Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΓΚΙΡΗΣ - LIVE SPORT
Όταν θες να πάρεις έναν τίτλο, τότε θα πρέπει να τα δώσεις όλα για να τον κατακτήσεις. Αν έχεις το μυαλό σου αλλού και όχι σε αυτόν τον τελικό ή από το 60’ θεωρείς ότι έχει τελειώσει το ματς και δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια μέχρι το τέλος, είναι δεδομένο ότι θα την πατήσεις. Έτσι την πάτησε πολύ απλά και η ΑΕΚ, η οποία πίστεψε ότι επειδή έδειχνε σε καλύτερη κατάσταση, είναι πιο ποιοτική ομάδα και είχε προηγηθεί, δεν θα είχε το παραμικρό πρόβλημα απέναντι στον ΟΦΗ και θα κέρδιζε μόνο με τις (νέες της) φανέλες. Η ομάδα του Νίκολιτς δέχθηκε «χαστούκι» έστω και αν το παιχνίδι έφτασε στη ρωσική ρουλέτα των πέναλτι και χρειάστηκε η μεγάλη επέμβαση του Χριστογεώργου με τη βοήθεια της τύχης και του δοκαριού στο πέναλτι του Βάργκα. Κι έχασε το τρόπαιο, γιατί πήγε ενάντια στις αρχές της. Ο ΟΦΗ έδειξε αποφασισμένος από την αρχή ότι θα πουλήσει πολύ ακριβά το τομάρι του, γιατί έτσι έχει μάθει. Η ομάδα του Κόντη δεν είναι καμία τυχαία που θα την κερδίσει κάποιος χωρίς να ιδρώσει. Είναι παλικάρι. Κέρδισε το Κύπελλο, θα είναι σε League Phase, έχει ενισχυθεί στις μεταγραφές, οπότε η ΑΕΚ έπρεπε να δείξει περισσότερο αποφασισμένη, να παίξει μπάλα για να πάρει το Σούπερ Καπ. Και δεν έπαιξε. Αντίθετα, χαλάρωσε πολύ, κάτι που δεν συνηθίζει και την πάτησε.
Η ΑΕΚ δεν ήταν καλή χθες στο Παγκρήτιο ούτε καλύτερη από τον ΟΦΗ. Είχε αλλού το μυαλό της; Μπορεί, κάνοντας αυτό που δεν ήθελε με τίποτα ο Νίκολιτς. Να σκέφτεται το ματς της Τρίτης στη Σόφια. Η League Phase του Champions League είναι μεγάλο δέλεαρ και ο Σέρβος προπονητής φαίνεται δεν κατάφερε να τη βγάλει από το μυαλό της. Η Ένωση έχασε δίκαια ή, αν θέλετε, ο ΟΦΗ κέρδισε δίκαια. Γι’ αυτό και στο τέλος δέχθηκε το ιπποτικό χειροκρότημα των παικτών της ΑΕΚ και του Μάριου Ηλιόπουλου. Γιατί ο ‘Όμιλος έδειξε ότι το ήθελε περισσότερο.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Ο αποκλεισμός απ' τη Ναϊμέγκεν είναι κυρίως ένα «καμπανάκι» για τον Ολυμπιακό. Είναι άλλο πράγμα να αποκλειστείς επειδή ο αντίπαλος ήταν καλύτερος κι άλλο να αποκλειστείς επειδή δεν κατάφερες να παίξεις το ποδόσφαιρο που απαιτούσε η περίσταση. Ο Ολυμπιακός είχε δύο παιχνίδια για να επιβεβαιώσει την ανωτερότητά του απέναντι στη Ναϊμέγκεν. Δεν το έκανε σε κανένα. Στην Ολλανδία, όταν βρέθηκε μπροστά στο σκορ, δεν είχε ούτε την ψυχραιμία ούτε το αγωνιστικό σχέδιο να κρατήσει το πλεονέκτημα. Το ανησυχητικό είναι ότι η εικόνα δεν μοιάζει συγκυριακή. Ο Ολυμπιακός δυσκολεύεται να δημιουργήσει απέναντι σε οργανωμένη άμυνα, καταφεύγει εύκολα στις μακρινές μεταβιβάσεις κι αναζητεί τη δεύτερη μπάλα αντί να ελέγχει το παιχνίδι με την κυκλοφορία. Η κατοχή ακόμα κι όταν υπάρχει, δεν μετατρέπεται σε πίεση κι ευκαιρίες.
Στη ρεβάνς ο Μεντιλίμπαρ επιχείρησε ν' αλλάξει πρόσωπο. Πέντε αλλαγές στην ενδεκάδα έδειξαν ότι κάτι δεν του άρεσε. Όμως τα πρόσωπα άλλαξαν, η λογική όχι.Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, δεν είναι οι χαμένες ευκαιρίες. Είναι ότι ο Ολυμπιακός μοιάζει να έχει ξεμείνει από εναλλακτικές. Εδώ βρίσκεται η ουσία της επόμενης ημέρας. Χρειάζεται αλλαγή αγωνιστικής κατεύθυνσης, αλλά κι επανεξέταση του ρόστερ. Ο Μεντιλίμπαρ έχει προσφέρει πολλά, αλλά δεν γίνεται να «τρώει» πάντα απ' τα έτοιμα. Η νέα σεζόν απαιτεί κάτι διαφορετικό: περισσότερη δημιουργία, καλύτερη κυκλοφορία, παιχνίδι απ' τον άξονα και περισσότερες λύσεις. Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται απλώς να αλλάξει παίκτες. Χρειάζεται ν' αλλάξει ποδόσφαιρο.
ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ – ΩΡΑ
Ήταν εκ προοιμίου μια δύσκολη αναμέτρηση, αφού και το χρονικό σημείο και οι καιρικές συνθήκες δεν ευνοούν, αλλά νομίζω ότι οι αλλαγές που προώθησε η ΕΠΟ για το τελικό του Σούπερ Καπ και με την υποχρεωτική παρουσία δύο νέων Ελλήνων στην ενδεκάδα ήταν το «κλειδί» για να επέλθει ισορροπία στην αναμέτρηση αφού κακά τα ψέματα, ο Νίκολιτς ήταν αυτός δεν μπορούσε να κάνει αυτά που θα ήθελε σε ένα τέτοιο ματς. Και μέσα στο ματς, το «κλειδί» ήταν το χαμένο τετ α τετ για να κάνει το 2-0 με τον Μάγερ, λίγο πριν κάνει ο ΟΦΗ την ανατροπή. Από εκεί και πέρα, προφανώς όταν ένα ματς οδηγείται στα πέναλτι, μιλάμε για τον ορισμό της ρώσικης ρουλέτας, αλλά εκτός αυτού, ακόμα κι αν η ΑΕΚ επικρατούσε, δεν θα έπρεπε να κρύψει κάτω από χαλί, όπως δεν θα κάνει και τώρα, τα δικά της λάθη και την αδικαιολόγητη χαλαρότητα μετά το 60ό λεπτό.
Είναι ένα ματς που ναι με δεν επηρεάζει τη συνέχεια της σεζόν, αλλά που θα πρέπει να πειράξει τους πάντες στην ομάδα που το έχασαν, όπως πείραξε δικαιολογημένα και τον φίλαθλο κόσμο της ΑΕΚ. Γιατί πολύ απλά μιλάμε για την ΑΕΚ και χάθηκε ένα τρόπαιο. Οπότε πειράζει και… παραπειράζει και δεν χρειάζεται κάποια ανάλυση ή κάποια ιδιαίτερη εξήγηση αυτό.
ΜΠΑΜΠΗΣ ΤΣΙΜΠΙΔΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Δύσκολα, αναμφίβολα πιο δύσκολα απ’ όσο περίμενε κανείς, ο Παναθηναϊκός καθάρισε το ζευγάρι με την ΤΣΣΚΑ 1948 και προκρίθηκε στα πλέι οφ του Conference League. Κι ίσως αυτή η δυσκολία να αποδειχθεί χρήσιμη, γιατί έβγαλε στην επιφάνεια πράγματα που αλλιώς θα έμεναν κρυμμένα πίσω από μία εύκολη πρόκριση. Αρχίζω από τον πάγκο, γιατί εκεί βρέθηκε η λύση. Ο Τζέικομπ Νίστρουπ δεν είναι προπονητής που ψάχνει άλλοθι. Έχει αντιληφθεί πλήρως ότι στην Ελλάδα ηρεμία και χρόνο δεν στα χαρίζει κανείς – τα αγοράζεις μόνο με αποτελέσματα. Γι’ αυτό και δεν δίστασε να πειράξει τη βάση που δούλεψε όλο το καλοκαίρι. Η παρουσία του Κάτρη στο δεξιό άκρο της άμυνας ήταν αναγκαστική, με τον Τσάπρα τιμωρημένο, όμως η αλλαγή του σχήματος ήταν καθαρά δική του επιλογή. Κάπου εκεί ήρθε μια προειδοποίηση. Στο τελευταίο δεκάλεπτο η ομάδα χαλάρωσε, κι ο Ντβάλι την τιμώρησε ύστερα από μια εκτέλεση πλαγίου άουτ που δεν έπρεπε να καταλήξει στα δίχτυα. Ειδικά όταν εκείνη τη στιγμή στην ενδεκάδα έπαιζαν τέσσερις στόπερ.
Πάντως, οι αλλαγές του Δανού προπονητή βοήθησαν, αν και χρειάστηκαν λίγο χρόνο, να ανακτηθεί στην παράταση ο έλεγχος που υπήρχε ήδη μετά το πρώτο τέταρτο του αγώνα. Στο φινάλε, πάντως, ο Παναθηναϊκός αναγκάστηκε να υπερασπιστεί σθεναρά το προβάδισμά του. Και είχε τη σκληράδα που έπρεπε. Ο Παναθηναϊκός διαθέτει πολυτέλειες, ειδικά στην επίθεση, κι αυτές θα μετρήσουν όσο κυλά η σεζόν. Το απέδειξε στη Σόφια: χρίστηκε σκόρερ ο Λιβάι Γκαρσία, που υπέγραψε πριν από λίγες μέρες και ο Ντέσερς που προερχόταν από απραξία. Προσθέστε και τους υπόλοιπους και θα καταλάβετε. Με τέτοιο ρόστερ, θεωρώ πως ο Παναθηναϊκός θα βρίσκει λύσεις, όσο και αν πιέζεται. Γιατί θα βελτιωθεί μέχρι την επόμενη Πέμπτη, αλλά σίγουρα δεν θα δούμε θαύματα. Θεωρητικά, το Τριφύλλι παραμένει φαβορί για τη League Phase – όχι επειδή ο επόμενος αντίπαλος θα είναι βατός, αλλά επειδή το χειρότερο μάλλον πέρασε. Γιατί αν δεν έμαθε από την Πάκσι και την ΤΣΣΚΑ 1948, τότε ας το αφήσει.
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ
Το ενδιαφέρον βρίσκεται στην επόμενη ημέρα του Ολυμπιακού. Ο αποκλεισμός από τη Ναϊμέγκεν δεν είναι απλώς ένα ακόμη αρνητικό αποτέλεσμα. Είναι ένα αποτέλεσμα που έρχεται να επιβεβαιώσει πως ένας κύκλος συγκεκριμένων προσώπων φαίνεται ότι έχει κλείσει και πως πλέον χρειάζονται αποφάσεις για το επόμενο κεφάλαιο. Οι κύκλοι στο ποδόσφαιρο κλείνουν πολλές φορές. Άλλοτε μετά από μεγάλες επιτυχίες και άλλοτε με τρόπο επώδυνο. Το δύσκολο δεν είναι να αναγνωρίσεις ότι ένας κύκλος τελείωσε. Το δύσκολο είναι να συμβιβαστείς με αυτή την πραγματικότητα και να βρεις τη δύναμη να προχωρήσεις. Κι αυτό ακριβώς χρειάζεται σήμερα ο Ολυμπιακός: καθαρό μυαλό, ειλικρίνεια και κυρίως αποφασιστικότητα. Υπάρχουν πρόσωπα που πρόσφεραν στον σύλλογο, που έβαλαν τη δική τους σφραγίδα και άφησαν το αποτύπωμα τους. Για όλους αυτούς υπάρχει δεδομένα σεβασμός και αναγνώριση. Δεν διαγράφεται η προσφορά κανενός επειδή κάποια στιγμή οι δρόμοι πρέπει να χωρίσουν. Όμως στο ποδόσφαιρο η ιστορία δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο άλλοθι. Η ζωή προχωράει, το ποδόσφαιρο εξελίσσεται και οι απαιτήσεις αλλάζουν.
Αυτό που ήταν αρκετό χθες, μπορεί να μην είναι αρκετό σήμερα. Πλέον, λοιπόν, είναι θέμα Βαγγέλη Μαρινάκη να αλλάξει την κατάσταση. Και δεν είναι η πρώτη φορά που καλείται να το κάνει. Το έχει ξανακάνει στο παρελθόν, μάλιστα σε πολύ χειρότερες περιόδους για τον Ολυμπιακό. Έχει αποδείξει ότι όταν αντιλαμβάνεται πως κάτι δεν λειτουργεί, μπορεί να πάρει δύσκολες αποφάσεις και να αλλάξει συνολικά τη φιλοσοφία της ομάδας. Ξέρει τον τρόπο και γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα ότι η στασιμότητα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός ενός συλλόγου που έχει μάθει να πρωταγωνιστεί. Ήδη, άλλωστε, έχει κάνει δύο σημαντικές επιλογές. Ο Καρντόσο και ο Μοκαντά είναι άνθρωποι που έχουν αφήσει το στίγμα στις προηγούμενες ομάδες τους και ήρθαν στον Ολυμπιακό για να υπηρετήσουν ένα διαφορετικό μοντέλο. Άνθρωποι με γνώση της σύγχρονης αγοράς, διαφορετική προσέγγιση και, κυρίως, με την ανάγκη να αποδείξουν ότι μπορούν να δημιουργήσουν κάτι νέο. Εδώ βρίσκεται και το μεγάλο στοίχημα. Να τους δοθεί ο χώρος και ο χρόνος να δουλέψουν όπως ξέρουν. Να έχουν ξεκάθαρες αρμοδιότητες, ευθύνη και τη δυνατότητα να παίρνουν αποφάσεις ακόμη κι αν εμπεριέχουν ρίσκο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
