάρχει. Ο Άρης δεν είχε ήδη στις τάξεις του τον παίκτη, για να θεωρήσουμε πως τον στηρίζει. Εκεί θα ήταν κάπως διαφορετική η υπόθεση. Εδώ απλά μπλέκουμε σε μάχες που δεν είναι δικές μας για να τις δώσουμε, την ώρα που η σχέση ομάδας - κόσμου βρίσκεται σε τεντωμένο σκοινί.
Μακάρι να μην το βρούμε μπροστά μας (και αυτό).
