Ο Τζέιμς Γκιστ όλο το καλοκαίρι δεν είχε μιλήσει για όσα έγιναν με τον Παναθηναϊκό, αλλά και για το πώς πήγε τελικά στον Ερυθρό Αστέρα. Ουδείς γνώριζε αν υπήρχαν διαπραγματεύσεις με τους «πράσινους» και πώς πήγαν αυτές. Επίσης, έμενε άγνωστο το ενδιαφέρον του Ολυμπιακού.
Ο έμπειρος πάουερ φόργουορντ, λοιπόν, τα βάζει όλα σε μια σειρά στο sdna.gr. Ο Γκιστ δεν δηλώνει νευριασμένος, για την απομάκρυνσή του από το ΟΑΚΑ, όμως εξηγεί πως είναι στεναχωρημένος, γιατί δεν τον κάλεσε κανείς να του πει πως θα φύγει. Ωστόσο, τονίζει ξανά και ξανά πως θεωρεί φίλο του τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και ξεκαθαρίζει πως γνωρίζει ότι ο ισχυρός άνδρας της «πράσινης» ΚΑΕ έδρασε με επαγγελματικά κριτήρια και όχι με κάτι προσωπικό εναντίον του.
Στο συγκεκριμένο κομμάτι της μεγάλης συνέντευξης ο νέος ψηλός του Μίλαν Τόμιτς άνοιξε και το κεφάλαιο των social media. Μάλιστα, αποκάλυψε πως θέλει να αλλάξει πια το «Γκιστόπουλος», ενώ αναφέρθηκε και στα αρνητικά μηνύματα, που έλαβε πέρυσι στα DMs του.
- Ο κόσμος του Παναθηναϊκού ξέρεις πως σε αγάπησε πολύ. Ωστόσο, αφού έφυγες, κάναμε ένα poll στο sdna.gr και ψήφισαν 8.000+ αναγνώστες. Το 72% συμφωνούσε με την απόφαση της διοίκησης να μην ανανεώσει το συμβόλαιό σου. Πιστεύεις πως αυτή η αλλαγή θέσης και το γεγονός πως οι αντίπαλοι σέντερ έκαναν μεγάλα παιχνίδια απέναντί σου, όπως ο Μιλουτίνοφ ή ο Σεραφέν που ανέφερες, έπαιξε ρόλο; Ο κόσμος είχε στο μυαλό του αυτή την εικόνα...
«Ο κόσμος είχε αυτή την εικόνα, όμως επίσης είχε την εικόνα πως είμαι μεγάλος ηλικιακά. Μην ανησυχείς, θα δουν ότι δεν είμαι. Όμως, είχαν αυτή την εικόνα. Πίστευαν πως δεν μπορώ να είμαι όσο καλός ήμουν. Όπως είπα και πρίν, δεν έπαιζα στη θέση μου όμως. Επίσης, δεν είμαι μεγάλος. Η ηλικία μου είναι αυτή που είναι, όμως οι ικανότητές μου είναι ακόμα εκεί, πιο δυνατές από ποτέ. Είμαι χαρούμενος γι' αυτό τώρα. Ίσως ένιωσα άνετα που ήμουν στην ίδια ομάδα για επτά χρόνια. Δεν επέστρεψα στον Παναθηναϊκό. Ο κόσμος μίλησε, όπως μίλησε. Τα media έγραψαν, αυτά που έγραψαν. Η διοίκηση μου είπε, αυτά που μου είπε. Όλοι άναψαν ξανά τη φωτιά μέσα μου. Με έκαναν να δουλέψω ακόμα πιο σκληρά, μου έδωσαν κίνητρο. Μου έδωσαν ένα κίνητρο που δεν είχα για πολύ καιρό. Είμαι ευγνώμων γι' αυτό. Κοιτάω πίσω και κρατάω τα θετικά. Κάποιοι λένε: "Ωραία, ο Γκιστ δεν είναι στην ομάδα". Cool, ωραία».
Φίλος μου ο Γιαννακόπουλος, είμαστε παρόμοιοι χαρακτήρες
- Σε μία συνέντευξη που μας είχες δώσει πριν από δύο χρόνια, όταν σε είχα ρωτήσει για την ιστορία με το πούλμαν, μου είχες πει πως μοιάζεις με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και καταλαβαίνεις γιατί κάνει ή δεν κάνει κάτι, επειδή είστε παρόμοιοι χαρακτήρες. Επομένως, καταλαβαίνεις την απόφαση του ίδιου και του νέου προπονητή να μην ανανεώσουν τη συνεργασία τους μαζί σου;
«Ναι. Είναι το κεφάλι της ομάδας, ο ιδιοκτήτης. Όταν είσαι ο ιδιοκτήτης, πολλές αποφάσεις που παίρνεις δεν είναι προσωπικές. Αφορούν τη δουλειά. Έχω καλή σχέση με τον Γιαννακόπουλο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο ένας θα πάρει συχνά τον άλλον τηλέφωνο».
- Θα τον αποκαλούσες φίλο σου;
«Ναι, θα τον αποκαλούσα φίλο μου, σίγουρα. Υπήρξε κατανόηση μεταξύ μας, για πράγματα για τα οποία δεν χρειαζόταν καν να μιλήσουμε. Δεν χρειάζεται να γίνει συζητήση, γι' αυτά που υπάρχει αμοιβαία κατανόηση. Έτσι είναι τα πράγματα. Σε πολλά πράγματα σκέφτομαι το ίδιο με τον Γιαννακόπουλο, όπως για παράδειγμα στο θέμα της οικογένειας. "Αν δεν μου κάνεις κακό, δεν θα σου κάνω ούτε εγώ", έχουμε και οι δύο αυτή την νοοτροπία. Συμφωνούμε σε πολλά, είμαστε παρόμοιοι. Είχαμε πολλά κοινά. Ακόμα και σήμερα τον θεωρώ φίλο μου, ανεξαρτήτως της απόφασης που πήρε στην ομάδα.
Άλλωστε, στο φινάλε πιστεύω πως η απόφασή του ήταν καθαρά επαγγελματική, μετά τη σεζόν που είχα. Ήθελε να πάει την ομάδα σε μια διαφορετική κατεύθυνση ή να δώσει χρήματα σε άλλες θέσεις. Το καταλαβαίνω, όλα καλά. Έτσι το σκέφτομαι εγώ. Δεν ξέρω αν κάνω λάθος, αλλά πιστεύω πως ήταν καθαρά επαγγελματική η απόφασή του. Τη σέβομαι, δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο.
Απλά, πιστεύω έπρεπε να με φωνάξουν πρίν υπογράψουν παίκτες στην θέση μου. Να μου πουν: "Τζέιμς, ο κοινός μας δρόμος έφτασε στο τέλος και πρέπει να χαράξουμε διαφορετική πορεία". Δεν έχω κακά αισθήματα για εκείνον, στο είπα. Είναι δική του η ομάδα, παίρνει τις αποφάσεις που θέλει, με βάση αυτά που ο ίδιος, ο νέος προπονητής και η διοίκηση πιστεύουν ότι χρειάζεται η ομάδα. Εντάξει, μπορεί να ήθελαν έναν πιο νεανικό κορμό. Δεν ξέρω. Η απόφασή τους, όμως, λήφθηκε με επαγγελματικά κριτήρια, δεν υπήρξε κάτι προσωπικό από τον Γιαννακόπουλο εναντίον μου. Το καταλαβαίνω αυτό. Για πάντα θα τον θεωρώ φίλο μου. Η σχέση μας θα συνεχιστεί και μετά το μπάσκετ, γιατί είναι πάνω από το μπάσκετ. Δεν έχω τίποτα αρνητικό να πω, παρά τα όσα έγιναν. Ήμουν στην ομάδα για επτά χρόνια. Πλήρωνε το συμβόλαιό μου για επτά χρόνια. Με βοήθησε και εκείνος. Έχω μόνο καλά λόγια να πω για εκείνον».
- Και υπήρξαν μερικές δύσκολες στιγμές, που ο ίδιος και η ομάδα σου στάθηκαν...
«Σίγουρα, σίγουρα. Ήταν ο τραυματισμός μου, ήταν ο έλεγχος ντόπινγκ. Υπήρξαν πολλά. Ο Γιαννακόπουλος ήταν εκεί για εμένα σε πολλά. Γι' αυτό και έμεινα πιστός στον Παναθηναϊκό. Αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο. Ο κόσμος αμφισβητεί την αφοσίωσή μου στην ομάδα ή τον χαρακτήρα μου, όσο ήμουν εδώ. Ναι, έκανα κάποια μεγάλα λάθη. Όμως, δεν μπορείς να μην παραδεχτείς πως κάθε φορά που έμπαινα στο παρκέ με τη φανέλα του Παναθηναϊκού ήθελα να νικήσω και το έκανα για την ομάδα. Έπαιξα τραυματισμένος, έπαιξα με σπασμένα πλευρά. Αυτά ο κόσμος δεν τα ήξερε. Τότε ο κόσμος έλεγε κακά πράγματα για εμένα, σε εκείνη τη σειρά των τελικών με τον Ολυμπιακό. Είχα δύο σπασμένα πλευρά. Κανένας δεν το ήξερε. Θυσίασα το σώμα μου και φέτος, στα πλέι οφ με τη Ρεάλ, αλλά πιο πολύ με πόνεσε το γεγονός πως έπαιξα για 35' στη σειρά. Ήθελα να είμαι εκεί έξω, να παλεύω για την ομάδα. Δυο μέρες πριν ξεκινήσουν τα πλέι οφ είχα ένα αιμάτωμα και οστικό οίδημα. Δεν ήμουν έτοιμος μέχρι και την μέρα που πετάξαμε για την Μαδρίτη. Δεν ήταν σίγουρο αν θα παίξω στο Game 1. Δεν ήμουν έτοιμος.
Αυτά είναι πράγματα που ο κόσμος και οι δημοσιογράφοι δεν βλέπουν. Αυτό είναι κάτι μικρό, σε σχέση με τα όσα έκανα γενικά για να είμαι έτοιμος για τα παιχνίδια. Αμφισβήτησαν την αφοσίωσή μου, τον χαρακτήρα μου, είπαν ότι μεγάλωσα, με πείραξαν όλα αυτά. Από την άλλη, όπως είπα και πιο πριν, ό,τι έγινε, έγινε. Δεν μπορώ να αλλάξω κάτι, ούτε μπορεί κάποιος να πάρει πίσω όσα είπε. Προχωράμε».
- Πώς υποδέχτηκε ο κόσμος του Παναθηναϊκού την μεταγραφή σου στον Ερυθρό Αστέρα, με δεδομένη την «αδελφοποίηση» των οπαδών των Σέρβων με εκείνους του Ολυμπιακού; Σου έστειλαν μηνύματα στα social media;
«Δέχτηκα πολλά μηνύματα στα social media. Ξέρεις, όμως, ποιο ήταν το πιο τρελό; Ότι δεχόμουν μηνύματα στα social media όλη τη χρονιά, πολύ πριν υπογράψω στον Ερυθρό Αστέρα».
Κάθε καλοκαίρι απέρριπτα προτάσεις με περισσότερα χρήματα, θυσίασα πολλά
- Τα διαβάζεις αυτά τα μηνύματα; Απαντάς πίσω;
«Τα διαβάζω, ναι. Κάποιες φορές απαντάω και εγώ. Απαντάω με ωραία λόγια, σε όσους μου στέλνουν θετικά μηνύματα. Όσους μου στέλνουν κακά πράγματα τις περισσότερες φορές του μπλοκάρω. Αν πουν κάτι, που τραβήξει την προσοχή μου, ίσως απαντήσω. Όμως, βλέπω όλα τα μηνύματα, είτε απαντήσω σε αυτά, είτε όχι. Αυτά έκαναν άνω - κάτω το μυαλό μου, τη ψυχολογία μου. "Τζέιμς κυνηγάς τα χρήματα". "Τζέιμς δεν αξίζεις να παίζεις στον Παναθηναϊκό". Τέτοια μηνύματα λάμβανα όλη τη σεζόν. Σε κάποια φάση ήμασταν στη 13η θέση, μακριά από τα πλέι οφ της Euroleague, πριν έρθει ο Πιτίνο. Τέτοια μηνύματα μου έστελναν. Σε εκείνο το σημείο, το κίνητρό μου δεν ήταν να μπούμε στα πλέι οφ, όχι επειδή παίζω στον Παναθηναϊκό, αλλά να τα καταφέρουμε για να τους το "τρίψω στην μούρη". Αυτό ήταν το κίνητρό μου. Ήθελα να πάμε στο Final Four, για να πω: "Ναι, έχουμε καλή ομάδα". Παίξαμε άσχημα. Δεν ξέρω γιατί συνέβη αυτό. Ένιωσα πως ο κόουτς Πασκουάλ έχασε τα αποδυτήρια. Ένιωσα πως δεν παίζαμε πια για εκείνον, ως ομάδα. Με στεναχώρησε αυτό, διότι ο Τσάβι είναι εξαιρετικός άνθρωπος και σπουδαίος προπονητής. Όμως, δυστυχώς έτσι πήγαινε η σεζόν. Δεν είχα βρεθεί ξανά σε τέτοια κατάσταση. Όλα αυτά τους επηρέασαν όλους, γιατί πριν μου έλεγαν ότι με αγαπούν, ότι είμαι ένας από εκείνους, ότι είμαι Έλληνας. Όχι... Ήμουν επτά χρόνια εδώ και δεν μπόρεσα να βγάλω ελληνικό διαβατήριο. Αλλά, κατά τα άλλα είμαι Έλληνας, έτσι;
Έφυγα σαν να ήμουν έναν χρόνο παίκτης της ομάδας. Θυσίασα πολλά. Σχεδόν κάθε χρόνο μπορούσα να πάω σε άλλη ομάδα και να πάρω περισσότερα χρήματα. Κάθε χρόνο και πίστεψε με είχα προτάσεις για να πάρω πολύ περισσότερα χρήματα σε κάθε ανανέωση του συμβολαίου μου με τον Παναθηναικό. Έμενα στον Παναθηναϊκό με λιγότερα, γιατί ήθελα να πάρω τίτλους με τον Παναθηναϊκό. Θυσίασα πολλά και μετά έλαβα όλα αυτά τα μηνύματα από τον κόσμο, άκουσα πράγματα από πολλούς, έμαθα ότι τα media έγραφαν για την ηλικία μου και ότι δεν μπορώ να κάνω όσα έκανα. Με διέλυσαν όλα αυτά ψυχολογικά, αλήθεια. Η περσινή σεζόν ήταν γεμάτη στρες για εμένα. Ήμουν πολύ στεναχωρημένος σε κάποιο σημείο, γιατί το έβλεπα να έρχεται. Ένιωθα πως μπορεί να μπει ένα τέλος στην πορεία μου εδώ. Το ένιωθα και έγινε. Είμαι σε μια άλλη ομάδα πια. Όταν το καλοκαίρι υπέγραψα στον Ερυθρό Αστέρα μου έστελναν: "Δεν το πιστεύω ότι πήγες εκεί, τώρα θα φοράς κόκκινα", "Τα κόκκινα δεν σου πάνε", "Πρέπει να φοράς πράσινα και άσπρα", "Γύρνα στον ΠΑΟ". Πρώτα από όλα, δεν ήταν απόφασή μου να φύγω. Δεύτερον, δεν ξέρω αν η πλειοψηφία του κόσμου με αγαπάει ή με μισεί. Δεν ξέρω πώς νιώθει. Κάποιοι είναι απλά... οπαδοί της στιγμής. Όταν τα πας καλά, σε αγαπούν. Όταν τα πας άσχημα, σε μισούν. Αυτοί δεν είναι πραγματικοί οπαδοί. Οι πραγματικοί οπαδοί στέκονται δίπλα σου και σε στηρίζουν. Ήμουν στον Παναθηναϊκό για επτά χρόνια, με οκτώ προπονητές. Έπαιζα με κάθε προπονητή, ήξεραν τι μπορώ να προσφέρω στην ομάδα, για να την βοηθήσω να κερδίσει. Κάθε προπονητής είχε διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού και πάντα προσαρμοζόμουν. Όμως, ο κόσμος δεν το σκέφτηκε αυτό. Ένιωθα στρες και είχα δύσκολες στιγμές και σε καταστάσεις εκτός μπάσκετ. Το μπάσκετ είναι συνήθως το μέρος που πηγαίνω για κάποιες ώρες και ξεχνάω τα πάντα. Είναι λες και ζω σε όνειρο, καταλαβαίνεις; Συγκεντρώνομαι εκεί. Ωστόσο, ακόμα και το μπάσκετ ήταν γεμάτο στρες πέρυσι. Ήταν δύσκολο. Σε τελική ανάλυση, όμως, η ζωή συνεχίζεται».
- Θέλω να κάνω μια μικρή παρένθεση, επειδή μίλησες για το ελληνικό διαβατήριο. Μου είχες πει παλαιότερα ότι ήθελες να παίξεις στην Εθνική Ελλάδας. Νιώθεις πως αυτό έμεινε ως ένα ανεκπλήρωτο όνειρό σου;
«Δεν ξέρω αν ήταν όνειρο, αλλά ήταν στόχος. Πάντα ήθελα να παίξω στις διοργανώσεις της FIBA. Είχα παίξει στους Παναμερικανούς στη Βραζιλία. Ήταν μια σπουδαία ευκαιρία, απολαυστική. Ήθελα να εκπροσωπήσω και μια άλλη ομάδα. Θα ήταν όμορφο να εκπροσωπήσω την Ελλάδα. Ήμουν εδώ για επτά χρόνια. Θα το ήθελα πολύ. Δεν ξέρω γιατί δεν προχώρησε η διαδικασία. Το προσπάθησα πολλές φορές. Δεν κατάλαβα ποτέ πώς δουλεύει. Απλά, κατάλαβα πως δεν μπορώ να τα καταφέρω και δεν μπορώ να παίξω στην Εθνική Ελλάδας. Όλοι μου έλεγαν: "Είσαι ένας από εμάς, είσαι ο Γκιστόπουλος". Είμαι, όντως; Αυτή την ερώτηση κάνω στον εαυτό μου, λόγω του πώς έληξαν τα πράγματα».
Θέλω να αλλάξω το «Γκιστόπουλος» και δεν με αφήνει το Instagram
- Θα το αλλάξεις το «Γκιστόπουλος»;
«Το προσπαθώ, αλλά το Instagram δεν με αφήνει. Θέλω να το αλλάξω. Πριν έρθω στον Παναθηναϊκό έπαιζα στην Ισπανία και το όνομά του ήταν "Ρικάρντο Γκόμεζ Τζέιμς Γκιστ" ή κάτι τέτοιο. Αυτό είναι κάτι που κάνω, με βάση το πού παίζω. Ήμουν εδώ, οι Έλληνες το έκαναν... επίσημο. Ήμουν εδώ επτά χρόνια, ήθελα να αποσυρθώ εδώ. Ένιωθα ωραία με αυτό, δεν είχα λόγο να αλλάξω το όνομα. Όμως, τώρα είμαι σε μια άλλη χώρα. Θέλω να το αλλάξω, αλλά δεν με αφήνει το Instagram».
- Πηγαίνοντας πίσω στο θέμα των μηνυμάτων και των διαδικτυακών «επιθέσεων», πιστεύεις πως εμείς ως δημοσιογράφοι και εσείς ως παίκτες μπορούμε να βοηθήσουμε, ώστε να αλλάξει ο τρόπος σκέψης του σύγχρονου κοινού; Είναι κάπως... τρελό αυτό που γίνεται στα social media. Πέρυσι κάναμε μια έρευνα στο SDNA με έξι παίκτες της Euroleague και μιλήσαμε για τα social media. Λίγο καιρό μετά, ο Ουίλ Κλάιμπερν είχε ένα άσχημο περιστατικό, με κάποιους οπαδούς, που του έστειλαν ύβρεις και απειλητικά μηνύματα.
«Αυτό έγινε και όταν παίξαμε στη Φενέρμπαχτσε και όλοι οι οπαδοί από την Τουρκία έστελναν τρελά μηνύματα στον Γιαννακόπουλο για την κόρη του. Δεν μπορείς να ελέγξεις τα social media και αυτού του τύπου τους οπαδούς».
- Υπήρξε ένα μήνυμα ή μία αντίδραση που να σε πείραξε πολύ;
«Ότι κυνηγάω τα χρήματα, ότι θέλω τα λεφτά και δεν αξίζω να παίζω στον Παναθηναϊκό».
- Θα ήθελες να συζητήσεις από κοντά με αυτόν τον άνθρωπο, που σου έστειλε το συγκεκριμένο μήνυμα και να του εξηγήσεις την κατάσταση;
«Γιατί; Ξέρεις κάτι, στην τελική μιλάμε για μπάσκετ. Ο κόσμος μπορεί να έχει την άποψή του. Δεν νομίζω πως ήταν πραγματικοί οπαδοί όσοι μου τα έστειλαν αυτά. Οι πραγματικοί οπαδοί σε στηρίζουν πάντα, είτε κερδίζεις, είτε χάνεις. Αυτούς τους οπαδούς σέβομαι. Σε αυτά τα μηνύματα πάντα απαντούσα, ακόμα και σε άσχημες περιόδους. Κάποιοι μου έστελναν: "Μην ανησυχείς, θα επιστρέψουμε. Μείνετε δυνατοί. Σας στηρίζουμε. Θα γίνει καλύτερη η σεζόν, σας αγαπάμε". Αυτά τα μηνύματα μετρούσαν για εμένα θετικά. Σε αντίθεση με τα αρνητικά μηνύματα, εκείνα που μας χτυπούσαν, ενώ είμαστε κάτω. Όταν είσαι πεσμένος δεν σε βοηθούν αυτά. Σε νευριάζουν, δεν σε βοηθούν. Τι να πω; Δεν μπορώ να αλλάξω τη γνώμη κάποιου. Αυτό είναι το νόημα της υπάρξης του κοινού. Ο κόσμος έχει το δικαίωμα να νιώθει όπως θέλει, έτσι είναι η ζωή. Όμως, αυτό δεν σημαίνει πως και ό,τι νιώθει ή λέει είναι το σωστό»,
- Όταν έφτασε στο Βελιγράδι και φορούσες μια φανέλα με το Νο. 7 για τον Κόλιν Κάπερνικ, περίμενες να δημιουργηθεί τόσος ντόρος στην Ελλάδα και να σε παρεξηγήσουν πολλοί;
«Δεν ήξερα ακριβώς τι έχει συμβεί αρχικά. Το έμαθα πριν από λίγες μέρες. Το περίεργο ξέρεις ποιο είναι; Φορούσα πολλές φορές αυτή τη φανέλα όσο ήμουν στον Παναθηναϊκό. Έχω ανεβάσει μηνύματα στα social media, όταν ο Κόλιν Κάπερνικ περνούσε όσα πέρασε στο NFL. Μίλησα για την αστυνομική βία στις ΗΠΑ. Δεν είναι πως ο κόσμος δεν ήξερε. Έφτασα στο Βελιγράδι με αυτή τη φανέλα και το παρεξήγησαν. Θα ήθελα να πω κάποιες άσεμνες λέξεις, για αυτό. Όλο αυτό δεν είχε να κάνει με το μπάσκετ, με τα σπορ, με τον Παναθηναϊκό, με τον Ολυμπιακό, με τίποτα. Ναι, τα χρώματα ήταν ερυθρόλευκα. Όμως, αυτή η φανέλα σημαίνει πάρα πολλά πράγματα, ειδικά στις ΗΠΑ, ειδικά στη δική μας κουλτούρα. Πήραν αυτή τη φωτογραφία και την παρουσίασαν διαφορετικά. Νευρίασα όταν κατάλαβα τι έχει γίνει. Μέχρι τότε δεν είχα αντιληφθεί γιατί ο κόσμος μου έστελνε τρελά μηνύματα εκείνες τις μέρες. Δεν είχα καταλάβει από πού προέρχονται. Φαντάστηκα ότι τους πείραξε που πήγα στον Ερυθρό Αστέρα. Όλα αυτά με έκαναν να μην θέλω να ανεβάσω κάτι στα social media για τον Παναθηναϊκό ακόμα περισσότερο».
Σκέφτηκα να πάω στον Ολυμπιακό, αυτό δεν είχε να κάνει με το μπάσκετ
- Όσο είχες αυτόν τον εκνευρισμό ή αυτην την πικρία, αν ο Ολυμπιακός σε προσέγγιζε τι θα σκεφτόσουν; Τι θα έκανες; Θα τους έλεγες «όχι» χωρίς σκέψη ή θα το σκεφτόσουν, ως επαγγελματίας;
«Θέλω να είμαι ειλικρινής. Θα σου πω ότι σκέφτηκα να πάω στον Ολυμπιακό. Αυτό δεν είχε να κάνει με τον Παναθηναϊκό ή με το μπάσκετ. Είχε έρθει αυτή η προοπτικη, αλλά δεν ήμουν έτοιμος να αποφασίσω».
- Σου κατέθεσε επίσημη πρόταση ο Ολυμπιακός;
«Όχι δεν μου έκανε πρόταση, όμως έδειξε ενδιαφέρον. Δεν κατέθεσε πρόταση. Η ερώτηση είχε να κάνει με το αν θα το σκεφτόμουν, αν θα σκεφτόμουν να κάνω αυτή την μετακίνηση. Σου ξαναλέω, δεν είχε να κάνει με το μπάσκετ. Ήταν ένα θέμα που αφορούσε την οικογένειά μου. Ο κόσμος δεν ξέρει πως πήρα την κηδεμονία της κόρης μου μέσω δικαστηρίου. Αυτό έγινε όταν ο Ιβάνοβιτς ήταν στον Παναθηναϊκό, γι' αυτό και είχα αργήσει να ενσωματωθώ στην προετοιμασία. Είχα δικαστήρια στις ΗΠΑ με την μητέρα της κόρης μου. Η κόρη μου είναι σε μια ειδική κατάσταση. Λόγω αυτής της κατάστασης, η Αθήνα ήταν το ιδανικό μέρος για εμένα. Τα είχαμε όλα τακτοποιημένα για εκείνη, ώστε να είναι πετυχημένη, να πηγαίνει σχολείο, να κάνει τις θεραπείες της. Δεν θα πήγαινα σε άλλη ομάδα, αν δεν ήμουν σίγουρος πως η κόρη μου θα έχει την ίδια βοήθεια. Δεν θα πήγαινα στον Ερυθρό Αστέρα, αν δεν ήμουν σίγουρος πως θα τα βρούμε όλα αυτά στο Βελιγράδι. Δεν θα πήγαινα στην Ισπανία, δεν θα πήγαινα πουθενά. Ήξερα πως μπορώ να τα βρω αυτά στην Αθήνα.
Ο Παναθηναϊκός δεν με ήθελε, ο Ολυμπιακός είπε ότι με ήθελε. ΟΚ, ναι, θα το σκεφτώ, γιατί η απόφασή μου δεν έχει να κάνει το μπάσκετ, αλλά με τη ζωή μου. Οι οπαδοί μπορεί να νευρίαζαν. Όμως, σου ξαναλέω, αυτό δεν θα είχε να κάνει με το μπάσκετ ή τον Παναθηναϊκό. Έπρεπε να πάρω μια απόφαση για την οικογένειά μου».
- Τελικά, γιατί απέρριψες τον Ολυμπιακό;
«Θα έλεγα πως κατά κάποιον τρόπο εκείνοι με απέρριψαν, γιατί δεν ήμουν έτοιμος να αποφασίσω. Εκείνη την περίοδο έμαθα πως δεν θα συνεχίσω στον Παναθηναϊκό. Δεν ανέβασα τίποτα για την αποχώρησή μου, δεν δέχτηκα να παραχωρήσω συνεντεύξεις. Ήθελα να συγκεντρωθώ στο πού θα πάω μαζί με την οικογένειά μου. Σου είπα, αγόρασα και ένα σπίτι στις ΗΠΑ. Η προσοχή μου ήταν στραμμένη αλλού. Ήθελα να είμαι σίγουρος πως η μετακόμισή μου σε μια άλλη χώρα δεν θα επηρέαζε τη σχέση μου με την κόρη μου και το γεγονός πως ζει μαζί μου. Αυτό ο κόσμος δεν το ξέρει, δεν τον αφορά, αλλά εγώ έπρεπε να το σκεφτώ. Γι' αυτό δεν με ενδιέφερε τι γινόταν με τον Τύπο ή κάτι άλλο. Με ενδιέφερε η οικογένειά μου και η προσωπική μου ζωή. Δεν ήμουν έτοιμος να πάρω την απόφασή μου και ο Ολυμπιακός προχώρησε. Το καταλαβαίνω, το σέβομαι.
Εν τέλει, βρήκα την λύση. Πήγα στο Βελιγράδι και τον Ερυθρό Αστέρα. Είμαι ακόμα στο ίδιο καράβι, στην ίδια κατάσταση. Ο Ερυθρός Αστέρας και οι οπαδοί του με υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες. Ήταν μια εξαιρετική μετακίνηση για εμένα και την οικογένειά μου. Είμαι ευγνώμων και ανυπομονώ για τη συνέχεια».
* Στο πρώτο part αναλύει τη μετάβασή του στον Ερυθρό Αστέρα, αναφέρεται στον Ρικ Πιτίνο, τον Τσάβι Πασκουάλ, τον Αργύρη Πεδουλάκη, εξηγεί πώς από πάουερ φόργουορντ «αναγκάστηκε» να γίνει σέντερ και κοιτάζει στη... γυάλινη σφαίρα την επιστροφή του στο ΟΑΚΑ.
** Στο δεύτερο κομμάτι, δηλαδή αυτό που διαβάζετε τώρα, στέκεται στο «γεμάτο» καλοκαίρι του 2019. Αναφέρεται σε αυτά που τον ενόχλησαν και δηλώνει με ειλικρίνεια ποιες σκέψεις πέρασαν από το μυαλό του, αναφορικά με την προοπτική του Ολυμπιακού. Παράλληλα, μιλάει για τη φιλία του με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο.
*** Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της συνέντευξης ο έμπειρος Αμερικανός παίκτης σχολιάζει τη διαιτησία του Παναθηναϊκού στη Euroleague, τα παράπονα του Ολυμπιακού στην Ελλάδα, αλλά και τα σουτ του Βασίλη Σπανούλη στη σειρά των τελικών το 2016.