Οδηγεί ένα Seat Panda, μοντέλο του 1980, στα χρώματα της Θέλτα, ανοιχτό γαλάζιο. Κάθε φορά που το παρκάρει σε κάποιο από τα σοκάκια της Κομποστέλα, ο κόσμος ξέρει ότι κατέβηκε στο κέντρο είτε για ένα καφεδάκι είτε για μία βόλτα σε κάποιο από τα αγαπημένα του βιβλιοπωλεία.
Είναι το μέρος που μεγάλωσε, το μέρος που επέλεξε να ζήσει, όταν πέρσι το καλοκαίρι επέστρεψε στην Θέλτα μετά από 8 χρόνια, παρότι το Βίγκο απέχει 45 λεπτά.
45 λεπτά με το δικό του αμάξι, με ένα σύγχρονο θα απείχε λιγότερο: "με βολεύει στο παρκάρισμα και κάνει την δουλειά του. Εντάξει, αν ανοίξεις το παράθυρο και φτάσεις τα 100 χιλιόμετρα, όλα τρίζουν, αλλά δεν έχω λόγο να το αλλάξω".
Η πιο ταιριαστή λέξη της νεολαίας που θα μπορούσε να τον περιγράψει είναι: hipster. Ο Μπόρχα Ιγκλέσιας, όμως, είναι πολύ περισσότερα από την ρηχή έννοια του όρου. Είναι ένας ενεργός πολίτης του κόσμου, με ενεργές πολιτικές και κοινωνικές ευαισθησίες, ο οποίος τυγχάνει να είναι διάσημος και πλούσιος επειδή παίζει καλά ποδόσφαιρο. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι.
Έκανε ντεμπούτο στην πρώτη κατηγορία στα 25 του, μέχρι τότε ήταν ένα χαριτωμένο... πάντα. Έτσι τον αποκαλούσαν οι συμπαίκτες του, επειδή ήταν τροφαντός, τριχωτός και μία ευαίσθητη φιγούρα εντός κι εκτός γηπέδων.
Το παρατσούκλι το κράτησε, είναι πλέον το πιο διάσημο πάντα του ισπανικού ποδοσφαίρου. Ένα πάντα, που δεν φοβάται να βάφει τα νύχια του και να μιλήσει ανοιχτά για τα πάντα, ακόμα και για πράγματα που κάνουν... τζιζ: Για την ομοφοβία, τον κοινωνικό και φυλετικό ρατσισμό στην Ισπανία, για το παλαιστινιακό, για τον φόβο που του δημιουργεί η άνοδος και οι πρακτικές της ακροδεξιάς.
To 2023 αρνήθηκε την πρόσκληση από την Εθνική Ισπανίας, γιατί άκουσον άκουσον (!) διαφωνούσε με τους χειρισμούς της διοίκησης της ομοσπονδίας και το ξέπλυμα στην περίφημη υπόθεση με το φιλί του προέδρου της, Λουίς Ρουμπιάλες στην Τζένι Ερμόσο.
Δεν μετάνιωσε λεπτό. Ακόμα και σήμερα, το ίδιο θα έκανε.
Πρώτη φορά έβαψε τα νύχια του μαύρα, όταν εμφανίστηκε το κίνημα Black Lives Matter. Ήταν ο δικός του τρόπος να ενεργοποιήσει την συνείδηση του και κοιτώντας κάθε φορά τα χέρια του, να μην (ξε)χάσει τον προσανατολισμό του.
Αργότερα, άρχισε να τα βάφει στα χρώματα του ουράνιου τόξου για να υποστηρίξει τα δικαιώματα της LGBTQ+ κοινότητας.
Είναι ο αθλητής που λαμβάνει το περισσότερο hate speech από κάθε άλλον στην Ισπανία στους προσωπικούς του λογαριασμούς στα social media. Στην αρχή, τον επηρέαζε. Τώρα, πια, όχι. Καταλαβαίνει όμως για ποιο λόγο πολλοί αθλητές της γενιάς του, υποστηρίζουν το ρητό "shut up and play". Για ποιο λόγο το βουλώνουν και απλώς παίζουν στο γήπεδο. Δεν είναι όλοι φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό. Κάποιοι προτιμούν απλώς... την ησυχία τους.
Σχεδόν σε κάθε γήπεδο της Ισπανίας ακούει ομοφοβικά σχόλια. Είναι κάτι σαν... θεσμός πια.
Λίγο μετά το τέλος του φετινού αγώνα στην Σεβίλλη, ένα τσούρμο από... νταήδες μαζεύτηκαν στο πάρκινγκ του "Ραμόν Σαντσέθ Πιθχουάν" για να του θίξουν τον ανδρισμό.
Οι ομοφοβικές προσβολές πέρασαν από τα ανοιχτά μικρόφωνα της ισπανικής τηλεόρασης και προκάλεσαν ένα τσουνάμι αντιδράσεων: «Ο σεβασμός δεν είναι διαπραγματεύσιμος. Το μίσος δεν έχει θέση στο ποδόσφαιρο. Είμαστε υπερήφανοι για σένα, μέσα και έξω από τα γήπεδα», ήταν η ανάρτηση της Θέλτα στον επίσημο λογαριασμό της ομάδας του Βίγκο.
Μόνο που το θέμα δεν έμεινε εκεί. Ένας σύνδεσμος οπαδών (Peña Carcamáns Celestes) έριξε μία ιδιαίτερη ιδέα που ξεκίνησε ένα μεγάλο ρεύμα σε όλη την πόλη: «Εμείς την Κυριακή θα πάμε στο γήπεδο, έχοντας κάνει πρώτα μανικιούρ και μετά με βαμμένα νύχια. Ποιος είναι μέσα;», ήταν το ερώτημα που τέθηκε.
Μία από τις πρώτες απαντήσεις ήρθε από τον επίσημο λογαριασμό της Θέλτα: «Υπολογίστε εμάς πρώτους. Οπαδοί της Θέλτα: Αυτή την Κυριακή, όλοι στο στάδιο με τα νύχια βαμμένα»!
Το νέο εξαπλώθηκε σαν πυρετός σε όλη την πόλη. Η πρόεδρος του συλλόγου, η Μαριάν Μουρίνιο ήταν η πρώτη που επισκέφτηκε ένα κέντρο περιποίησης άκρων και έβαψε τα νύχια της στο γαλάζιο χρώμα της Θέλτα, το οποίο τόνισε με διάφορα σύμβολα που δείχνουν την συμπαράσταση της σε όλες τις ευάλωτες κοινωνικά ομάδες.
Περίπου πέντε χιλιάδες οπαδοί των Γαλιθιάνων πήγαν στο "Μπαλαΐδος" στην αναμέτρηση με την Ράγιο Βαγεκάνο, υψώνοντας περήφανα τα βαμμένα νύχια τους για να τιμήσουν τις ιδέες, τα πιστεύω, τις απόψεις του υπαρχηγού τους. To ίδιο και οι συμπαίκτες του...
"Αν κάποιος θεωρεί ότι είμαι gay, κανένα πρόβλημα από μένα. Εξακολουθώ να νιώθω το ίδιο ήρεμος και περήφανος για αυτό που είμαι", συνηθίζει να λέει.
Δεν είναι gay, όμως δεν θα είχε κανένα πρόβλημα, ακόμα κι αν ήταν. Εδώ και τρία χρόνια συζεί με την διάσημη κωμικό, influencer, tik-toker Μαρία Βαλέρο, διάφορα στιγμιότυπα από την καθημερινή τους ζωή γίνονται viral σκετσάκια.
Συχνά - πυκνά επικρίνει την brutal και macho νοοτροπία γύρω από το ανδρικό ποδόσφαιρο και θυμίζει ότι η ομοφυλοφιλία είναι κάτι συνηθισμένο και αποδεκτό πλέον στο γυναικείο ποδόσφαιρο: "Αν όμως δέχομαι τόσα απειλητικά μηνύματα για την ομοφοβία εγώ που δεν είμαι gay, φαντάζομαι την δυσκολία και τον φόβο που θα έχει κάποιος που θα θέλει να βγει από την ντουλάπα".
Νιώθει πολύ πιο άνετα στην καθημερινότητα του, όταν κάνει πράγματα εκτός ποδοσφαίρου. Όταν ασχολείται με τις τέχνες, το διάβασμα, την πολιτική. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο πολλές φορές τον κάνει να μπουχτίζει. Θα το είχε κόψει από τα 29 μετά από μία μελαγχολική περίοδο στην Μπέτις, όμως βρήκε τον χαμένο του ενθουσιασμό στην Μπάγερ Λεβερκούζεν υπό τις οδηγίες του Τσάμπι Αλόνσο και το ερωτεύτηκε ξανά σαν μικρό παιδάκι από πέρσι που επέστρεψε στο Βίγκο και την Θέλτα.
Ο Μπόρχα Ιγκλέσιας είναι ένας φορ παλιάς κοπής, που του αρέσει το ξύλο και οι μάχες σώμα με σώμα στο γήπεδο. Νιώθει βολικά, οικεία όταν νιώθει έναν αμυντικό να είναι κολλημένος πάνω του σαν βεντούζα και αγχώνεται, νιώθει σαν χαμένος όταν τον αφήνουν μόνο του.
Είναι από τους πρώτους που μίλησε ανοιχτά και απενοχοποιημένα για τις εμπειρίες του στην πολυθρόνα των κατά καιρούς ψυχαναλυτών και αν του έχει διδάξει κάτι η πολυετής παρουσία του στα γήπεδα είναι ότι: "πρέπει να λειτουργείς πάντα αυτόματα. Όταν το σκέφτεσαι μία και δυο φορές, αν διστάσεις είναι σίγουρο ότι θα πάρεις λάθος απόφαση".
Ο 33χρονος σέντερ-φορ, μετρά ήδη 14 γκολ στην σεζόν, πάει ολοταχώς για προσωπικό ρεκόρ στο σκοράρισμα. Σχεδόν από το πουθενά, μοιάζει πολύ πιθανό να είναι ακόμα και ο βασικός στράικερ της ρόχα στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Πάνω από όλα, όμως, παραμένει ένας πολίτης του κόσμου, ένας ωραίος τύπος, γεμάτος αγάπη, συμπερίληψη, ενσυναίσθηση.
Ένας φυσιολογικός άνθρωπος της διπλανής πόρτας που απεχθάνεται όσο τίποτα, την υποκρισία του modern football και την κουλτούρα του...
Πηγές: Marca, As, El Pais, La Voz de Galicia, Guardian
