MENU

Ένα ντέρμπι αιωνίων. Ένα κορεό και ένα σύνθημα που έμεινε στην κεντρική εξέδρα, για να… μειώσει τους αντιπάλους που προφανώς και δεν ασχολήθηκαν καν. Φυσικά, όταν μιλάμε για τέτοια μεγέθη, όλοι ήξεραν. Όλα ήταν προετοιμασμένα εδώ και καιρό. Όλα έγιναν εν γνώσει όλων. Όπως τόσα και τόσα. 

Κύριο σημείο του κορεό, ένας παίκτης του Ολυμπιακού (ο αείμνηστος Άντζας), πάνω σε έναν του Παναθηναϊκού (Κυργιάκο). Δεν θα εστιάσουμε καν στο γεγονός ότι εργαλειοποιήθηκε ένας αδικοχαμένος άνθρωπος, κάποιος που ήταν τόσο ταπεινός ώστε να δηλώνει πως δεν του αρέσει η έκθεση με την αναπαραγωγή του συγκεκριμένου τυχαίου στιγμιότυπου στη διάρκεια ενός αγώνα. Στον Ολυμπιακό έχουν αποδείξει πως μπροστά στον βωμό της επιθυμίας τους δεν υπολογίζουν τίποτα, το ηθικό στοιχείο δεν προσμετράται καν σε μια πιθανή άσκηση. 

Αυτό όμως ήθελαν οι Ολυμπιακοί και ο ίδιος ο οργανισμός του Ολυμπιακού, να αποτυπώσει την «ανωτερότητα». Την «μαγκιά» που έχει ο σύλλογος. Την «υπεροχή» του απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο. Το έκαναν και το χάρηκαν κιόλας. 

Σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ, γεννημένος Ολυμπιακός στη χώρα των Βάσκων προφανώς, χρησιμοποίησε αυτό ακριβώς το στιγμιότυπο για να πανηγυρίσει το συγκλονιστικό 1-0 επί του Παναθηναϊκού. 

Αυτό που κανείς δεν έχει αναφέρει, είναι πως ουσιαστικά πανηγυρίζουν αυτό ακριβώς που πρεσβεύει διαχρονικά ο Ολυμπιακός. Αυτό που θέλει το σύνολο του συλλόγου. Αλλωστε δεν βρέθηκε ένας να το σχολιάσει αρνητικά, είναι σφραγίδα κι αυτό σιωπηρής αποδοχής. 

Γιατί το συγκεκριμένο στιγμιότυπο, είναι από το ντέρμπι της Ριζούπολης. Το γνωστό ντέρμπι της Ριζούπολης, όχι κάποιο άλλο που διεξήχθη στο συγκεκριμένο γήπεδο. 

Ο κόσμος αρχικά και εν συνεχεία ο προπονητής του Ολυμπιακού, έχουν ως σημείο αναφοράς ανδρείας, μαγκιάς, υπεροχής, ανωτερότητας, μια μέρα ντροπής για το ποδόσφαιρο. Το ματς που αναφέρεται για να αποτυπώσει την δημιουργία καταστάσεων για να έρθει νίκη με κάθε τρόπο. Κόντρα σε κάθε λογική, κάθε έννοια fair play και φυσικά, μακριά από το ίδιο το ποδόσφαιρο. 

Με τον συγκεκριμένο τρόπο θεωρούν πως μεγαλώνουν έναν σύλλογο. Μέσω των τρόπων που βρήκαν υπό την ανοχή του ίδιου του κράτους, στην πιο «λερωμένη» εποχή του ελληνικού ποδοσφαίρου, για να φτάσουν σε νίκη-τίτλου ενός αγώνα ντροπή. 

Μετά τις προσλήψεις του Τσιρώνη (υπεύθυνος για τα μέτρα ασφαλείας της αστυνομίας σε εκείνο το ματς), του Μπαλόκα (παρατηρητής ΕΠΑΕ σε εκείνο τον αγώνα), ήρθε και η απόλυτη αποδοχή από όσους βρέθηκαν στο γήπεδο. Συν έναν Βάσκο προπονητή. 

Αντιλαμβάνεται ο καθένας, πώς θέλουν να συνεχιστεί το ποδόσφαιρο. Πώς θέλουν να κριθεί το φετινό πρωτάθλημα. Τι βλέψεις έχουν για τη διεκδίκηση και τον ανταγωνισμό. Πώς βλέπουν τη διαιτησία. 

O Ολυμπιακός είχε τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Δίχως άλλο, σε θέμα συμπεριφοράς κανείς δεν είχε να του προσάψει το παραμικρό. Δεν ταίριαζε στην ιδιοσυγκρασία του σωματείου. Τώρα βρήκαν κάποιο απόλυτα ταιριαστό.
 

Πώς αποτυπώνεις το ήθος και το fair play που εκφράζει τον Ολυμπιακό σε ένα κορεό