Ο πρόεδρος της Λίγκας πρέπει να ψάξει πολύ για να βρει άλλο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα στον κόσμο που να μην καταφέρνει να ορίσει ημερομηνία πρεμιέρας. Ισως στο Αφγανιστάν.
Απέτυχε να λειτουργήσει με συναίνεση, ο συνεταιρισμός είναι λέξη χωρίς νόημα πλέον και όλα οδηγούνται με συγκρουσιακή λογική και προσωπικούς εγωισμούς. Μάλιστα ο κ. Μπουτσικάρης δεν μπορεί να προβάλλει ούτε καν την εικόνα της Super League για να πείσει την ευρύτερη κοινωνία ότι κάτι κινείται στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Θέλετε παράδειγμα;
Στις 13 Αυγούστου η διοργανώτρια αρχή αποφάσισε να αναλάβει «σχετικές δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τη στήριξη των πυρόπληκτων, την πρώτη αγωνιστική ημέρα του πρωταθλήματος».
Αν περιμένουν οι πυρόπληκτοι να ορισθεί αυτή η πρώτη αγωνιστική, μάλλον θα μείνουν χωρίς βοήθεια. Ούτε τον επικοινωνιακό χαρακτήρα ενός τόσο μεγάλου ζητήματος δεν μπορεί να καλύψει επιτυχώς η Λίγκα.
Επί της ουσίας τώρα: Εχουν δίκιο οι τηλεοπτικά άστεγοι ότι ο Λευτέρης Αυγενάκης όφειλε να νομοθετήσει την κεντρική διαχείριση, όπως το έκανε στη Super League 2. Όμως την επιτηδευμένη αδράνεια της πολιτείας και την επίμονη άρνηση των τριών «μεγάλων» (Ολυμπιακός, ΑΕΚ, Παναθηναϊκός}, δεν θα την πληρώσει η αγορά.
Τα συνδρομητικά κανάλια έχουν ισορροπήσει τους προϋπολογισμούς τους και οι παλιές καλές εποχές πέρασαν ανεπιστρεπτί. Δεν μπορεί να ανεβαίνει το κόστος, με βάση τη θέληση των ποδοσφαιροπαραγόντων και όχι με βάση το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης.
Το αδιέξοδο είναι ένα εσωτερικό πρόβλημα του ελληνικού ποδοσφαίρου, το οποίο θα βρει μπροστά του και την επόμενη σεζόν. Η UEFA δεν μπορεί να υποχρεώσει ένα συνεταιρισμό για το πώς θα κινηθεί στην τηλεοπτική αγορά. Ούτε η ΕΠΟ.
Αν δεν υπάρξει μία κοινή συνισταμένη μεταξύ όλων των ομάδων, η οποία θα κατατείνει στην οριζόντια και κάθετη αξιοποίηση του ποδοσφαιρικού προϊόντος, η τρικυμία θα συνεχιστεί.
Και θα οδηγηθούμε στην κατάλληλη σημειολογικά ημερομηνία έναρξης του πρωταθλήματος: 11η Σεπτεμβρίου.