Κι όμως: Η λύση στο ζήτημα είναι πολύ πιο απλή απ’ ότι φαίνεται. Αρκεί να ονομαστικοποιηθούν τα κουπόνια του στοιχήματος και τα τυχερά παιχνίδια.
Για να αντιληφθούμε το βάθος του ζητήματος πρέπει να ανατρέξουμε στην πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή, το 2004. Ο τότε πρωθυπουργός διόρισε στον (ακόμη) κρατικό ΟΠΑΠ ως πρόεδρο έναν καθηγητή από τη Θεσσαλονίκη, τον Ανέστη Φιλιππίδη.
Ο άνθρωπος αυτός μόλις ανέλαβε καθήκοντα, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να ζητήσει από τους υπηρεσιακούς παράγοντες τη λίστα των πιο τυχερών Ελλήνων. Την περίμενε επί ένα μήνα στο γραφείο του και δεν ήρθε ποτέ! Με διάφορες ψευτοδικαιολογίες οι υπάλληλοι του Οργανισμού απέφευγαν να εγχειρήσουν κάτι πολύ απλό που ζητούσε ο πρόεδρος.
Είδε και αποείδε ο καθηγητής και αποφάσισε να κάνει τη δουλειά μόνος του. Κλείστηκε επί ένα Σαββατοκύριακο στο γραφείο του, βρήκε όλα τα στοιχεία και κατάρτισε τη λίστα όσων είχαν τα μεγαλύτερα κέρδη την τελευταία διετία.
Με έκπληξη διαπίστωσε ότι στην κορυφή του πίνακα βρισκόταν κάποιος που είχε κερδίσει 20 εκατ. ευρώ! Την ίδια στιγμή που έπαιζε στοίχημα στο Ηράκλειο, κέρδιζε το τζόκερ στην Αλεξανδρούπολη! Ηταν προφανές ότι αγόραζε σωρηδόν κερδισμένα δελτία από ένα κύκλωμα που είχε στηθεί με τη βοήθεια επιτήδειων και άσπριζε το μαύρο χρήμα του. Ο άνθρωπος αυτός αποδείχτηκε έμπορος ναρκωτικών.
Η έρευνα Φιλιππίδη οδήγησε την υπόθεση μέχρι τη Βουλή (τότε είχε κάνει σχετική επερώτηση η Λιάνα Κανέλλη) και όλοι συμφώνησαν ότι η λίστα των πιο τυχερών Ελλήνων πρέπει να ελεγχθεί εξονυχιστικά. Όχι μόνο κάτι τέτοιο δεν έγινε, αλλά και ο καθηγητής μέσα σε τέσσερις μήνες γύρισε στο πανεπιστήμιο. Μάλιστα κατήγγειλε ότι βρήκε ξεβιδωμένα τα μπουλόνια στα λάστιχα του αυτοκινήτου του.
Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε έστω ένας πολιτικός που να μη συμφωνεί ότι η λύση σε αυτού του είδους το ξέπλυμα είναι η ονομαστικοποίηση όλων των δελτίων στοιχηματισμού ή άλλων τυχερών παιχνιδιών. Παρόλα αυτά παρέμειναν ανώνυμα για δεκαετίες και φτάσαμε στη σημερινή Εξεταστική της Βουλής, όπου κάποιοι «οργισμένοι» πολιτικοί αναρωτιούνται πως γίνεται ένας κτηνοτρόφος να έχει κερδίσει 6.000 φορές. Παράλληλα πως γίνεται μια αγρότισσα-πολιτεύτρια να μη θυμάται ότι κέρδισε το τζόκερ.
Επειδή η υποκρισία περισσεύει, η λύση βρίσκεται στα χέρια όσων βουλευτών κατακεραυνώνουν το ξέπλυμα χρήματος. Ας νομοθετήσουν το αυτονόητο: Να πάψουν τουλάχιστον τα κουπόνια στοιχηματισμού να μένουν ανώνυμα. Αρκεί να θυμηθούν ότι στο ταπεινό δελτίο ΠΡΟ-ΠΟ όλοι στο τέλος βάζαμε το όνομά μας. Η λύση για τα βρώμικα πλυντήρια είναι μπροστά στα μάτια τους.
