Οι Ντοκ Ρίβερς, Μάικ Ντ’Αντόνι και Κάντας Πάρκερ έχουν «γράψει» τη δική τους ιστορία στο μπάσκετ και πλέον ανήκουν στο «πάνθεον» του αθλήματος, καθώς μπήκαν στο Hall of Fame.
H Πάρκερ στην ομιλία της θυμήθηκε ένα μήνυμα που έλαβε από τον Κόμπε Μπράιαντ πριν το Game 5 των τελικών το 2016.
«Ήθελα η ιστορία μου να είναι μια ιστορία του “παρά τα πάντα”. Παρά τις 10 επεμβάσεις στα γόνατα, μία επέμβαση στον ώμο και δύο επεμβάσεις στα πόδια, μπορούσα ακόμα να συνεχίσω — και το έκανα. Εμπορικές πτήσεις, προπονήσεις σε γυμναστήρια κοινοτικών κολεγίων… Η σκληρή δοκιμασία του να αγωνίζεσαι στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια της offseason. Όμως μέσα από όλα αυτά και μέσα από τις οριακές ήττες, έμαθα ότι η νίκη έχει να κάνει με την προσοχή στη λεπτομέρεια και με τα μικρά πράγματα.
Τελικά, το 2016, πριν από το Game 5 στη Μινεσότα για τον τίτλο, έλαβα ένα μήνυμα από τον Κόμπε. Μου έγραψε: “Κάν’ το με τον δύσκολο τρόπο. Είναι πάντα καλύτερα έτσι. Δεν μπορείς να πεθάνεις έχοντας ακόμα σφαίρες στον γεμιστήρα”. Τελικά, έπαιξα εκείνο το παιχνίδι σαν να ήμουν ξανά παιδί. Ένιωθα ελεύθερη, χωρίς να ανησυχώ για το αποτέλεσμα. Στην πραγματικότητα, απλώς έπαιξα μπάσκετ. Κερδίσαμε χάρη σε ένα επιθετικό ριμπάουντ της Νέκα Ογκουμίκε. Τελικά αποδείχθηκε ότι η Πατ (Σάμιτ) είχε πράγματι δίκιο. Τα επιθετικά ριμπάουντ έχουν σημασία».
Και τόνισε πως ολοκληρώθηκε ο κύκλος της όπως ακριβώς ξεκίνησε:
«Καθώς ανέβηκα πάνω στο τραπέζι της γραμματείας και αγκάλιασα εκείνη την μπάλα του αγώνα, όπως ο Μάικλ Τζόρνταν και ο Κόμπε Μπράιαντ, συνειδητοποίησα ότι είχα κάνει έναν πλήρη κύκλο σε αυτή τη ζωή. Το ρολόι είχε αρχίσει να μετράει αντίστροφα και ήξερα ότι πλησίαζα στη γραμμή του τερματισμού, όμως στην πραγματικότητα κανείς δεν είναι ποτέ έτοιμος γι’ αυτό. Πλήρης κύκλος. Μπήκα στη λίγκα ως rookie, βλέποντας τη Λίσα Λέσλι να δείχνει το μεγαλείο της, και καθώς αποχωρούσα είχα την ευκαιρία να παραδώσω τη σκυτάλη σε μία GOAT, την Έιτζα Ουίλσον».
Στο τέλος, απευθύνθηκε σε μία μπάλα που είχε μαζί της: «Η μούσα μου. Κάναμε πολλά μαζί. Καρφώσαμε απέναντι στο UConn, μέσα στην έδρα του UConn. Ναι! Θα μιλήσουμε για τα κατορθώματά μας. Κάναμε την προσποίηση πάνω από τον δεξί μας ώμο και πετύχαμε εκείνο το απίστευτο fadeaway με ταμπλό τόσες πολλές φορές. Είχαμε το δικό μας signature παπούτσι. Ήμασταν η πρώτη γυναίκα που βρέθηκε στο εξώφυλλο του NBA 2K. Ταξιδέψαμε από το Μιλάνο μέχρι το Τόκιο. Μοιράσαμε ασίστ. Δεν είχαμε συγκεκριμένη θέση στο παρκέ. Θέλαμε να κατακτήσουμε τα πάντα, σε κάθε επίπεδο, με κάθε ομάδα στην οποία αγωνιστήκαμε. Και τώρα στεκόμαστε σε αυτό το βάθρο ως Hall of Famers από την πρώτη κιόλας ψηφοφορία».
Ο Αμάρε Στούντεμαϊρ έστειλε ένα σημαντικό μήνυμα: «Το σημαντικότερο πράγμα που μπορώ να μεταφέρω μέσα από τη δική μου εμπειρία είναι ότι, όταν μεγαλώνεις σε ένα περιβάλλον από το οποίο δεν είναι πάντα εύκολο να ξεφύγεις, ο σημαντικότερος παράγοντας για μένα ήταν, πρώτα απ’ όλα, να μένω μακριά από μπελάδες. Αυτό ήταν το πρώτο και κυριότερο για μένα: να μένω μακριά από προβλήματα, να παραμένω θετικός, συγκεντρωμένος και να δίνω νόημα σε ό,τι κάνω. Και να έχω πάντα στο μυαλό μου την επιμονή. Ό,τι κι αν περνάει κάποιος, μπορεί με επιμονή να ξεπεράσει τα πάντα».
Ο Ντοκ Ρίβερς σχολίασε για την φωνή του, μίλησε στην Big-3 των Σέλτικς (Ρόντο, Πιρς, Γκαρνέτ) και στάθηκε στο ότι έχει προπονήσει τον γιο του: «Θέλω να ξέρετε γρήγορα δυο πράγματα. Αυτή δεν είναι η πραγματική μου φωνή. Ορκίζομαι ότι παλιά είχα ψιλή φωνή. Μπορούσα πραγματικά να τραγουδήσω. Τώρα πια δεν μπορώ.
Όταν κατακτάς έναν τίτλο —και όλοι εδώ μέσα που έχουν κερδίσει έναν καταλαβαίνουν— είναι σαν να έχεις κάνει μετάγγιση αίματος. Είστε συνδεδεμένοι για το υπόλοιπο της ζωής σας. Πραγματικά είστε. Και θέλω να το ακούσετε και να το καταλάβετε αυτό. Οπότε, σας ευχαριστώ.
Ένα από τα δώρα που μου έδωσε το μπάσκετ… Ήμουν ο πρώτος που προπόνησε τον γιο του, τον Όστιν. Το κάναμε αυτό, Όστιν, και κανείς δεν μπορεί ποτέ να μας το πάρει αυτό, φίλε».
Ο Μάικ Ντ’Αντόνι μίλησε για την γυναίκα του, ευχαρίστησε την Αρμάνι Μιλάνο, αλλά και σε πολλούς θρύλους που έχει προπονήσει: «Λόρελ, υπήρξες η σπουδαιότερη σύντροφος και υποστηρίκτριά μου. Ξέρω ότι είσαι ιδιαίτερα ενθουσιασμένη για την απίστευτη Εθνική Γυναικών του 1996 που εισάγεται απόψε στο Hall of Fame. Είσαι μία από τις μεγαλύτερες υποστηρίκτριες του γυναικείου μπάσκετ και κάποια που είχε την τιμή να πάρει ένα δαχτυλίδι πρωταθλήματος των Φοίνιξ Μέρκιουρι. Και μου υπενθυμίζει ότι τουλάχιστον κάποιος μέσα στο σπίτι μας έχει πάρει δαχτυλίδι.
Αποκτήσαμε αυτόν τον Καναδό ποδοσφαιριστή με τα μακριά μαλλιά, τον Στιβ Νας. Στιβ, είμαι περήφανος για τους δύο τίτλους MVP που κατέκτησες με τους Φοίνιξ Σανς. Όλοι εσείς, όλοι εσείς είστε ο λόγος για τον οποίο η προπονητική είναι τόσο ανταποδοτική. Ο Τζέιμς Χάρντεν είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους παίκτες που έχω προπονήσει ποτέ και εκτιμώ την εμπιστοσύνη που μου έδειξε.
Το Hall of Fame έχει να κάνει με το αποτύπωμα που αφήνεις και το δικό μου είναι απλό. Κάναμε το παιχνίδι λίγο πιο γρήγορο, λίγο πιο λαμπερό και πολύ πιο διασκεδαστικό. Είμαι ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο. Πέρασα τη ζωή μου κάνοντας αυτό που αγαπώ, δίπλα σε ανθρώπους που αγαπώ.
Στην Ολίμπια Μιλάνο και στους φιλάθλους της, σας ευχαριστώ για την αγάπη και τη φιλία σας. Ήταν στο Μιλάνο όπου άρχισα να πειραματίζομαι με χαμηλότερα σχήματα και με έναν πιο γρήγορο τρόπο παιχνιδιού, που μπορούσε να ανοίξει την αντίπαλη άμυνα και να δημιουργήσει περισσότερα τρίποντα. Ο Σάσα Τζόρτζεβιτς και ο Αντόνιο Ντέιβις αποτέλεσαν σημαντικό κομμάτι αυτής της εξέλιξης».
