Το Γουάντι Αλ Σαλάμ, δηλαδή η «Κοιλάδα της Ειρήνης», καταγράφεται από το Γκίνες ως το μεγαλύτερο νεκροταφείο στον κόσμο, αφού καλύπτει έκταση 9,17 τ. χλμ. και θεωρείται ότι περιέχει εκατομμύρια ανθρώπινα λείψανα.
Οι αριθμοί που αναφέρονται για την έκταση και τον συνολικό αριθμό των νεκρών διαφέρουν ανάλογα με την πηγή. Η UNESCO, για παράδειγμα, αναφέρει έκταση 917 εκταρίων και «εκατομμύρια» νεκρούς, ενώ άλλες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό των ανθρώπων που έχουν ταφεί εκεί στα 5 έως 6 εκατομμύρια.
Από ψηλά, το Γουάντι Αλ Σαλάμ θυμίζει πυκνοδομημένη πόλη. Στο έδαφος, όμως, αποκαλύπτεται ένας τεράστιος λαβύρινθος από τάφους, μαυσωλεία, στενά περάσματα και ταφόπλακες.
Η ιδιαίτερη σημασία του Γουάντι Αλ Σαλάμ για τους Σιίτες Μουσουλμάνους συνδέεται άμεσα με τη θέση του στη Νατζάφ και την εγγύτητά του με το ιερό του Ιμάμη Αλή Ιμπν Αμπί Τάλιμπ.
Ο Αλή, εξάδελφος και γαμπρός του Προφήτη Μωάμεθ, θεωρείται ο πρώτος Ιμάμης από τους Σιίτες. Η παρουσία του ιερού του έχει καταστήσει τη Νατζάφ έναν από τους σημαντικότερους τόπους προσκυνήματος του σιιτικού Ισλάμ και πολλοί πιστοί επιθυμούν να ταφούν κοντά του.
Το Γκίνες αναφέρει ότι το νεκροταφείο χρησιμοποιείται αδιάκοπα από τον 7ο αιώνα. Η UNESCO, η οποία έχει εντάξει το Γουάντι Αλ Σαλάμ στον Ενδεικτικό Κατάλογο και όχι στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς, τοποθετεί την ιστορία των ταφών στην περιοχή ακόμη παλαιότερα.
Μάλιστα, σύμφωνα με την UNESCO, στο Γουάντι Αλ Σαλάμ έχουν ταφεί άνθρωποι από πολλές διαφορετικές ιστορικές περιόδους, μεταξύ των οποίων βασιλείς, ηγεμόνες και θρησκευτικές προσωπικότητες. Ανάμεσα στις σημαντικές προσωπικότητες που έχουν ταφεί εκεί βρίσκεται ο Μοχάμεντ Μπακίρ Αλ Σαντρ, επιφανής σιίτης κληρικός και διανοούμενος του Ιράκ, ο οποίος εκτελέστηκε το 1980 από το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν.
Στο νεκροταφείο βρίσκεται επίσης ιερό αφιερωμένο στους προφήτες Χουντ και Σαλίχ. Σύμφωνα με τη σιιτική θρησκευτική παράδοση, οι τάφοι τους βρίσκονται στο σημείο, χωρίς αυτό να αποτελεί ιστορικά εξακριβωμένη ταυτοποίηση.
Όταν οι πόλεμοι γέμισαν το Γουάντι Αλ Σαλάμ
Η σύγχρονη ιστορία του νεκροταφείου είναι στενά συνδεδεμένη με τις πολεμικές συγκρούσεις που συγκλόνισαν το Ιράκ. Στο αποκορύφωμα του πολέμου στο Ιράκ είχε αναφερθεί ότι οι ταφές έφταναν ακόμη και τις 250 ημερησίως. Η κατάσταση επιβαρύνθηκε ξανά μετά την επέλαση του ISIS το 2014.
Επισημαίνεται ότι το Reuters μετέδιδε το 2016, επικαλούμενο ιστορικό του νεκροταφείου, ότι το 2014, μετά την κατάληψη περίπου του ενός τρίτου του Ιράκ από το ISIS, οι καθημερινές ταφές είχαν αυξηθεί στις 150 έως 200, έναντι 80 έως 120 προηγουμένως. Το Γουάντι Αλ Σαλάμ βρέθηκε και το ίδιο στο επίκεντρο των συγκρούσεων, αφού το 2004 αποτέλεσε πεδίο μαχών μεταξύ αμερικανικών δυνάμεων και του Στρατού του Μαχντί του Μοκτάντα Αλ Σαντρ, με αποτέλεσμα να υποστούν ζημιές τάφοι και άλλες κατασκευές.
Οι ιστορίες για τζίνι και «φαντάσματα»
Πέρα από την ιστορία και τη θρησκευτική σημασία του, το αχανές νεκροταφείο συνοδεύεται και από ένα σύνολο τοπικών αφηγήσεων για υπερφυσικά φαινόμενα.
Το Al Jazeera κατέγραψε, το 2019, μαρτυρίες νεκροθαφτών που υποστήριζαν ότι είχαν βιώσει ανεξήγητα περιστατικά μέσα στο Γουάντι Αλ Σαλάμ. Ο πρώην νεκροθάφτης, Χαϊντάρ Αλ Χατέμι, ισχυρίστηκε ότι μια «σκιά» τον πλησίασε και τον χτύπησε στο κεφάλι, τραυματίζοντάς τον. Ένας άλλος νεκροθάφτης, ο Μουρτάζα Τζουάντ Αμπού Σεμπί, περιέγραψε στο ίδιο μέσο ένα περιστατικό κατά το οποίο πίστεψε ότι δέχθηκε χτύπημα από το χέρι μιας νεκρής γυναίκας ενώ εργαζόταν σε τάφο.
Οι συγκεκριμένες αφηγήσεις αποτελούν προσωπικούς ισχυρισμούς και όχι τεκμηριωμένα περιστατικά υπερφυσικής δραστηριότητας. Το ίδιο δημοσίευμα του Al Jazeera σημείωνε ότι μεταθανάτιες κινήσεις του σώματος μπορούν υπό ορισμένες συνθήκες να συνδέονται με φυσιολογικές μεταβολές των μυών.
Βέβαια, οι ιστορίες για τζίνι, πνεύματα και άλλα υπερφυσικά όντα παραμένουν μέρος των παραδόσεων που συνοδεύουν το Γουάντι Αλ Σαλάμ. Έτσι, πίσω από αυτούς τους θρύλους, βρίσκεται ένα πραγματικό και εντυπωσιακό ιστορικό τοπίο, δηλαδή ένα νεκροταφείο που χρησιμοποιείται επί περίπου 1.400 χρόνια και συνεχίζει να αποτελεί τόπο ταφής και προσκυνήματος στη σύγχρονη εποχή.
Πηγή: ieidiseis.gr
