Στα 33 του ήταν ο «τελειωμένος», ο... περίεργος που θέλει ρόλο, αυτός που δεν ήταν ηγέτης, δεν έχει σωστές προσλαμβάνουσες και φυσικά έπρεπε να μειωθεί ο χρόνος συμμετοχής του. Η στιγμή που ο Κώστας Σλούκας υπέγραψε στον Παναθηναϊκό, δεν ήταν μια τεράστια απόφαση για την καριέρα του. Ήταν η στιγμή που αποφάσιζε να τερματίσει την πικρόχολη και μεθοδευμένη κριτική που δέχτηκε.
Κατέκτησε Euroleague ως ο απόλυτος ηγέτης, κάνοντας μία από τις κορυφαίες εμφανίσεις Έλληνα μπασκετμπολίστα σε τελικό. Αναδείχθηκε MVP. Ήταν ο κορυφαίος στο κρίσιμο Game 5 που έφερε το πρωτάθλημα πριν δύο χρόνια στον Παναθηναϊκό. Οδήγησε όλη την ομάδα του στον τελικό κυπέλλου της περασμένης σεζόν. Μέχρι και ο Αταμάν το παραδέχτηκε.
Η παρουσία του Κώστα Σλούκα στον Παναθηναϊκό, θα μπορούσε να είναι μια ταινία στην οποία έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του εκδικητή. Βάζοντας τικ δίπλα σε κάθε γραφικότητα που ακουγόταν και γραφόταν ως επιχείρημα, για να δικαιολογήσει το μεγαλύτερο λάθος στη σύγχρονη ιστορία του μπασκετικού Ολυμπιακού και ένα από τα μεγαλύτερα -αν όχι το μεγαλύτερο- στην καριέρα του Γιώργου Μπαρτζώκα.
Παράλληλα, βρήκε ένα περιβάλλον που τον «αγκάλιασε», τον αγάπησε, τον εκτίμησε όσο του αξίζει. Έτσι, φροντίζει να συμπληρώνει τη λίστα με τα κίνητρά του. Μέσω των οποίων είναι ο απόλυτος επαγγελματίας, ο καλύτερος πόιντ γκαρντ στην Ευρώπη ακόμη και τώρα.
Κάτι που ακουγόταν ακόμη και πριν διαβεί τον Ρουβίκωνα, αλλά εντάθηκε μόλις έλαβε την σωστότερη -όπως αποδεικνύεται- απόφαση της καριέρας του, είναι πως πάντα τον «κουβαλούσαν» άλλοι παίκτες. Στον Ολυμπιακό ήταν ο Σπανούλης, ο Πρίντεζης, αρχικά. Μετά ήταν ο Βεζένκοφ, αναφέρθηκε μέχρι και ο… Ουόκαπ. Στη Φενέρμπαχτσε ήταν ο Μπογκντάνοβιτς μεταξύ άλλων.
Απλά για να παρουσιαστεί σαν κάτι μικρότερο από αυτό που είναι. Χαμηλών τόνων με μια διαφορετική ηθική, ο ψυχισμός του δεν ταίριαζε με τον σταρ που ονειρεύονταν. Έτσι πάλευαν να τον μειώσουν και αυτό πήρε τη μορφή... επιδημίας μόλις έγινε παίκτης του Παναθηναϊκού.
Φέτος, αυτός που κάνει ο Σλούκας είναι να κλείσει και αυτά τα στόματα. Με τρόπο εμφατικό μάλιστα. Αναγκάζοντας και να το βουλώσουν και να κουρνιάσουν στις γωνιές τους, ντροπιασμένοι απ’ τον αθλητικό εξευτελισμό της προπαγανδιστικής άποψης.
Έχοντας παίξει στο Eurobasket, πλησιάζοντας στα 36 του, ο Σλούκας θεωρητικά θα άφηνε χώρο για... δράση στα μεγάλα αστέρια που έχει το ρόστερ του Παναθηναϊκού. Πληθώρα ταλέντου, ποιότητας, αστέρων που μπορούν να κάνουν τη διαφορά με άνεση. Ειδικά στην περιφέρεια.
Μέσα σε αυτό το γαλαξία αστέρων λοιπόν, ο Κώστας Σλούκας έχει ρόλο οδηγού. Ειδικά στις δύσκολες στιγμές, είναι αυτός που κουβαλά την ομάδα και δεν τον «κουβαλούν» οι συμπαίκτες του όπως άκουγε. Από την αντίδραση με τον Ερυθρό Αστέρα, τις δηλώσεις υπόσχεσης μετά το ματς, την εμφάνιση στη Μαδρίτη για νίκη-δήλωση, την αφύπνιση για το σερί που «κλείδωσε» το ματς με την Ντουμπάι.
Το «T-Center» τον αποθέωσε με τρόπο πρωτοφανή. Αναγνωρίζοντας τις αξίες, γιατί η αύρα τους υπάρχει παντού στο συγκεκριμένο γήπεδο. Ο Σλούκας είναι η φυσική συνέχεια και σε… mode εκδικητή. Αναγκάζοντας τις στρατιές της αμφισβήτησης, να εξαφανιστούν σιγά-σιγά, ή να «αφοπλιστούν» μπροστά στα επιτεύγματά του.
