Κι εχθές το βράδυ είχαμε τα ίδια… Τι κι αν ο Παναθηναϊκός, παρά το κακό φεγγάρι το οποίο διανύει, είχε καταφέρει να δημιουργήσει όλες τις απαιτούμενες συνθήκες για να πάει στο Βελιγράδι και να πάρει το διπλό.
Να πάρει την τρίτη συνεχόμενη νίκη του, να φτιάξει ακόμα περισσότερο την ψυχολογία του, να πατήσει ακόμα πιο γερά στα πόδια του και να πάει με… φτερά στην πλάτη, στον αγώνα της 13ης Φεβρουαρίου στο Telekom Center, όπου θα μπορούσε να διευρύνει το νικηφόρο σερί του ακόμα περισσότερο και να «διπλώσει» (και) την πρωταθλήτρια Ευρώπης, Φενέρμπαχτσε.
Φευ. Τίποτα από όλα αυτά δε θα συμβεί, γιατί ο Παναθηναϊκός για μία ακόμα βραδιά τη φετινή σεζόν απέδειξε πως είναι ένα… πείραμα. Μόνο έτσι μπορεί να αντιμετωπιστεί η εικόνα της ομάδας του Εργκίν Αταμάν, ο οποίος αντί να δείχνει σε κάθε παιχνίδι που περνάει ότι… ξεμπερδεύεται, δείχνει να «θολώνει» ακόμα περισσότερο.
Ναι. Ο Παναθηναϊκός έχει την δικαιολογία πως για ένα ακόμα παιχνίδι (το έκτο κατά σειρά) δεν είχε στη διάθεσή του τον περσινό MVP, τον καλύτερό του παίκτη, τον παίκτη που παίρνει πάνω του το μεγαλύτερο ποσοστό του επιθετικού του παιχνιδιού. Η απουσία του Κέντρικ Ναν σαφώς και αποτελεί δικαιολογία, αλλά έως τώρα ο Παναθηναϊκός θα έπρεπε να έχει συνηθίσει στην απουσία του και θα έπρεπε να έχει μάθε να λειτουργεί χωρίς αυτό. Και αντί γι αυτό ο Παναθηναϊκός σκόραρε μόλις 62 πόντους πραγματοποιώντας ένα από τα χειρότερα επιθετικά και… ενεργειακά του παιχνίδια.
Και στον τομέα της ενέργειας το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης πέφτει στον Τούρκο τεχνικό, με την απόφαση που πήρε πριν από το χθεσινό τζάμπολ. Η δωδεκάδα της ομάδας του «τριφυλλιού» έγινε γνωστή και πολλές απορίες προκλήθηκε. Απολύτως φυσιολογικές. Ο Εργκίν Αταμάν αποφάσισε να ενεργοποιήσει και πάλι τους Ομέρ Γιούρτσεβεν και Μάριους Γκριγκόνις (οι οποίοι ουσιαστικά είναι συνεχώς… απόντες) και να αφήσει εκτός τους Παναγιώτη Καλαϊτζάκη και Αλέξανδρο Σαμοντούρφ οι οποίοι είναι από τους ελάχιστους παίκτες της ομάδας που δείχνουν να έχουν ξεκάθαρο ρόλο και να τον υπηρετούν.
Και μάλιστα τη στιγμή που 48 ώρες νωρίτερα, στον αγώνα με τη Ρεάλ, είχαν αγωνιστεί για 02:44 και 01:38. Που πάει να πει ότι κουρασμένοι δεν ήταν και θα μπορούσαν να καλύψουν το κενό ενέργειας που θα εμφάνιζαν παίκτες που είχαν αγωνιστεί για 30+ λεπτά.
Όμως και κατά τη διάρκεια του αγώνα ο Τούρκος τεχνικός πήρε πολλές αποφάσεις που μπέρδευαν την ομάδα, αλλά και τον κόσμο. Προφανώς και ο Αταμάν είχε κάτι στο μυαλό του, αλλά δεν του βγήκε. Και η αλήθεια είναι πως δεν του βγήκε τίποτα.
Είναι πραγματικά ανεξήγητο πως ο Παναθηναϊκός, έτσι απλά, από το 28-30 και μετά… κατέρρευσε. Από το 28-30 και μετά οι γηπεδούχοι, χωρίς να κάνουν κανένα ιδιαίτερο παιχνίδι και με χαρακτηριστική άνεση, «έτρεξαν» επιμέρους σκορ, 50-32 και έριξαν τίτλους τέλους στη σεμνή, όπως αποδείχθηκε, τελετή.
Ο Εργκίν Αταμάν καλείται να βρει λύση άμεσα. Λύση εκ των έσω, εκ των… έξω. Όπως και να έχει καλείται να βρει λύση. Η αναμέτρηση της ερχόμενης Παρασκευής με την Φενέρμπαχτσε πλέον είναι, κάτι περισσότερο από, βαρύνουσας σημασίας, με τον Παναθηναϊκό να παρατάσσεται για ένα και μόνο αποτέλεσμα. Καθώς πέρα της βαθμολογικής κατάταξης της EuroLeague, στο μυαλκό των «πράσινων» είναι και όσα ακολουθούν στην Κρήτη και το Final-8 του Κυπέλλου, όπου θα κριθεί ο πρώτος τίτλος της χρονιάς.
Όμως, στο κάδρο των ευθυνών για την άκρως απογοητευτική εικόνα της ομάδας χθες στο Βελιγράδι δεν είναι μόνο ο Εργκίν Αταμάν. Ο Τούρκος τεχνικός σαφώς και φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, όμως τεράστια ευθύνη έχουν και οι παίκτες. Όχι όλοι όσοι έχουν τραβήξει το.. κουπί όλη τη σεζόν, αλλά όλοι όσοι έρχονται από τον πάγκο και δεν αποδίδουν τα στοιχειώδη. Παίκτες οι οποίοι, δυστυχώς, όποτε πατούν παρκέ είναι «καταδικασμένοι» να αποδεικνύουν ότι αξίζουν να παίρνουν τον χρόνο που τους δίνεται. Όχι για κανέναν άλλον λόγο, αλλά γιατί αυτό έχει ανάγκη από εκείνους ο Παναθηναϊκός.
Πολλές συσκέψεις, πολλές ομιλίες, πολλές συναντήσεις. Στον Παναθηναϊκό μάλλον ήρθε η ώρα ο καθένας να… συσκεφτεί με τον εαυτό του, να τα πει με τον εαυτό του, να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί και να κάνει το step up που απαιτείται, στην κρισιμότερη καμπή της χρονιάς. Με πρώτο τον coach και στη συνέχεια τους παίκτες.
ΥΓ1: Γκρίνια (δικαιολογημένη εν μέρει) από τον κόσμο για τις υποθέσεις των μεταγραφών. Και τις εξελίξεις με Γιαμπουσέλε και Χέιζ-Ντέιβις. Ο κόσμος όμως θα πρέπει να καταλάβει ότι αυτές οι υποθέσεις μόνο εύκολες δεν είναι και δεν είναι στα χέρια του Παναθηναϊκού ή των παικτών για να υλοποιηθούν. Οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού έχουν κάνει ότι πρέπει, έχουν κάνει ότι απαιτείται, έχουν το απολύτως… πράσινο φως από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και πλέον το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να περιμένουν τις εξελίξεις.
ΥΓ2: Πριν από λίγο ο Ντέιβις μπήκε στη λίστα των waivers και περιμένουμε. Όπως και πολλοί άλλοι στην Ευρώπη. Με τις πληροφορίες που υπάρχουν δύσκολα θα βρεθεί ομάδα να του προσφέρει αυτά που θέλει, οπότε το σενάριο της επιστροφής του στην Ευρώπη συγκεντρώνει όσο περνάει η ώρα όλο και περισσότερες πιθανότητες.
ΥΓ3: Μετά την ήττα από τον Άρη και την απώλεια ουσιαστικά του πλεονεκτήματος έδρας ο Παναθηναϊκός έχει μια πολύ καλή ευκαιρία μπροστά του. Να διαχειριστεί ορθολογικά τα παιχνίδια του πρωταθλήματος, ξεκουράζοντας τους βασικούς και… αναντικατάστατους και να βγει κερδισμένος στη EuroLeague. Αυτό θα πρέπει να θεωρείται κάτι περισσότερο από δεδομένο αρχής γενομένης από την αναμέτρηση με την Καρδίτσα.
