Καλή χρονιά παιδιά. Υγεία να έχουμε να μιλάμε για μπαλίτσα. Προφανώς και δεν μιλάω για το σημερινό! Αυτό μόνο μπαλίτσα δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις.
Από το πρώτο λεπτό της αναμέτρησης απέναντι στον ΟΦΗ, από τα "τρεξίματα" του Μορόν και τους κλεισμένους χώρους σε Μόντσου και Μανού, φάνηκε πως θα πάει το... έργο.
Ένας Άρης προβλέψιμος, άνευρος, ασόβαρος και χωρίς πάθος! ή τουλάχιστον έτσι γράφω στα τελευταία 4-5 παιχνίδια, παίρνοντας το κόπι πέιστ από προηγούμενο μου κείμενο.
Αφού τα ίδια βλέπουμε... Γιατί να το κρύψουμε; "Σάματις" βελτιώθηκε τίποτα; ή θέλετε να γράψω κάτι θετικό με το ζόρι;
Για να το αναλύσουμε λίγο παραπάνω όμως, μιας και η επικίνδυνα και εκνευριστικά κακή εικόνα της ομάδας μας επιτρέπει περαιτέρω ανάλυση, ο Άρης ήταν κακός σε όποιο υπαρκτό επίπεδο μπορείτε να ζητήσετε.
Σε θέμα διαχείρισης του αγώνα και του αντιπάλου είδαμε έναν Άρη να έχει στα χέρια του το ματς, με τον ΟΦΗ να μοιάζει χειρότερος και πιο εκνευρισμένος στο πρώτο μέρος. Οι γηπεδούχοι όμως τι έκαναν για αυτό; Το απόλυτο τίποτα. Ο Άρης μπήκε χειρότερος, δεν εκμεταλλεύτηκε τα νεύρα των Νους και Μπάκιτς και μάλιστα έδειξε τρομαγμένος και ακίνδυνος, δίνοντας πάτημα στον Ράσταβατς να ανεβάσει την ομάδα και να χτυπήσει το παιχνίδι.
Στις αλλαγές του (και πάλι) υπήρχαν περιορισμένες λύσεις και δεν μπορούσε να πάρει το παραμικρό. Για να πούμε την αλήθεια και πάλι άφησε άδεια την αριστερή του πλευρά για μεγάλο διάστημα, μέχρι να μπει στο παιχνίδι ο Φετφατζίδης και να πάει από την μεριά του Χουανκάρ ο Ντιαντί. Για να πούμε και μια δεύτερη αλήθεια, οι αλλαγές δείχνουν να κάνουν τον Άρη πιο κουρασμένο, παρά πιο φρέσκο.
Πως γίνεται αυτό, ο Θεός και η ψυχή τους...
Περνώντας τώρα στα λάθη, τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Δεν έχω ξαναζήσει παιχνίδι όπου από το 70ο λεπτό η ομάδα παρακαλάει να λήξει, γιατί η γιούχα πάει σύννεφο.
...η εντός έδρας γιούχα!
Από το 0-1 λοιπόν και έπειτα ο Άρης έκανε το ένα λάθος μετά το άλλο. Λάθος κοντρόλ, λάθος πάσες, λάθος τοποθετήσεις, άναρχα τρεξίματα προς άκυρες κατευθύνσεις και λάθος σκέψη και νοοτροπία εντός αγωνιστικού χώρου. Μάλλον, για να είμαστε δίκαιοι, λάθος ήταν από το πρώτο λεπτό η ομάδα, αλλά ο ΟΦΗ δεν το πήρε χαμπάρι νωρίς και δεν την εξέθεσε με το καλημέρα!
Πάμε στα πιο ράντομ, στα πιο κραυγαλέα:
Όταν ο Μορόν συνεχίζει να μην ενδιαφέρεται για το παιχνίδι, ο Άρης δεν έχει οντότητα στην αντίπαλη περιοχή.
Όταν ο Σαβέριο δεν μπορεί να ντριπλάρει έναν παίκτη όλη τη σεζόν, τότε ο Άρης δεν έχει οντότητα στο 4-2-3-1.
Όπου Σαβέριο βάλτε όλα τα εξτρέμ του Άρη...
Όταν το κέντρο της ομάδας βασίζεται στους χώρους που βρίσκει απέναντι σε ομάδες της τετράδας και σε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια μοιάζει εγκλωβισμένο, τότε η πορεία του Άρη δεν έχει περιθώριο για κάτι παραπάνω. Βαριόμαστε που βαριέστε. Κουραζόμαστε που κουράζεστε...
Όταν ο προπονητής της ομάδας κουνάει το δάχτυλο στον κόσμο, που βρέθηκε στις κερκίδες του Βικελίδης ελπίζοντας σε μια νέα αρχή με το "έμπα" του 2025 και έφαγε όλο το κρύο για να δει τον... Ζαμόρα να αποβάλλεται με απευθείας κόκκινη, τότε δεν υπάρχει σύνδεση κερκίδας - ομάδας και το κλίμα είναι άρρωστο.
Το κλίμα άραγε στα αποδυτήρια είναι καλά; ή παραμένει και εκείνο άρρωστο, όπως ήταν με Μάντζιο; Από αυτή εδώ τη στήλη ελπίζαμε πως η αλλαγή προπονητή θα φέρει νέα ψυχολογία. Με Ουζουνίδη πάντως δεν τα βλέπω πολύ καλύτερα τα πράγματα. Μάλλον ...ίδια και χειρότερα!
Κόουτς, συγνώμη, αλλά πίεση δέχεται αυτός που μέσα στο κρύο θα πάει να μοιράσει φαγητό με το μηχανάκι. Πίεση δέχεται όποιος είναι ανασφάλιστος και δουλεύει για ένα πιάτο φαΐ. Πίεση δεν δέχεται ένας παίκτης ποδοσφαίρου που παίρνει μισό εκατομμύριο και δεν τρέχει από... αντίδραση (;).
Αν ο Άρης δεν πάρει την απόφαση να αλλάξει τροπάριο άρδην, προβάρει ήδη τα μαγιό του και ετοιμάζεται να πει από τώρα "καλό καλοκαίρι...".
Αν δεν το έχει πει ήδη...
ΥΓ Ο Παναγίδης δεν μας έκανε και έπρεπε να πάει στην Πολωνία. Ο Τζούρασεκ δεν χωρούσε σε μια ομάδα που δεν έχει χαφ να αλλάξει ,αν της στραβώσει μισή φάση. Ο Αγοραστός δεν δοκιμάστηκε ΛΕΠΤΟ!
ΥΓ2 Αν ευχόμαστε να διεξάγεται κεκλεισμένων ένα παιχνίδι για να μην αντιμετωπίσουμε την αποδοκιμασία, τότε τι το συζητάμε...
Καλή χρονιά είπαμε; Ας ξαναπούμε!
