MENU
Χρόνος ανάγνωσης 10’

«Κίκο! Άλλαξε, μπαίνεις»!

0

Τα πόδια του παρέλυσαν. Η ανάσα του κόπηκε. Άρχισε να ζαλίζεται. Ήταν αλήθεια ή παραίσθηση; «Από τον ενθουσιασμό μου άρχισα να τρέχω σαν τρελός, όπως τρέχουν τα χαρούμενα σκυλιά. Έπρεπε να παραμείνω ψύχραιμος όμως για να πάρουμε την νίκη. Στην φάση του γκολ ήμουν πολύ κουρασμένος, που έκανα τα τακουνάκι και σούταρα δίχως να βλέπω καν την μπάλα. Το μόνο που ήθελα ήταν, απλώς, να έχω μία τελική στο όνομά μου. Μόλις σηκώθηκα και είδα ότι είχε μπει γκολ, τρελάθηκα! Δεν ήξερα τι να κάνω. Δεν μπορούσα να πάρω ανάσα. Θυμάμαι ότι φώναζα στον Γουέλμπεκ να φύγουν όλοι από πάνω μου γιατί δεν μπορούσα να πάρω ανάσα».

Ήταν ακόμα μία παλαβομάρα του Σερ Άλεξ. Άλλη μία έμπνευση από το πουθενά που του βγήκε. Εκείνη την εποχή ότι κι αν άγγιζε γινόταν χρυσός.

Ο Γουέιν Ρούνεϊ ήταν τιμωρημένος. Ο Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ τραυματίας. Ο Κάρλος Τέβες μόλις είχε γυρίσει από υπερατλαντικό ταξίδι με την Εθνική Αργεντινής και μπορούσε να βγάλε μόλις 60 λεπτά. Το ματς με την Άστον Βίλα όμως ήταν μισός τίτλος και άλλες λύσεις δεν υπήρχαν. Ο Φέργκι αποφάσισε να σκάψει βαθιά για να βρει λύσεις: «Μικρέ ήρθα για σένα. Αν πας καλά σήμερα, υπάρχει σοβαρή περίπτωση να σε πάρω στον πάγκο το Σάββατο».

Ο Φεντερίκο Μακέντα πήγε να λιποθυμήσει: «Διάολε! Τι άκουσα μόλις τώρα;». Ο 17χρονος πιτσιρικάς τον οποίον έπλαθε μέρα με την μέρα ο Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ στις ρεζέρβες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έστρεψε το βλέμμα του στον συμπατριώτη του Ντάβιντε Πετρούτσι: «Φίλε το άκουσες κι εσύ αυτό;». Ο συμπατριώτης του έγνεψε καταφατικά. Λίγα λεπτά μετά. ο πεινασμένος και γεμάτος κίνητρο Κίκο έδωσε μία εκπληκτική παράσταση με χατ-τρικ απέναντι στις ρεζέρβες της Νιούκαστλ. Ο κύβος ερρίφθη.

- «Πατέρα, αύριο θέλω να πάμε στο Ολντ Τράφορντ».

- «Πως σου ήρθε αυτό γιε μου»;

- «Είμαι στον πάγκο. Ο Σερ Άλεξ με πήρε στην αποστολή για το ματς με την Άστον Βίλα»!

Ο πατέρας του λίγο έλειψε να μείνει ξερός. Ο Κίκο θυμάται κάθε λεπτομέρεια από εκείνη την ημέρα: «Εκείνη την περίοδο δεν πηγαίναμε στο ξενοδοχείο πριν από τα εντός έδρας παιχνίδια. Ο πατέρας μου με πήγε με το αυτοκίνητο στο γήπεδο. Ήμουν ενθουσιασμένος, αλλά και τρομαγμένος συνάμα. Αλήθεια τι θα γινόταν, αν με έβαζε να παίξω; Μπήκα δειλά στα αποδυτήρια μιας ομάδας που μόλις είχε κατακτήσει το Champions League. Ένιωσα δέος. Ήμουν δίπλα σε παίκτες που τους έβλεπα μόνο στην τηλεόραση. Η ζωή μου άλλαξε εντελώς μετά από εκείνη την ημέρα. Κανείς δεν έδινε δεκάρα για το ποιος ήμουν μέχρι εκείνο το Σάββατο και την επόμενη ημέρα είχα 100 άτομα γύρω μου στο προπονητικό κέντρο του Κάρινγκτον και έβλεπα τον εαυτό μου σε όλα τα πρωτοσέλιδα. Ήταν τρελό! Ακόμα και σήμερα παραμένει η κορυφαία ημέρα της ζωής μου».

«Κίκο! Άλλαξε, μπαίνεις»

Το ρολόι σημάδευε το 60ό λεπτό και το παιχνίδι απέναντι στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε στραβώσει άσχημα. Πολύ άσχημα. Χρειαζόταν ένα ηλεκτροσόκ με πολλά Joul, μία ενεργειακή βόμβα που μόνο ένας 17χρονος με άγνοια κινδύνου θα μπορούσε να προσφέρει. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο ισοφάρισε σε 2-2 στο 80ό λεπτό, όμως η κορύφωση ήρθε στις καθυστερήσεις. Ο Φεντερίκο Μακέντα με μία ενέργεια παγκόσμιας κλάσης, που ακόμα και σήμερα δεν μπορεί να εξηγήσει, έδινε μία ανεπανάληπτη νίκη, που ήταν παραπάνω από μισό πρωτάθλημα: «Με έπαιρναν τηλέφωνο οι φίλοι μου από την Ρώμη και έκλαιγαν». Το κακό για τον Κίκο ήταν πως αυτό το γκολ ήταν ο επίλογος, όχι το προοίμιο για κάτι μεγάλο.

«Κίκο! Άλλαξε, μπαίνεις»

«Μεγάλωσα στην Πόντε ντε Νόνα μία τρελή γειτονιά της Ρώμης. Δεν ήταν ένα ευχάριστο περιβάλλον, είχε πολλούς τρελούς ανθρώπους εκεί. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν και εξακολουθούν να είναι φίλοι μου. Ως παιδί έκανα πολλά λάθη, από αυτά που γυρνάς τον ρολόι πίσω και λες: «αποκλείεται να τα έκανα». Κι όμως τα έκανα. Έκανα πολλά πράγματα που με έβαλαν σε μπελάδες. Ένιωθα άνετα όμως γιατί παντού είχα την προστασία των φίλων μου. Αν κάτι πήγαινε στραβά είχα και τον πατέρα μου να με μαζεύει.

Δούλευε ως νυχτοφύλακας για να μπορεί να με πηγαίνει την ημέρα στις προπονήσεις. Η μητέρα μου ήταν καμαριέρα σε ξενοδοχείο. Από τα 11 μου πρόσεχα όλη μέρα στο σπίτι τον 8χρονο αδερφό μου. Παίζαμε μπάλα όλη μέρα. Οικονομικά ήμασταν χάλια. Δεν πήγαμε ποτέ διακοπές. Ούτε μία φορά! Το πολύ-πολύ να πηγαίναμε στη θάλασσα μία φορά στα 3-4 χρόνια. Μία φορά ένας συμπαίκτης μου στην Λάτσιο με κάλεσε να πάω διακοπές για ένα μήνα με την οικογένεια του στην Νότια Ιταλία. Έφυγα με 20 ευρώ στην τσέπη. Δεν υπήρχαν άλλα.

Στο σχολείο ήμουν χάλια. Το σχολείο δεν ήταν για μένα, δεν το μπορούσα. Έμεινα τρεις χρονιές στην ίδια τάξη. Μου έδωσαν την ευκαιρία να περάσω τρεις τάξεις σε μία χρονιά, αν περνούσα ένα διαγώνισμα. Δεν τα κατάφερα. Ένας παλιός καθηγητής μου έγινε αργότερα διευθυντής και μόλις έκανα το ντεμπούτο μου με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με πήρε τηλέφωνο και μου ζήτησε να επιστρέψω για να δώσω ένα τεστ για να πάρω έστω απολυτήριο. Μου υποσχέθηκε ότι θα με περνούσα. Γύρισα για να δώσω το τεστ μαζί με 13χρονους. Πάλι κόπηκα».

«Κίκο! Άλλαξε, μπαίνεις»

Αν δεν ήταν ποδοσφαιριστής θα ήταν ένας από τους ultras της Λάτσιο: «Ο θείος μου και ένας ξάδελφος με έπαιρναν μαζί από μικρό στα εντός έδρας ματς της Λάτσιο. Έμεναν κοντά στο γήπεδο, ειδικά ο ξάδερφός μου ήταν πολύ φανατικός. Δυστυχώς, αργότερα του απαγορεύτηκε η είσοδος στα γήπεδα για 5 χρόνια, γιατί έμπλεξε σε κάτι φασαρίες. Από τα 11 μου έπαιρνα δωρεάν εισιτήρια από την Λάτσιο. Ένιωθα καλά εκεί μέσα. Μέσω ενός φίλου μου, έμαθα ότι με παρακολουθούσε η Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ. Τον αγνόησα.

Δεν ήξερα την ιστορία της, ήξερα απλά ότι ήταν μια καλή αγγλική ομάδα με γνωστούς παίκτες. Δεν είχα καμία πρόθεση να πάω εκεί. Η Λάτσιο ήθελε να με κάνει επαγγελματία και να μου δίνει μισθό 2.000 ευρώ τον μήνα! Αυτό το ποσό θα έσωζε την οικογένεια μου. Οι άνθρωποι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όμως προσέγγισαν κρυφά τους γονείς μου και όταν η ομάδα ήρθε να παίξει απέναντι στην Ρόμα, με προσκάλεσαν στο ξενοδοχείο και μου έδωσαν μία φανέλα της ομάδας με το όνομα μου και το 9 στην πλάτη. Με σύστησαν στους παίκτες και μου έδωσαν άλλη μία υπογεγραμμένη φανέλα του Κριστιάνο Ρονάλντο. Παλάβωσα. Τι γίνεται εδώ; Αυτοί με θέλουν πολύ!».

Βάσει νόμου η Λάτσιο δεν μπορούσε να προσφέρει επαγγελματικό συμβόλαιο στον Μακέντα μέχρι να κλείσει τα 16 του χρόνια. Η απαγωγή ήταν τέλεια σχεδιασμένη. Θα δικαιολογούνταν για λόγους σπουδών, ενώ οι γονείς του Ιταλού θα έβρισκαν δουλειές μέσω του συλλόγου στην πόλη του Μάντσεστερ: «Οι πρώτες ημέρες ήταν άθλιες. Μέχρι να έρθουν οι γονείς μου έμενα σε έναν ξενώνα. Το φαγητό ήταν απαίσιο και ο καιρός το ίδιο. Δεν μιλούσα αγγλικά, δεν είχα ούτε laptop. Ήθελα να φύγω από την πρώτη κιόλας ημέρα. Στην πρώτη μου προπόνηση όμως έφαγα πρωινό δίπλα στον Ρονάλντο και τον Γκιγκς. Πάγωσα! Ο Σερ Άλεξ ήρθε με αγκάλιασε. Μου έλειπαν τα φιλαράκια μου στην Ρώμη, αλλά κατάλαβα ότι έπρεπε να κάνω κάθε θυσία για να αρπάξω αυτή την ευκαιρία. Θυμάμαι ότι σκόραρα στο ντεμπούτο μου με την U-18 και από τα 16 μου προωθήθηκα στους reserves. Στο ντεμπούτο μου αντικατέστησα τον Ζεράρδ Πικέ. Με έκαναν να δουλεύω πολύ σκληρά. Πετούσα, η αυτοπεποίθησή μου ήταν στα ύψη. Έβαζα γκολ για πλάκα.»

Και ύστερα ήρθε εκείνο το ματς με την Άστον Βίλα. Το ημερολόγιο έδειχνε 5 Απριλίου του 2009.

«Κίκο! Άλλαξε, μπαίνεις»

Το όνειρο συνεχίστηκε. Τέσσερις ημέρες αργότερα μπήκε στην αποστολή για τον αγώνα με την Πόρτο στο Champions League, έστω κι αν δεν έπαιξε λεπτό. Το επόμενο Σαββατοκύριακό μπήκε ξανά ως αλλαγή απέναντι στην Σάντερλαντ και… μαντέψτε; Στην πρώτη του επαφή με την μπάλα σκόραρε ξανά το νικητήριο γκολ! Εκείνο το πρωτάθλημα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έφερε φαρδιά - πλατιά την υπογραφή του Φεντερίκο Μακέντα! Ήταν μία τέτοια ουρανοκατέβατη παρουσία που ο κόσμος άρχισε να πιστεύει ότι ο Σερ Άλεξ δημιουργεί τον επόμενο Κριστιάνο Ρονάλντο!

Έπαιξε βασικός για πρώτη φορά στον ημιτελικό κυπέλλου με την Έβερτον και λίγο μετά το τέλος της σεζόν, ο Σερ Άλεξ τον κάλεσε για ένα meeting στο γραφείο του: «Μου ζήτησε να πάω με τους γονείς μου. Ήθελε να βεβαιωθεί ότι πατούσα γερά στο έδαφος, ότι τα μυαλά μου δεν είχαν πάρει αέρα. Αν έχεις μεγαλώσει όμως όπως εγώ δεν γίνεται να την ακούσεις με τίποτα. Μου είπε ότι θα με φρόντιζε, ότι θα με παρακολουθούσε πολύ στενά. Εκεί, όμως, ίσως επαναπαύτηκα. Δεν πίεσα τον εαυτό μου στα όρια. Ήμουν ευτυχισμένος που βρισκόμουν εκεί με ένα εκπληκτικό συμβόλαιο. Πίστευα ότι όλα θα έρθουν από μόνα τους, δίχως να προσπαθήσω πολύ.

Την επόμενη σεζόν είχα στα χέρια μου πολλές προτάσεις για δανεισμό, ανάμεσα τους ομάδες από την Premier League όπως η Έβερτον και η Σάντερλαντ, αλλά εγώ ήθελα να παίξω στην Ιταλία. Ο Φέργκι δεν συμφωνούσε. Έλεγε ότι ήθελε να παρακολουθεί την εξέλιξη μου και επέμενε ότι το ιταλικό πρωτάθλημα δεν ήταν τόσο ισχυρό. Είχε δίκιο. Ο δανεισμός μου στην Σαμπντόρια ήταν το χειρότερο λάθος της ζωής μου. Έπρεπε να είχα ακούσει τον Φέργκι».

«Κίκο! Άλλαξε, μπαίνεις»

Η Σαμπντόρια μόλις είχε βγει στα προκριματικά του Champions League, αλλά είχε χάσει τον Αντόνιο Κασάνο. Ο 19χρονος Μακέντα προοριζόταν για αντικαταστάτης του. Το λάθος πρόσωπο στην λάθος ομάδα: «Θα έπαιζα δίδυμο μπροστά με τον Πατσίνι, όμως σύντομα τον πούλησαν κι αυτόν στην Ίντερ. Ήμουν μόλις 19 και μου ζητούσαν να πάρω την ομάδα πάνω μου. Παίζαμε άσχημα και μπήκαμε στην επικίνδυνη ζώνη. Δέχθηκα τρομερή κριτική. Για πρώτη φορά άρχισα να αναρωτιέμαι για τις ικανότητες μου. Σύντομα τραυματίστηκα. Η ομάδα υποβιβάστηκε. Μία εφιαλτική εμπειρία. Πήγα στην ΚΠΡ, όμως μετά από έναν μήνα έκανα επέμβαση στον αστράγαλο.

Ακολούθησε η Στουτγκάρδη στην Γερμανία. Ήταν καλή εμπειρία, αλλά δεν έπαιζα πολύ, γιατί η ομάδα αγωνιζόταν μόνο με έναν κυνηγό. Οι εξάμηνοι δανεισμοί δεν με βοηθούσαν. Ήθελα να παίζω κάθε εβδομάδα, να νιώθω κανονικός ποδοσφαιριστής. Δεν μπορείς να βελτιώνεσαι με 10λεπτακαι 20λεπτα συμμετοχής. To 2013 αποφάσισα να κάνω ένα restart από την Ντονκάστερ που μόλις είχε ανέβει στην Championship. Ο προπονητής της μου είπε ότι θα έπαιζα βασικός και στο ντεμπούτο μου απέναντι στην Νότιγχαμ σκόραρα δύο φορές. Έπαθα όμως μία βαριά θλάση και όταν επέστρεψα δεν ήμουν ο ίδιος.

Η πόλη ήταν καταθλιπτική και σύντομα εγώ και η κοπέλα μου -που είμαστε μαζί από το σχολείο- αποφασίσαμε να πάμε στο Μπέρμιγχαμ. Άρχισα πάλι να πετάω. Πέτυχα 10 γκολ σε ισάριθμα παιχνίδια και βγήκα πρώτος σκόρερ της ομάδας, έστω κι αν πήγα εκεί τον Ιανουάριο. Το καλοκαίρι ήμουν ελεύθερος. Αποφάσισα να πάω στην Κάρντιφ, όπου ο Όλε-Γκούναρ Σόλσκιερ με ήθελε σαν τρελός. Ωστόσο, τραυματίστηκα στο ξεκίνημα και όταν γύρισα ο προπονητής είχε απολυθεί και ο αντικαταστάτης του ήθελε να ξεφορτωθεί όλα τα βαριά συμβόλαια, ανάμεσα τους και μένα.

Εν συνεχεία, ο τραυματισμός στην πλάτη επανήλθε. Ένας δίσκος επηρέαζε ένα νεύρο και ο πόνος ήταν αφόρητος. Πήγα δανεικός στην Νότιγχαμ, αλλά δεν δεν μπορούσα να βγάλω ούτε 60 λεπτά παιχνιδιού. Αποφάσισα να κάνω την επέμβαση και το 2016, η Κάρντιφ αποφάσισε να εξαγοράσει το συμβόλαιο μου και να με αφήσει ελεύθερο».

«Κίκο! Άλλαξε, μπαίνεις»

Το καλοκαίρι του 2016 είναι εφιαλτικό. Ο Ιταλός δοκιμάζεται σε Γουότφορντ και Μπράιτον, αλλά δεν τις πείθει να υπογράψουν μαζί του. Βασικά, δεν πείθει κανέναν. Είναι μόλις 25 ετών και όλοι του φέρονται σαν παλαίμαχο: «Ανησυχούσα πολύ. Ήξερα ότι ήμουν καλός παίκτης, αλλά έβλεπα ότι καμία ομάδα δεν με εμπιστευόταν πια. Δεν μπορούσα να το καταλάβω. Αποφάσισα ότι θα έπρεπε να βρω ομάδα πριν την μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου. Η γνωριμία μου με τον τεχνικό διευθυντή της Νοβάρα με έκανε να πάρω την απόφαση να πάω εκεί.

Τώρα δουλεύω πιο σκληρά από ποτέ στην καριέρα μου. Τρώω καλύτερα από ποτέ. Είμαι πια παντρεμένος και έχω ένα παιδί. Κάνω ατομικές προπονήσεις, πριν προπονηθώ με την υπόλοιπη ομάδα. Δεν κάνω το μίνιμουμ, όπως έκανα την περίοδο που ήμουν στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Θα το μετανιώνω για όλη μου την ζωή, όμως είμαι ακόμα νέος. Δεν θέλω πια να κάνω πράγματα στην ζωή μου για τα οποία θα μετανιώνω μετά».

Όντως την τελευταία διετία έμεινε καθαρός από τραυματισμούς. Το μαύρο Range Rover με τις αγγλικές πινακίδες και το παιδικό κάθισμα πίσω ήταν το πιο αναγνωρίσιμο όχημα στην πόλη των 105.000 ψυχών της Νοβάρα που ζει στην σκιά των μονίμως χιονισμένων Άλπεων. Μετά από 11 γκολ σε 52 παιχνίδια, ο Φεντερίκο Μακέντα νιώθει ακόμα ποδοσφαιριστής, έχοντας πίσω του 9 διαφορετικές ομάδες σε ισάριθμα χρόνια. Είναι ακόμα 27. Και περιμένει τον επόμενο Φέργκι που θα τον οιστρηλατήσει ξανά και θα του πει: «Κίκο! Άλλαξε, μπαίνεις»…

«Κίκο! Άλλαξε, μπαίνεις»!
EVENTS