Τα δεδομένα για το ΑΕΚ-Ρεάλ Μαδρίτης ανέλυσε ο Βασίλης Τσιάρτας στην ισπανική εφημερίδα «Marca», τονίζοντας πως από τους Μαδριλένους θα κριθεί το ματς, αλλά αν υποτιμήσουν την Ένωση θα το… πληρώσουν. Παράλληλα, αναφέρθηκε στο αλησμόνητο 3-3 της ΑΕΚ με τη «βασίλισσα» το 2002, αλλά και τις φήμες που τον έφεραν κοντά σε μια μεταγραφή στη Ρεάλ.
Πώς αισθάνεστε ενόψει της επίσκεψης της Ρεάλ Μαδρίτης;
«Πρώτα απ’ όλα, επιτρέψτε μου να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου και τη συμπαράστασή μου σε όλα τα θύματα του τραγικού σιδηροδρομικού δυστυχήματος στο Τολέδο και στις οικογένειές τους. Είναι απίστευτο ότι το 2026 εξακολουθούν να συμβαίνουν τέτοιες τραγωδίες. Όσον αφορά τον αγώνα, δεν φαίνεται να έρχεται στην καλύτερη δυνατή στιγμή για την ΑΕΚ. Έχασε με 2-0 από τον Παναθηναϊκό, χωρίς να παρουσιάσει καλή εικόνα, και έβαλε τέλος σε ένα σερί 31 συνεχόμενων αγώνων χωρίς ήττα στην Ελλάδα».
Στην έδρα της είναι πολύ πιο δυνατή απ’ ό,τι εκτός έδρας;
«Ακριβώς. Όταν αγωνίζεται μακριά από το γήπεδό της, παρουσιάζεται πιο αδύναμη και οι ποδοσφαιριστές της κάνουν περισσότερα ατομικά λάθη. Αυτό δημιουργεί μια μικρή ελπίδα για τον αγώνα του Champions League, καθώς ο κόσμος θα γεμίσει το γήπεδο, η ατμόσφαιρα θα είναι εκπληκτική και το κίνητρο των παικτών τεράστιο. Σε ένα τέτοιο παιχνίδι δεν χρειάζονται ιδιαίτερες ομιλίες από τον προπονητή για να τους εμψυχώσει. Οι παίκτες θα τα δώσουν όλα και δεν θα κάνουν εύκολη τη ζωή του αντιπάλου».
Μπορεί, λοιπόν, η ΑΕΚ να κάνει τη ζημιά στη Ρεάλ Μαδρίτης;
«Φυσικά. Θα την κοιτάξει στα μάτια, αλλά τα ερωτήματα είναι πώς θα το κάνει και για πόσο χρονικό διάστημα. Πιστεύω ότι ο αγώνας θα εξαρτηθεί από τη διάθεση και τη νοοτροπία των ποδοσφαιριστών της Ρεάλ. Αν μπουν συγκεντρωμένοι και ξεδιπλώσουν τις ικανότητές τους, η ΑΕΚ δεν θα μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Όμως αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Η ΑΕΚ γνωρίζει ότι χρειάζεται απόλυτη συγκέντρωση και ολοκληρωτική αφοσίωση. Ο κόσμος θα προσπαθήσει να την ωθήσει όσο πιο μακριά μπορεί. Ωστόσο, είμαι ρεαλιστής. Δεν παρασύρομαι από το συναίσθημα και η πραγματικότητα είναι ότι το παιχνίδι θα εξαρτηθεί 100% από τον τρόπο με τον οποίο θα παρουσιαστεί η Ρεάλ. Το επίπεδο των δύο ομάδων δεν είναι συγκρίσιμο. Αν, όμως, οι Μαδριλένοι υποτιμήσουν την ΑΕΚ, έρθουν για… βόλτα και δεν έχουν την απαραίτητη ένταση, μπορεί να το πληρώσουν ακριβά».
Πώς μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα η ΑΕΚ;
«Με πίεση, κρατώντας την μπάλα όσο το δυνατόν περισσότερο, ώστε να μην επιτρέψει στη Ρεάλ να κυριαρχήσει με άνεση. Χρειάζεται ακρίβεια στις μεταβιβάσεις και, πάνω απ’ όλα, να αποφύγει τα λάθη στην κυκλοφορία της μπάλας, τα οποία θα δώσουν στη Ρεάλ την ευκαιρία να εκδηλώσει τις εντυπωσιακές αντεπιθέσεις της. Για να νικήσεις τη Ρεάλ Μαδρίτης, πρέπει να τα κάνεις όλα τέλεια».
Πριν από έναν χρόνο η Ρεάλ νίκησε τον Ολυμπιακό με 4-3, με τέσσερα γκολ του Εμπαπέ. Περιμένετε ένα εξίσου τρελό παιχνίδι;
«Ήμουν στο γήπεδο και είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω τις τεράστιες επιθετικές δυνατότητες της Ρεάλ. Ο Εμπαπέ πέτυχε τρία γκολ μέσα σε επτά λεπτά και στο ημίχρονο το σκορ ήταν ήδη 1-3. Ωστόσο, στο δεύτερο ημίχρονο οι παίκτες της Ρεάλ χαλάρωσαν κάπως και αυτό έδωσε ζωή στον Ολυμπιακό. Γι’ αυτό λέω ότι η νοοτροπία είναι καθοριστική. Πιστεύω, πάντως, ότι φέτος με τον Μουρίνιο τα πράγματα είναι διαφορετικά».
Διακρίνετε αλλαγή προς το καλύτερο;
«Ναι. Είναι ένα σύνολο πιο συμπαγές και πιο δυνατό. Η ομάδα έχει καλύτερη αμυντική υποστήριξη, οι γραμμές βρίσκονται κοντά μεταξύ τους, υπάρχουν αλληλοκαλύψεις και όταν βρει χώρους είναι φονική. Παράλληλα, όταν αντιμετωπίζει έναν καλά οργανωμένο αντίπαλο, βλέπω ότι έχει μεγαλύτερη υπομονή στην κυκλοφορία της μπάλας, μέχρι να βρει τους απαραίτητους χώρους.Είναι μια καλύτερη Ρεάλ Μαδρίτης».
Σας αρέσει περισσότερο η Ρεάλ με τον Ντιομαντέ παρά με τον Βινίσιους;
«Ο Βινίσιους έχει αποδείξει πολλές φορές ότι είναι ένας φανταστικός επιθετικός. Ωστόσο, με τον Ντιομαντέ στον αγωνιστικό χώρο, η ομάδα δεν δείχνει να τον στερείται. Το παιδί τα πηγαίνει εξαιρετικά και αποδεικνύει γιατί η Ρεάλ ξόδεψε τόσα χρήματα για να τον αποκτήσει. Πάντως, αυτό που πραγματικά μου προκαλεί εντύπωση είναι ότι, ενώ διαθέτει δύο διεθνείς δεξιούς μπακ, αναγκάζεται να χρησιμοποιεί τον Βαλβέρδε σε αυτή τη θέση».
Ο Γκιουλέρ έχει εξαιρετικό αριστερό πόδι, πολύ καλό σουτ και μεγάλο ταλέντο. Σας θυμίζει τον Τσιάρτα στα καλύτερά του;
«Δεν μου αρέσουν οι συγκρίσεις, αλλά είναι προφανές ότι πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή με τεράστια ποιότητα. Επιτέλους έχει ξεδιπλώσει το ταλέντο του, χάρη στην εμπιστοσύνη του προπονητή του. Το επιθετικό παιχνίδι της Ρεάλ περνά σε μεγάλο βαθμό από τα πόδια του και βελτιώνει την ανάπτυξη της ομάδας. Είναι ένα σπουδαίο ταλέντο και, αν αποκτήσει διάρκεια, μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για πολλά χρόνια».
Ο ηγέτης της Ρεάλ είναι ο Μπέλιγχαμ;
«Ο Άγγλος είναι ξεχωριστός. Δεν ξέρω αν είναι ο ηγέτης, αλλά μιλάμε για έναν εντυπωσιακό ποδοσφαιριστή. Προσφέρει ισορροπία ανάμεσα στη μεσαία γραμμή και την επίθεση, έχει δύναμη, είναι εξαιρετικός τεχνικά και εντυπωσιάζει με τον δυναμικό τρόπο που μεταφέρει την μπάλα. Ξέρει να διαβάζει τα παιχνίδια και έχει μεγάλη ικανότητα να πατά στην αντίπαλη περιοχή. Κατά τη γνώμη μου, ήταν ο καθοριστικός ποδοσφαιριστής στο Clasico».
Ο Εμπαπέ έφτασε κοντά στην κατάκτηση της Χρυσής Μπάλας…
«Δεν πιστεύω ιδιαίτερα σε αυτό το βραβείο. Καταρχάς, θεωρώ ότι όσο αγωνίζεται ο Μέσι, θα πρέπει να το κατακτά πάντα. Ξέρω ότι κάποιοι θα πουν πως είμαι τρελός, αλλά είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία και εξακολουθεί να αξίζει αυτή την αναγνώριση. Πάντως, αυτό δεν είναι που με ενοχλεί περισσότερο».
Τι είναι αυτό που σας ενοχλεί;
«Πιστεύω ότι τη Χρυσή Μπάλα πρέπει να την αποφασίζουν ποδοσφαιριστές που έχουν γράψει ιστορία. Οι δημοσιογράφοι μπορούν να ψηφίζουν ποιος ήταν ο καλύτερος στον δικό τους επαγγελματικό χώρο μέσα στη χρονιά. Όμως, τους ποδοσφαιριστές πρέπει να τους επιλέγουν άνθρωποι που έχουν ασκήσει το ίδιο επάγγελμα για πολλά χρόνια, επειδή αυτοί γνωρίζουν καλύτερα το ποδόσφαιρο. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και παλιούς προπονητές με μεγάλη εμπειρία, αλλά μέχρι εκεί».
Το 2002 η Ρεάλ των Galácticos αναδείχθηκε ισόπαλη 3-3 με την ΑΕΚ στην Αθήνα, σε ένα παιχνίδι όπου πραγματοποιήσατε μυθική εμφάνιση, με ένα εκπληκτικό γκολ από φάουλ και δύο ασίστ. Ήταν ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της καριέρας σας;
«Σίγουρα ναι. Δεν επρόκειτο τότε για νοκ άουτ αναμέτρηση, αλλά για παιχνίδι της φάσης των ομίλων. Αυτές τις ημέρες το έχω σκεφτεί αρκετά και θυμάμαι ότι μπήκα στον αγωνιστικό χώρο με σεβασμό, αλλά χωρίς φόβο. Κοίταξα στα μάτια τους θρύλους που είχαμε απέναντί μας. Αισθανόμουν πολύ καλά μέσα στο γήπεδο και παίξαμε χωρίς κανένα κόμπλεξ. Ωστόσο, όταν τελείωσε το παιχνίδι, ένιωσα άσχημα, γιατί είχαμε ευκαιρίες να νικήσουμε και η ισοπαλία μού άφησε γεύση ήττας».
Ήρθαν ποδοσφαιριστές της Ρεάλ να σας συγχαρούν;
«Ναι, έτσι έγινε. Κάποιοι με γνώριζαν από τη θητεία μου στη Σεβίλλη και αρκετοί ήρθαν να μου δώσουν συγχαρητήρια, όπως ο Ρομπέρτο Κάρλος, ο Ζιντάν και ο Ραούλ, με τον οποίο ανταλλάξαμε φανέλες. Το γεγονός ότι ποδοσφαιριστές τέτοιου βεληνεκούς αναγνώρισαν την εμφάνισή μου ήταν μεγάλη τιμή για μένα. Ούτε στο Μπερναμπέου κατάφεραν να μας νικήσουν, καθώς αναδειχθήκαμε ισόπαλοι 2-2, παρότι βρεθήκαμε πίσω στο σκορ με 2-0».
Υπήρξε ποτέ ενδιαφέρον της Ρεάλ Μαδρίτης για την απόκτησή σας;
«Ναι, υπήρξε. Δεν θυμάμαι αν ήταν το 1998 ή λίγο αργότερα, όταν ο Καμάτσο μού είπε ότι ο Πίρι, ο οποίος ήταν τότε τεχνικός διευθυντής, είχε ρωτήσει για μένα. Γνωρίζω ότι ο Ντι Στέφανο, που ήταν σύμβουλος της διοίκησης, είχε πει ότι το νούμερο 10 της Σεβίλλης ξέρει πολύ ποδόσφαιρο, ότι του άρεσα ως παίκτης και με είχε προτείνει. Και μόνο το γεγονός ότι ένας μύθος όπως ο Ντον Αλφρέδο είχε πει αυτά τα λόγια για μένα αποτελούσε τεράστια τιμή. Πάντως, εκείνο το ενδιαφέρον δεν προχώρησε και οι συζητήσεις δεν έφτασαν σε προχωρημένο στάδιο. Θα ήταν όμορφο να είχα αγωνιστεί στον καλύτερο σύλλογο του κόσμου».
Είναι αλήθεια ότι η Σεβίλλη είχε έρθει το 1996 στην Ελλάδα για να παρακολουθήσει τον Καραπιάλη του Ολυμπιακού και τελικά απέκτησε τον Τσιάρτα, έπειτα από σύσταση ενός σερβιτόρου στην Αθήνα;
«Αυτή την ιστορία μού την έχουν διηγηθεί αρκετές φορές και φαίνεται ότι μπορεί να είναι αληθινή. Ωστόσο, δεν γνώρισα ποτέ εκείνον τον σερβιτόρο για να τον ευχαριστήσω, εφόσον πράγματι συνέβη έτσι. Το σίγουρο είναι ότι ήρθαν να με παρακολουθήσουν, είχαμε συζητήσεις για αρκετούς μήνες και τελικά αποφάσισαν να με αποκτήσουν έναντι 500 εκατομμυρίων πεσετών. Εκείνη τη χρονιά είχα αναδειχθεί πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος με 26 γκολ, παρότι δεν αγωνιζόμουν ως επιθετικός, ενώ είχα ψηφιστεί και καλύτερος ποδοσφαιριστής».
Πώς βλέπετε τον Γιόβιτς;
«Είναι καλά, αλλά χρειάζεται να βρίσκεται μέσα στην περιοχή. Πρόκειται για έναν επιθετικό με πολύ καλά χαρακτηριστικά και εξαιρετική ικανότητα στο τελείωμα των φάσεων. Ωστόσο, όταν απομακρύνεται από την περιοχή, χάνει μεγάλο μέρος της αποτελεσματικότητάς του και παύει να είναι τόσο επικίνδυνος. Αν ο ίδιος και ο Βάργκα βρίσκονται σε καλή κατάσταση και τροφοδοτούνται σωστά, μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα».
