MENU

Ηταν μία υπέροχη Παναθηναϊκή βραδιά η χθεσινή στο γήπεδο της Λεωφόρου και κάθε φίλος του συλλόγου έχει κάθε δικαίωμα να αισθάνεται υπερήφανος για την απόδοση της ομάδας, την πανάξια νίκη επί του Ολυμπιακού και τη μαγική ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος του ντέρμπι. 

Ομάδα και κόσμος απ’ τα παλιά, όπως πρέπει να είναι.

Μία νίκη που φέρει τη σφραγίδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς που έχει καταφέρει να μετατρέψει ένα ποδοσφαιρικό συνονθύλευμα σε μία ομάδα με όλα τα γράμματα κεφαλαία, αλλά και να μεταδώσει προοπτική για την επιστροφή του Παναθηναϊκού σε ρόλο πρωταγωνιστή. 

Οι φίλοι του Παναθηναϊκού έχουν αποδείξει πολλάκις ότι ξέρουν να διακρίνουν, να τιμούν και να αναγνωρίζουν όσους το αξίζουν και το δικαιούνται. 

Και μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι για πρώτη φορά ακούστηκε η ιαχή «Γιοβάνοβιτς πόρομ πορόμ πομ πέρομ περόμ» κατά την έξοδο του Σέρβου προπονητή από τον αγωνιστικό χώρο της Λεωφόρου, με σφιγμένες τις γροθιές του και μ’ ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, μετά την κατά κράτος επικράτησή του στη σκακιέρα των πάγκων. 

Το συγκεκριμένο σύνθημα, εάν ο Γιοβάνοβιτς συνεχίσει στην ίδια ρότα, θα αποκτήσει τη μαζικότητα που του πρέπει, φέρνοντας συνειρμικά στο νου τον ανυπέρβλητο συμπατριώτη του, Ζέλικο Ομπράντοβιτς, που ασφαλώς δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα και κανέναν στον αιώνα των αιώνων (αμήν).  

Ηταν το τρίτο ντέρμπι του Γιοβάνοβιτς με τον Ολυμπιακό, από τον οποίο δεν έχει χάσει και δεν έχει δεχτεί ούτε γκολ φέτος, είτε αγωνίστηκε με τον Πούγγουρα και τον Σάρλια στην καρδιά της άμυνας μέσα στον Πειραιά, είτε χωρίς τον Χουάνκαρ, τον Κουρμπέλη και με τον Βιγιαφάνιες να μπαίνει αλλαγή χθες βράδυ στη Λεωφόρο. 

Στον απέναντι πάγκο δε, δεν είχε κάποιον τυχάρπαστο προπονητή, αλλά τον Πέδρο Μαρτίνς που έχει κατακτήσει πρωταθλήματα κι ετοιμάζεται να προσθέσει ένα ακόμα, ενώ έχει ξεπεράσει τον Μπάγεβιτς σε νίκες. 

Ο Σέρβος πήρε το σκαλπ του Πορτογάλου για τρίτη φορά, με την ειδοποιό διαφορά ότι την Κυριακή ήταν η τρίτη και… φαρμακερή, καθώς έφερε το πρώτο φετινό τρίποντο σε ντέρμπι αιωνίων. 

Παρεμπιπτόντως, η μεγαλύτερη κριτική που γινόταν πριν από λίγους μήνες για τον Γιοβάνοβιτς ήταν ότι δείχνει μεν να είναι καλός προπονητής αλλά δεν μπορεί να κερδίσει ντέρμπι. Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις. 

Λίγο καιρό αργότερα έριξε σβηστά τρία γκολ στην ΑΕΚ στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, νίκησε τον «φρέσκο» και πλήρη τότε ΠΑΟΚ που ήταν η πιο φορμαρισμένη ομάδα εκείνη την περίοδο και είχε να ηττηθεί δεκαέξι ολόκληρα ματς στην Ελλάδα. 

Πλέον, επικράτησε κατά κράτος και του Ολυμπιακού και πανηγύρισε μία πανάξια νίκη κοιτώντας τον ποδοσφαιρικά στα μάτια, κάτι που είχε να συμβεί από την εποχή που στο τιμόνι της ομάδας ήταν ο Μαρίνος Ουζουνίδης, στο επίσης 1-0 με το γκολ του Βιγιαφάνιες, τον Οκτώβριο του 2017 στη Λεωφόρο. 

Ο Γιοβάνοβιτς είχε δεχθεί επίσης έντονη κριτική, κυρίως τους πρώτους μήνες, για τις μεταγραφικές του επιλογές. 

Ο Κώτσιρας για τον οποίο ακούγονταν απορίες του τύπου «τι του βρήκε και τον διάλεξε» έκανε ματσάρα στο ντέρμπι και γενικώς στα τελευταία ματς δείχνει ικανός να σηκώσει το βάρος και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της πολύ βαριάς πράσινης φανέλας. 

Ο Πέρεθ επιλέχθηκε από τον Γιοβάνοβιτς όντας ελεύθερος από δεκάδες άλλες επιλογές και με κασέ που δεν είναι υπέρογκο κι έχει καταφέρει να αναδειχθεί σε κορυφαίο αμυντικό μέσο του πρωταθλήματος και παίκτη-κλειδί της ομάδας. 

Για τον Παλάσιος ο Σέρβος είπε κατηγορηματικά «αυτόν θέλω», όταν η διοίκηση τον ενημέρωσε ότι είναι πρόθυμη να διαθέσει 2 εκατ. ευρώ για μία μεταγραφή εξτρέμ μετά από πολλά χρόνια κι ο Αργεντινός τον δικαιώνει μέχρι κεραίας, αφότου πέρασε ένα λογικό στάδιο προσαρμογής. 

Ο Σάρλια που χλευάστηκε και άκουγε καραμούζες στα πρώτα του ματς ενώ προοριζόταν για τρίτος στόπερ στο μυαλό του, φαίνεται πια ότι δεν είναι του πεταματού. 

Ο Μπρινιόλι επιλέχθηκε ως ελεύθερος με ελάχιστο κόστος ως ισάξιος του Διούδη και δείχνει σταθερότητα, ενώ ο Γκατσίνοβιτς που αποκτήθηκε τον Γενάρη προσέδωσε ταχύτητα και ποιότητα, στοιχεία που έλειπαν απ’ το ρόστερ αν και ακόμη δεν έχει προσαρμοστεί απόλυτα. 

Ο Βιτάλ ήταν μία επιλογή που δεν πιστώνεται/χρεώνεται (ανάλογα από ποια οπτική το εξετάζει κανείς) αποκλειστικά στον Σέρβο προπονητή και μόνο ο Λούντκβιστ δεν έχει… πιάσει παρά το ελαφρυντικό των πολλών ατυχιών που του χτύπησαν την πόρτα. 

Το μεγάλο μειονέκτημα του Γιοβάνοβιτς σε αυτόν τον τομέα, που δεν αναιρείται, είναι ο χρόνος. Η αργοπορία που τον διακρίνει στο να πάρει την τελική απόφαση για την απόκτηση κάποιου παίκτη, μια και θέλει πρώτα να τον περάσει από κόσκινο πριν καταλήξει. Χαλάλι. 

Συν τοις άλλοις υπάρχει και η παράμετρος των εσωτερικών μεταγραφών. Διότι ο Γιοβάνοβιτς άναψε κόκκινο στην παραχώρηση του Αϊτόρ το καλοκαίρι, αυτός ήταν που είπε «ο Βιγιαφάνιες μαζί μου θα μεταμορφωθεί» και βλέπουμε όντως άλλον παίκτη φέτος, ενόσω κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει τον άγραφο νόμο που διέπει όλες τις ομάδες παγκοσμίως. 

Αυτόν που αναφέρει... μη στέκεστε σε πρόσωπα, αλλά στον προπονητή. Αυτός είναι το άλφα και το ωμέγα στα ομαδικά αθλήματα.

Με έναν σοβαρό προπονητή παίκτες που δεν βλέπονται, που σέρνονται και που δείχνουν ανίκανοι, μπορούν να μεταμορφωθούν από ασχημόπαπα σε κύκνοι όταν υπάρχουν σαφείς ρόλοι και κουμπώνουν στο αγωνιστικό πλάνο της ομάδας. 

Το πακέτο που έχει παρουσιάσει ο Σέρβος προπονητής αυτούς τους δέκα μήνες στην τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού εμπεριέχει επίσης τη σοβαρότητα στις τοποθετήσεις του και την πλήρη επίγνωση ποιας ομάδα ηγείται. 

«Οταν βλέπεις αυτόν τον κόσμο και αυτήν την ατμόσφαιρα, το λιγότερο που αισθάνεσαι είναι ευθύνη. Ευθύνη για να τον κάνεις να φύγει από το γήπεδο χαρούμενος» δήλωσε λίγα λεπτά μετά τη νίκη του Παναθηναϊκού επί του Ολυμπιακού, με τους παλμούς στα ύψη... 
 

Γιοβάνοβιτς, πόρομ πορόμ πομ πέρομ περόμ!
EVENTS