MENU

Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος στον φετινό Παναθηναϊκό: Το μοναδικό πρόβλημα που δεν πρόκεται να αντιμετωπίσει είναι το σουτ από μακριά. Μπορεί να χάσει από την άμυνα, μπορεί να την πατήσει από τη ρακέτα, αλλά τα περσινά παθήματα στο σουτ δεν πρόκειται να τα δούμε.

Ο Φριντέτ είναι απόλαυση, όταν αποφασίζει να πάρει τη μπάλα και να εκτελέσει. Τα τελευταία χρόνια μόνο έναν παίκτη θυμάμαι στην Ευρώπη να σηκώνεται από το έδαφος και να λέω στον εαυτό μου «το 'βαλε». Ο Κάρολ της Ρεάλ είναι ο μοναδικός γκαρντ που μου προκαλούσε δέος με την αποφασιστικότητά του κάθε φορά που έβγαινε από το σκριν και εκτελούσε σε κλάσματα δευτερολέπτου.

Το ίδιο συναίσθημα ένιωσα με τον Φριντέτ στην πρώτη του παρουσία στο τουρνουά της Πάτρας. Δεν είναι οι 31 πόντοι ή τα 4/4 τρίποντα με το καλημέρα στο πρώτο ημίχρονο. Είναι ο τρόπος. Είναι η σιγουριά με την οποία αποφάσιζε να εκτελέσει, είναι η ευκολία με την οποία το κάνει και κυρίως το πόσο εύκολο μοιάζει να είναι το μπάσκετ, όταν ο παίκτης ξέρει να τη... βάλει στο πλεκτό!

Συμπεράσματα για τον Φριντέτ:

Νο1: Σουτάρει όπως εμείς πετάμε βότσαλο στη θάλασσα

Νο2: Δεν πρέπει να «νιώθει» τις αποστάσεις από το αντίπαλο καλάθι. Αν αισθανθεί πως ξεπέρασε τον αντίπαλό του κατά μισό μέτρο, μπορεί να το επιχειρήσει ακόμη κι αν είναι στα 9 μέτρα.

Νο3: Την επιλογή της πάσας την έχει στο μυαλό του, αλλά την χρησιμοποιεί μόνο όταν δεν βρίσκει διάδρομο για το σουτ. Εχει τόση εμπιστοσύνη στο εαυτό του του που θα προτιμήσει να σουτάρει μόνος του από τα 6,75μ., παρά να τη δώσει στον ελεύθερο συμπαίκτη του στα 4 μέτρα.

Νο4: Είναι τόσο μεγάλη η επιθετικότητά του στο σουτ που αναγκάζει τον προσωπικό του αντίπαλο να τον μαρκάρει από τα 10 μέτρα. Ενα σκριν ψηλά να πάρει από τον ψηλό συμπαίκτη του αυτόματα θα ανοίξει σαν... βεντάλια η επίθεση του Παναθηναϊκού.

Νο5: Είναι... στάση ζωής και όχι απόφαση της στιγμής το τρίποντο σε αιφνιδιασμό, ακόμη κι αν υπάρχει αριθμητικό πλεονέκτημα της ομάδας του. Πιστεύει τόσο πολύ στο σουτ του που θα το προτιμήσει ακόμη και από το εύκολο λέι απ. Είναι από τα πράγματα που θα πρέπει να περιορίσει όσο βρίσκεται στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Νο6: Δεν είναι αμυντικός ογκόλιθος, αλλά διαβάζει εξαιρετικά τον αντίπαλο πασέρ. Σε τρεις τουλάχιστον περιπτώσεις ήταν ένα βήμα μπροστά από τη σκέψη του αντιπάλου που πάσαρε τη μπάλα. Και στις τρεις την έκλεψε και ο Παναθηναϊκός έφυγε στον αιφνιδιασμό.

Πέραν της εντυπωσιακής εμφάνισης του Φριντέτ, ο Παναθηναϊκός είχε κάτι καλύτερο να παρουσιάσει στην πρεμιέρα του τουρνουά στην Πάτρα. Κι αυτό το «καλύτερο» ήταν οι πολλές επιλογές στον «άσο». Εκτιμώ πως θα είναι η πρώτη φορά από την αποχώρηση του Διαμαντίδη κι έπειτα που οι Παναθηναϊκοί δεν θα... προσεύχονται κάθε φορά που ο Καλάθης θα πηγαίνει στον πάγκο για τις απαραίτητες ανάσες.

Ο μεν Ράις είναι σαν 25άρης που μοιάζει ικανός να παίζει 40 λεπτά ασταμάτητα, ο Φριντέτ είναι τόσο έξυπνος που μπορεί κάλλιστα να αναλάβει και τον ρόλο του οργανωτή, μαζί με τους εκτελεστή. Συνολικά, η περιφέρεια του Παναθηναϊκού μοιάζει υπερπλήρης, σε τέτοιο σημείο που κάποιος εκ των γκαρντ θα «αδικείται» από τον χρόνο σε πολλές περιπτώσεις.

Απο 'κει και πέρα, η τετράδα των ψηλών θέλει χρόνο. Το φιλικό με την Ούνικς δεν είναι κριτήριο, καθώς ο Φριντέτ επισκίασε τα πάντα, παίζοντας για όλους. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν μεγαλύτερες απαιτήσεις, όταν ο Παναθηναϊκός αναγκαστεί να περάσει τη μπάλα στο καλάθι. Δεν θα είναι όλα τα ματς στα μέτρα του Φριντέντ ή του Τζόνσον. Είναι παιχνίδια που θα κριθούν από τη ρακέτα κι εκεί οι «πράσινοι» πρέπει να έχουν ξεκάθαρες λύσεις.

Τα 6 πρώτα συμπεράσματα για τον Τζίμερ Φριντέτ
EVENTS