Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΓΚΙΡΗΣ - LIVE SPORT
Εβδομάδα ευρωπαϊκών μαχών με έντονο ελληνικό ενδιαφέρον ξεκινάει με στόχο το "3 στις 3" προκρίσεις στις 31 Ιουλίου. Σίγουρα οι αντίπαλοι δεν προκαλούν δέος, όμως και οι τρεις ομάδες μας έχουν πάρει μεγάλο ρίσκο στο θέμα της ενίσχυσής τους. Ειδικά Παναθηναϊκός και ΑΕΚ με τις κινήσεις που αποφάσισαν να μην κάνουν, μας έκαναν να νιώθουμε σαν τους γέρους του "Μάπετ Σόου", αφού μείναμε στο τέλος να είμαστε οι μόνιμοι γκρινιάρηδες για τη μεταγραφική πολιτική τους. Μήπως, τελικά, εκείνοι έχουν δίκιο κι εμείς άδικο; Και οι δύο ομάδες κινούνται με τους δικούς τους (αργούς) ρυθμούς, χωρίς να παρεκκλίνουν χιλιοστό. Ακόμα και με το μαχαίρι στον λαιμό χρονικά, δεν ξεφεύγουν καθόλου από τη ρότα τους. Λες και είναι απόλυτα σίγουροι για πρόκριση.
Δεν τους αγχώνει μάλιστα αν χρειαστεί να "κάψουν" κάποιες από τις μεταγραφές που είχαν υπολογίσει πριν από τα ματς. "θα τις κάνουμε αργότερα", λένε. Βέβαια το δικό τους "αργότερα" είναι σχετικό όταν το "άμεσα" σε Παναθηναϊκό και ΑΕΚ για την κάλυψη βασικών αναγκών έχει ξεπεράσει το δίμηνο. Στο Τριφύλλι πήραν τερματοφύλακα, όχι όμως για βασικό κόντρα στη Ρέιντζερς, ο επιτελικός χαφ αγνοείται, όπως και ο αριστερός εξτρέμ. Κάποιοι θα πουν ότι δεν χάνεται αν αποκλειστεί, αφού έχει και άλλες "ζωές" αλλά και αυτές κάποτε τελειώνουν. Η ΑΕΚ έχει τελικούς χωρίς αύριο, αλλά ο χαφ-ηγέτης και ο φορ-killer ακόμα είναι στον δρόμο. Και περπατώντας να έρχονταν, θα είχαν φτάσει.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Από τη μία ο 37χρονος Τάισον που ήταν μέσα και στα τρία γκολ. Από την άλλη ο 18χρονος Μαχαμαντού Μπάλντε που είχε δοκάρι, έτρεξε, πίεσε και πέρασε κάθετες πάσες. Ανάμεσά τους, υπάρχει απόσταση. Ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να ψάξει και να βρει την ισορροπία εκείνη που θα του δώσει αγωνιστικό πλεονέκτημα. Έβαλε τρία γκολ στους Γκόου Αχέντ γκλς και δέχτηκε άλλα τόσα. Όσες καλές φάσεις δημιουργούσε ο πληθωρισμός ταλέντου που έχει από τη μέση και μπροστά, τόσες δεχόταν πίσω. Κι εδώ μη φανταστεί κανείς ότι φταίνε απλά και μόνο οι αμυντικοί γιατί δεν είναι έτσι. Ο Λουτσέσκου ζήτησε από τους παίκτες του να πιέσουν ψηλά αλλά όταν οι Ολλανδοί έβγαιναν από την πίεση, οι επιστροφές των μεσοεπιθετικών του ΠΑΟΚ δεν ήταν εκείνες που απαιτούσε η καλά προετοιμασμένη αντίπαλός του...
Ο ΠΑΟΚ έχει θέμα με τον μ.ο. της εντεκάδας του. Είναι μία από τις πιο μεγάλες ηλικιακά ομάδες της Σούπερ Λίγκας. Οφείλει να τον ρίξει και να αποκτήσει μεγαλύτερη φρεσκάδα και ορμή κι όταν βγαίνει μπροστά αλλά κυρίως όταν υπάρχει ανάγκη να επιστρέψει. Προφανώς θα πρέπει να γίνει νέα συζήτηση αν τελικά η Στουτγκάρδη ή κάποια άλλη ομάδα κάνει πρόταση που να ικανοποιεί τον Σαββίδη. Ο "Ντέλιας" έδειξε και στο προχθεσινό φιλικό πως σφραγίζει με την παρουσία του το παιχνίδι της ομάδας του. Αν αποφασιστεί να φύγει, ο ΠΑΟΚ δεν θα είναι ίδιος. Αυτός που είδαμε κόντρα στους Ιγκλς βρίσκεται σε καλό δρόμο.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Είναι δεδομένο πως ο Νίκολιτς θα ήθελε στη χθεσινή προπόνηση να έχει στα Σπάτα και τη μεταγραφή του φορ και αυτή του χαφ. Για να είμαστε απολύτως ξεκάθαροι και με βάση αυτά που μας έλεγε ο Σέρβος τεχνικός και στην Ολλανδία, θα τους ήθελε πολύ από την προηγούμενη Κυριακή. Όμως με βάση τα αγωνιστικά δεδομένα που έχει δημιουργήσει η προετοιμασία, αλλά και αυτό που θέλει να παίξει ο Σέρβος, η μεταγραφή του χαφ μοιάζει ακόμα πιο επείγουσα. Είναι βέβαιο πως η προσθήκη του Πινέδα θα βοηθήσει πολύ τη λειτουργία και τη σωστή εφαρμογή του ρόμβου στη μεσαία γραμμή. Μόνο που δεν θα λύσει το σοβαρό πρόβλημα που υπάρχει στη θέση του εξαριού.
Έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, ο προπονητής της ΑΕΚ είναι υποχρεωμένος να ψάχνει για πειραματικές λύσεις σ’ αυτόν τον κομβικό ρόλο. Κάτι που εξυπακούεται πως βάζει εμπόδια στον τρόπο που συνολικά λειτουργεί ο ρόμβος. Η προσθήκη του Πινέδα μπορεί να δώσει λύσεις και να φέρει ισορροπία και να βοηθήσει είτε τον Περέιρα, είτε τον Λιούμπιτσιτς. Όμως και πάλι είναι πολύ σημαντικό να μπει και ο χαφ που θέλει ο Νίκολιτς στη βάση του ρόμβου. Στην επίθεση, μέχρι επιτέλους να έρθει ο φορ, είτε με τον Μαρσιάλ, είτε με τον Πιερό, προσωρινές λύσεις μπορούν να δοθούν. Ειδικά από τη στιγμή που δείχνει να ανεβαίνει καθημερινά όλο και περισσότερο ο Ζίνι και να δίνει αυτά που περιμένει και πιστεύει ο Νίκολιτς.
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ
Ο κόσμος του Ολυμπιακού έχει μια άλλου τύπου λατρεία στα παιδιά που βγαίνουν από τα σπλάχνα του συλλόγου. Δεν αναφερόμαστε μόνο στους Μπάμπη Κωστούλα και Χρήστο Μουζακίτη. Ούτε φυσικά στους Σταύρο Πνευμονίδη και Αργύρη Λιατσικούρα. Στο πρόσφατο παρελθόν θυμόμαστε την κάψα των οπαδών να βγουν ποδοσφαιριστές από την ακαδημία. Σαν χθες θυμόμαστε τα επιφωνήματα για τον Γιάννη Φετφατζίδη, όταν άρχισε να του δίνει χρόνο συμμετοχής ο Ζίκο. Επίσης, τη στήριξη που είχαν στη συνέχεια ποδοσφαιριστές όπως ο Παναγιώτης Ρέτσος, ο Κωνσταντίνος Τζολάκης και ο Κώστας Τσιμίκας. Μπορούμε να φέρουμε κι άλλα παραδείγματα.
Είναι λογικό, λοιπόν, μετά το προχθεσινό φιλικό με την Μπρέντα τα περισσότερα βλέμματα να έπεσαν πάνω στους Πνευμονίδη και Λιατσόκουρα. Από την άλλη, όμως, θα ήταν παράλειψή μας να μην αναφερθούμε και στους πιο έμπειρους της ομάδας. Για παράδειγμα, τη φετινή μεταγραφική περίοδο ο Ολυμπιακός κινείται για την απόκτηση δύο εξτρέμ. Κόντρα στην Μπρέντα είδαμε έναν Ζέλσον με φοβερή όρεξη να αποδείξει ότι «είμαι και εγώ εδώ». Προφανώς και είναι εδώ. Προφανώς και ο Μεντιλίμπαρ τον έχει στα βασικά του πλάνα ακόμα και αν έρθουν ο Αντίνο και ο «λαμπερός» εξτρέμ. Ο Βάσκος δεν είναι από τους προπονητές που «κρεμάει» τους παίκτες που ακολουθούν το πλάνο του και ο Ζέλσον είναι ένας από αυτούς. Αυτό που αναζητά ο Ολυμπιακός στις θέσεις των εξτρέμ δεν είναι τίποτα άλλο πέραν της αναβάθμισης. Δεν ψάχνει δύο παίκτες για να βγει από την ενδεκάδα ο Ζέλσον. Ψάχνει δύο παίκτες για να παλεύουν μαζί με τον Ζέλσον και όποιον άλλον παραμείνει για τις δύο βασικές θέσεις της ενδεκάδας.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – ΤΑ ΝΕΑ
Ανεξάρτητα από το τι τελικά θα καταφέρουν οι Εθνικές ομάδες πόλο των γυναικών και των ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σιγκαπούρης, αυτά που γίνονται στο ελληνικό πόλο, σε επίπεδο εθνικών ομάδων, είναι από τα σπάνια. Διάφοροι κακεντρεχείς, που από την Ελλάδα δεν λείπουν ποτέ, λένε ότι οι επιτυχίες αυτές έχουν να κάνουν με το ότι οι χώρες που ασχολούνται με το πόλο είναι σχετικά λίγες. Τα ίδια θυμάμαι λέγαμε κάποτε και για το μπάσκετ. Σήμερα οι χώρες που ασχολούνται με το μπάσκετ είναι πάντα οι ίδιες. Αλλά η Ελλάδα σε επίπεδο ανδρών έχει να κάνει διάκριση από το 2009 και σε επίπεδο γυναικών, όταν φιλοξένησε πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, όλοι πανηγύριζαν γιατί στα ματς είχε κόσμο...
Στο πόλο γίνεται κάτι σπουδαίο κι αυτό αποδεικνύεται από τη συνέπεια και τη συνέχεια που υπάρχει στις επιτυχίες. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σιγκαπούρης για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία του σπορ, φτάνουν στους ημιτελικούς και η ομάδα των ανδρών του Θοδωρή Βλάχου και η ομάδα των γυναικών του Χάρη Παυλίδη -το σχηματοποιώ γιατί είναι οι πρώτοι προπονητές χωρίς να θέλω να μειώσω την προσφορά του Τάσου Σχίζα και του Αντώνη Βλοντάκη που είναι άμεσοι συνεργάτες τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
