Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Η ΑΕΚ έμεινε ξαφνικά από δυνάμεις περίπου στο 60' και γνώρισε μία ήττα που αφήνει πικρή γεύση, καθώς το παιχνίδι έμοιαζε να είναι στα μέτρα της. Η Ένωση είχε καταφέρει να σταθεί ανταγωνιστική απέναντί στη Σαχτάρ, όμως στο πιο κρίσιμο σημείο της αναμέτρησης έχασε τη συνοχή της, έδωσε χώρο στον αντίπαλο και πλήρωσε ακριβά τόσο την αγωνιστική της πτώση, όσο και τις λεπτομέρειες που έκριναν το αποτέλεσμα. Η αποχώρηση του καταπονημένου Βιτάλις και του Μαρίν, ο οποίος αντιμετώπιζε πρόβλημα στον ώμο, αποδυνάμωσε αισθητά την μάδα του Νίκολιτς.
Από εκείνο το σημείο και μετά η Σαχτάρ πήρε την πρωτοβουλία, κυκλοφόρησε καλύτερα τη μπάλα κι άρχισε να πιέζει περισσότερο. Η Σαχτάρ δεν ήταν συνολικά καλύτερη ομάδα, αλλά εκμεταλλεύτηκε την πτώση της αντιπάλου της και τα λάθη της. Για την ΑΕΚ, η ήττα αυτή αποτελεί ένα σκληρό μάθημα: τα παιχνίδια δεν κρίνονται μόνο απ' την αρχική προσέγγιση, αλλά και απ' τις αντοχές, τις αλλαγές και την ψυχραιμία στα κρίσιμα σημεία. Ένα ματς που είχε όλα τα περιθώρια να εξελιχθεί σε νίκη, μετατράπηκε τελικά σε χαμένη ευκαιρία.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΓΚΙΡΗΣ - LIVE SPORT
Ο ένας γυρίζει σε λιγότερο από ένα ημίχρονο από το -28. Ο άλλος ρίχνει συνεχώς μίνιμουμ "20άρες" στο κεφάλι και για να του βάλεις καλάθι πρέπει να... φτύσεις είμαι. Δέχομαι ότι ακόμα είναι αρχή και πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, αλλά οι "αιώνιοι" έχουν μπει με το μαχαίρι στα δόντια, αποφασισμένοι να πάρουν την Ευρωλίγκα. Και το δείχνουν με κάθε τρόπο. Αυτή τη στιγμή είναι πεντακάθαρο το... "δύο ματς και όλοι σας" ακόμη και όταν έρθουν άσχημα βράδια στη συνέχεια. Προβάλλουν ως το φαβορί για τον μεγάλο τελικό. Τι άλλο να πεις μετά το βράδυ της Τρίτης; Ο Ολυμπιακός ναι μεν είναι ο πρωταθλητής, αλλά -κακά τα ψέματα- δεν θυμάμαι ομάδα να χάνει με 28 πόντους εκτός έδρας στην αρχή του τρίτου δεκαλέπτου και στο φινάλε να φεύγει νικήτρια απέναντι σε έναν αντίπαλο ιδιαίτερα ενθουσιώδη και σε μία "καυτή" ατμόσφαιρα.
Συνήθως το ματς "κλειδώνει" περίπου στο -15 και... καλή συνέχεια. Μόνο που εδώ μιλάμε για τον Ολυμπιακό του Μπαρτζώκα… Τα λόγια δείχνουν τόσο φτωχά, όπως και για τη μέχρι τώρα πορεία του Παναθηναϊκού του Ομπράντοβιτς, που "φωνάζει" ότι θέλει να επιστρέψει στον θρόνο και να κάνει 8 τα αστέρια του. Το "5 στα 5" είναι το λιγότερο. Δεν είναι μόνο οι νίκες, είναι οι διαφορές, η άμυνα-θηλιά στον αντίπαλο με παίκτες καμικάζι σε κάθε φάση, είναι οι νέοι πρωταγωνιστές που βγαίνουν συνεχώς... Οι Πράσινοι είναι πλέον ομάδα με ταυτότητα και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που μπορούν να τους φέρουν ξανά στην κορυφή. Και αυτό είναι έργο Ομπράντοβιτς.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Η ΑΕΚ δεν είναι η πρώτη φορά που χάνει ματς στην Ευρώπη. Ούτε καν είναι η πρώτη φορά που το χάνει αφού έχει προηγηθεί. Ούτε φυσικά είναι η πρώτη φορά που το χάνει επειδή έγινε ένα χοντρό λάθος. Βεβαίως, είναι η πρώτη φορά που πέφτει θύμα του νέου κανονισμού για τις αλλαγές. Ωστόσο, το χειρότερα απ’ όλα είναι πως συνολικά, ο τρόπος που η ΑΕΚ φεύγει με ήττα από το Στάμφορντ Μπριτζ, είναι από τους πιο παγωμένους συνολικά στην Ευρώπη. Διότι η ΑΕΚ έστω κι αν ισοφαρίστηκε πολύ γρήγορα όταν προηγήθηκε, έστω κι αν υπέφερε από τους γρήγορους και τεχνίτες Βραζιλιάνους, το ματς το ισορρόπησε. Το έφερε και εκεί που το ήθελε. Παραλίγο και να ξαναπάρει προβάδισμα με την πραγματικά όμορφη προσπάθεια του Πήλιου.
Όμως σε μια φάση που κλήθηκε να παίξει με δέκα παίκτες, διότι άργησε να γίνει η αλλαγή του Βάργκα και που ο Μπρινιόλι κάνει πολύ κακή εκτίμηση στη φάση, η ΑΕΚ βρέθηκε από το πουθενά πίσω στο σκορ. Και αυτό δεν μπόρεσε να το διαχειριστεί. Όχι παράλογο. Υποχρεώθηκε να ανοίξει τις γραμμές της και αυτό για μια ομάδα σαν τη Σαχτάρ, ήταν βούτυρο στο ψωμί. Όλα άλλωστε, είχαν χαθεί στη φάση μπαίνοντας στο 80ό λεπτό του ματς.
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ
Η αποστολή του Ολυμπιακού στο «Βελοντρόμ» δεν είναι εύκολη, αλλά ούτε και απαγορευτική. Οι «ερυθρόλευκοι» καλούνται να αντιμετωπίσουν μια Μαρσέιγ που διαθέτει ποιότητα και ισχυρή έδρα, όμως παρουσιάζει αδυναμίες τις οποίες μπορούν να εκμεταλλευτούν, αρκεί να έχουν καθαρό μυαλό, σωστές αποστάσεις και αποφασιστικότητα στις κρίσιμες μονομαχίες. Η πρόσφατη τοποθέτηση του Ματιέ Βαλμπουενά για το επίπεδο του ρόστερ της γαλλικής ομάδας έχει τη σημασία της. Ο πρώην άσος της Μαρσέιγ υποστήριξε ότι η ομάδα δεν είναι κατασκευασμένη για να διεκδικήσει θέση στην πρώτη τετράδα ή πεντάδα του γαλλικού πρωταθλήματος, επισημαίνοντας ότι αρκετοί από τους σημερινούς ποδοσφαιριστές της δεν αποτελούσαν βασικές επιλογές ή είχαν βρεθεί στο περιθώριο. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός θα βρει απέναντί του έναν εύκολο αντίπαλο. Σημαίνει, όμως, ότι πρέπει να τον υποχρεώσει να αποδείξει τις δυνατότητές του υπό πίεση.
Πρώτη προϋπόθεση είναι η ανασταλτική συνέπεια. Οι Πειραιώτες δεν πρέπει να επιτρέψουν στη Μαρσέιγ να βρει ρυθμό μέσα από την κατοχή και τις γρήγορες μεταβιβάσεις προς την επίθεση. Οι γραμμές χρειάζεται να παραμείνουν κοντά, οι κεντρικοί χώροι να προστατευτούν και οι παίκτες του Αλγκουαθίλ να αποφύγουν τα αβίαστα λάθη που μπορούν να μετατρέψουν μια ισορροπημένη αναμέτρηση σε κυνηγητό. Εξίσου σημαντική είναι η πίεση με σχέδιο. Ο Ολυμπιακός δεν έχει λόγο να κυνηγά αδιάκοπα κάθε αντίπαλο, αφήνοντας κενά πίσω του. Χρειάζεται να επιλέγει τις στιγμές που θα πιέζει ψηλά, να οδηγεί τη Μαρσέιγ σε βεβιασμένες αποφάσεις και να εκμεταλλεύεται κάθε κερδισμένη δεύτερη μπάλα. Όταν ανακτά την κατοχή, πρέπει να βγαίνει γρήγορα στην αντεπίθεση, αξιοποιώντας την ταχύτητα και την ποιότητα των εξτρέμ του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΙΡΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Το πιο δύσκολο κομμάτι που έχουν να διαχειριστούν ο κόουτς Ομπράντοβιτς και ο κόουτς Μπαρτζώκας ίσως τελικά να μην είναι αγωνιστικό!
Με τις ομάδες τους ούτε στο 65- 70% της (καλής) απόδοσής τους και έχοντας ακόμα σημαντικές απουσίες (κυρίως οι Πράσινοι) έχουν δείξει ξεκάθαρα σε όλη την Ευρώπη ότι είναι σαφέστατα οι δύο καλύτερες, ή αν θέλετε δύο από τις 4-5 (και πολλές λέμε) καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης, ικανές να φτάσουν ως το τέλος, όπου αυτό γραφτεί στο Άμπου Ντάμπι, ή κάπου αλλού στην Ευρώπη. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός έχουν πάρει σπουδαίες νίκες, ιδιαίτερα στο τελευταίο ζευγάρι αγώνων τους, με τον τρόπο να εντυπωσιάζει, κάνοντας τους φίλους τους να βιάζονται να... κλείσουν εισιτήρια για το Final Four όπου και αν γίνει τελικά αυτό.
Όμως, τόσο ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς όσο και ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν είναι (σε νοοτροπία και φιλοσοφία ζωής) Εργκίν Αταμάν. Όχι απλά δεν θα τους ακούσετε να προτρέψουν τους οπαδούς των ομάδων τους να σπεύσουν να βρουν εισιτήρια από νωρίς για το Final Four, αλλά ενίοτε μειδιούν εάν κάποιος τους παρακολακεύσει για την ομάδα τους. Προτιμούν να κρατούν χαμηλούς τόνους και έχουν τον τρόπο (και είναι ιδιαίτερα... πειστικός) να προσγειώνουν αυτόματα κάθε παίκτη τους, εάν δουν ότι αυτός πάει λίγο να ξεφύγει και φανεί υπέρμετρα αισιόδοξος. Δεν είναι τυχαία – και με διαφορά - οι δύο κορυφαίοι προπονητές της Euroleague εφέτος αλλά και διαχρονικά δύο εκ των κορυφαίων όλων των εποχών που προτιμούν να μιλούν με τα έργα τους και όχι με τα λόγια τους και για αυτό και είναι εξαιρετικά επιτυχημένοι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
