Ο ΠΑΟΚ στο Αγρίνιο έδειξε για πρώτη φορά αυτό που θέλει να παίξει ο προπονητής του. Το πρώτο ημίχρονο, ήταν το καλύτερό του με διαφορά από το δεύτερο. Όμως όπως συμβαίνει πάντα με μία ομάδα που δημιουργείται, που βρίσκεται σε μετάβαση, που ψάχνει την ταυτότητά της, δεν είναι έτοιμη να ανταποκριθεί σε όλες τις φάσεις παιχνιδιού.
Ο ΠΑΟΚ του πρώτου ημιχρόνου ήταν καθηλωτικός. Καλή και γρήγορη κυκλοφορία, εξαιρετική τοποθέτηση μέσα στο γήπεδο, κυριαρχία, ρόλοι. Καμία απειλή στην εστία του Παβλένκα, πολλές απειλές για την εστία του Παναιτωλικού.
Ο Γιάκιτς έδωσε ισορροπία, ο Ζαφείρης κράτησε τη θέση του όπως έπρεπε, ο Πέλκας έκανε τη δουλειά και παρότι Ζίφκοβιτς και Άλι δεν ήταν στη καλύτερή τους μέρα, ο ΠΑΟΚ έκανε τη δουλειά.
Μετά ήρθε η εικόνα του δευτέρου ημιχρόνου. Εδώ βέβαια μετράει και η συγκυρία. Για μία ομάδα που δεν έχει απειληθεί ποτέ, έρχεται ένα γκολ στο τρίτο κόρνερ που έδωσαν οι παίκτες του Λίσι μόνοι τους. Είχαν προηγηθεί δύο του Κένι που θέλοντας να γυρίσει την μπάλα στον Παβλένκα την έβγαλε κόρνερ, τρίτωσε το κακό με τον Ζίφκοβιτς με πίσω πάσα από το κέντρο, που έδωσε ένα στημένο στους γηπεδούχους.
Δέχεται γκολ από το πουθενά, λίγο πριν έχει γίνει αναγκαστική αλλαγή του Άλι, το πράγμα αρχίζει να στραβώνει. Η ομάδα δεν είναι έτοιμη να διαχειριστεί ειδικές καταστάσεις. Και σα να μην έφτανε αυτό, έρχεται και ο διπλός τραυματισμός των Παβλένκα – Ελουστόνδο.
Υπό αυτές τις συνθήκες, βλέπεις το παιχνίδι και αναρωτιέσαι πότε θα γίνει το 2-2. Κι όμως, ο ΠΑΟΚ έστω και αμυνόμενος σε πολύ χαμηλά μέτρα, δεν δέχεται καθαρή φάση. Έχει και στιγμές που μπορεί να καθαρίσει το παιχνίδι αλλά κάνει παιδικά λάθη. Ειδικά η βιαστική πάσα του Ούγκρεσιτς σε άδειο γήπεδο, είναι απορίας άξιο το πως δεν την πλήρωσε στη συνέχεια. Παιδικές ασθένειες είναι, θα περάσουν.
Επειδή στο προηγούμενο μπλογκ αναφέρθηκα στη πρόοδο, είδα λίγο από αυτή στο Αγρίνιο. Χωρίς Τάισον, χωρίς Ντιέγκο Κόστα, με τρεις αναγκαστικές αλλαγές, σε ένα must win παιχνίδι, ο ΠΑΟΚ ανταποκρίθηκε. Και πάλι για να μη ξεχνιόμαστε, σημείο αναφοράς ο Εντιαγιέ. Ακόμα και αυτό για έναν ΠΑΟΚ που ουδέποτε την τελευταία πενταετία είχε σημείο αναφοράς τον φορ του, είναι μία σημαντική αλλαγή. Και έρχεται ο Μπάνζα από πίσω.
Σε άλλα νέα, όργια συμβαίνουν με την ΚΕΔ. Το επίπεδο διαιτησίας χαμηλώνει επικίνδυνα και ο Λανουά ή θα πάρει άμεσα μέτρα ή το πράγμα θα ξεφύγει.
Το να δοθεί αυτό το πέναλτι στην ΑΕΚ είναι προσβολή του αθλήματος. Το να μη δοθεί το πέναλτι υπέρ της Τρίπολης το ίδιο. Κάθε αγωνιστική, το VAR εκτίθεται, όσο και οι διαιτητές πεδίου. Αναρωτιέμαι τι στο καλό κάνουν.
Το να έχει χρηστεί διεθνής ο Πολυχρόνης, είναι γενικότερα μία προσβολή για τον κλάδο. Αυτός είναι ικανός να σφυρίξει σε παιχνίδι εθνικών ομάδων και να ξεκινήσει πόλεμος. Και πραγματικά αναρωτιέμαι, πως είναι δυνατόν να σφυρίζει αυτό το πέναλτι στον Γιόβιτς και να μη το πάει ανάποδα. Άστο να παίξει και αν είναι θα σε φωνάξει το VAR. Δεν τους κόβει κιόλας.
Ο Λανουά πρέπει να παρέμβει, πρέπει να τιμωρήσει, πρέπει να σκληρύνει τη στάση του. Ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος και αν δεν ανέβει το επίπεδο διαιτησίας θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα.
