Ήρθε και το πρώτο «διπλό» εντός συνόρων για τον ΠΑΟΚ, με το 64-77 σήμερα, στο κλειστό του Λαυρίου. Η ομάδα το έκανε εύκολο, με τη συγκέντρωση της, στο μεγαλύτερο κομμάτι του αγώνα στην άμυνα. Το στοιχείο αυτό, ήταν και το πιο σημαντικό, καθώς υπήρχε μια διαφορά ποιότητας στις δύο ομάδες, παρά την προβληματική προετοιμασία του ΠΑΟΚ και την απουσία του Μαργαρίτη.
Αυτή, ήταν η νίκη Νο8 στα εννιά τελευταία παιχνίδια για την ομάδα του Ηλία Παπαθεοδώρου, σε πρωτάθλημα, Κύπελλο και BCL. Και οι περισσότερες από τις νίκες αυτές, έχουν έρθει με αντιπάλους που μόνο εύκολους δεν τους λες. Ναντέρ, ΑΕΚ, Άρης, Τενερίφη, σήμερα το Λαύριο…
Αντιλαμβανόμαστε ότι στο μυαλό κάποιων, αυτό θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό. Στο μυαλό των ίδιων, ήταν… ντροπή για τον ΠΑΟΚ να χάνει από τον Ήφαιστο στη Λήμνο. Κι ας έχασε με απίστευτο τρόπο και με διαιτησία… έπος. Μιλάμε για τον ίδιο Ήφαιστο, που σήμερα «σκόρπισε» τον Προμηθέα Πάτρας. Τον Προμηθέα Πάτρας με το υπερδιπλάσιο μπάτζετ από αυτό του ΠΑΟΚ.
Επειδή η στήλη την αγαπάει την πραγματικότητα (ενώ πολλοί άλλοι όχι), αυτό το 8/9 δεν το βλέπει ως φυσιολογικό. Μπορεί να έχουμε και λάθος, αλλά εξηγούμαστε...
Για μια ομάδα αυτού του επιπέδου, αυτού του μπάτζετ, αυτού του προγράμματος, αυτών των προβλημάτων που προκύπτουν, το φυσιολογικό θα ήταν να έχανε στην Τενερίφη. Φυσιολογικό μπορεί να ήταν να έχανε και από την ΑΕΚ στο Κύπελλο. Είναι φυσιολογικό κάθε εκτός έδρας παιχνίδι, ανεξαρτήτως ονόματος του αντιπάλου στην Ελλάδα, να είναι δύσκολο.
Οι υπερβάσεις που έχουν γίνει όλο αυτό το τελευταίο διάστημα είναι πολλές και συνεχόμενες. Δεν είναι κακό, ξέρετε, να αναγνωρίζονται, έστω και σπάνια. Η πειστική νίκη σήμερα, είναι μια τέτοια. Μία προπόνηση, χθες, έκανε αυτή η δωδεκάδα που παρατάχθηκε στο Λαύριο, όλη μαζί.
Μεγάλη υπέρβαση καλείται να γίνει και την προσεχή Τετάρτη με τη Βενέτσια. Μπορεί να μην κρίνεται η πρόκριση σε αυτό, αλλά είναι ένα κομβικό παιχνίδι για τη συνέχεια. Αν ο ΠΑΟΚ κερδίσει κι εκεί, τότε κάνει πολύ σημαντικό βήμα για την παρουσία του στους 16 του BCL. Με την πρόσφατη εμπειρία από το γήπεδο, στο ντέρμπι με τον Άρη, είναι ξεκάθαρο ότι μια «ζεστή» έδρα μπορεί να παίξει πολύ σημαντικό ρόλο.
Υ.Γ.: Για τον Γκος ό,τι και να ειπωθεί και να γραφτεί είναι λίγο. Αν το περασμένο καλοκαίρι φαινόταν να είχε καταλήξει στην απόφαση του, να είναι η τελευταία του σεζόν ως παίκτης, δε μπορεί να μην το ξανασκέφτεται με τέτοια εικόνα. Κι ας τον περιμένουν στο staff τους, οι Ουίζαρντς. Αλήθεια, οι δύο Ευρωλιγκάτοι, που ψάχνονται και για προσθήκες στα γκαρντ, έχουν τέτοιο παίκτη;
Υ.Γ. 2: Αυτό που συνέβη με την καταγγελία του Άρη και την πανηγυρική δικαίωση του ΠΑΟΚ, δεν είναι μικρό. Ίσα-ίσα είναι πολύ σημαντικό. Αν «ποδοσφαιροποιηθεί» και το μπάσκετ, με φανταστικά αντικείμενα και τραυματισμούς, αλίμονο μας. Και μάλλον είναι τυχεροί στον Άρη, που στον ΠΑΟΚ υπάρχει η συγκεκριμένη διοίκηση και δε δημοσιεύει το βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας, με το οποίο τη δικαίωσε ο αθλητικός δικαστής. Θα γελούσε ο κάθε πικραμένος, αν το έκανε...
