Μπορεί να βρισκόμαστε νωρίς στην σεζόν, αλλά κάθε ομάδα γνωρίζει τα προβλήματα της και προσπαθεί να βρει τρόπους να τα αντιμετωπίσει. Ο Ολυμπιακός έχει δείξει μέχρι τώρα κάποια θέματα στην άμυνα του και αν μη τι άλλο όλοι στον οργανισμό γνώριζαν πως στο παιχνίδι κόντρα στην Βαλένθια είναι ιδιαίτερα απαιτητικό, λόγω και του τρόπου παιχνιδιού της ισπανικής ομάδας.
H ομάδα του Άλμπερτ διακρίνεται για την ταχύτητα στο παιχνίδι της, τις γρήγορες επιθέσεις της και το επιθετικό της transition. Η Βαλένθια είναι η καλύτερη επίθεση στην Euroleague και αν βρει ρυθμό, η Roif Arena μπορεί να κατηφορίσει. Όπως και έγινε.
Το πρώτο 20’ πρέπει να ήταν το χειρότερο στην ιστορία του Ολυμπιακού στην Ευρωλίγκα. Η Βαλένθια έκανε πραγματικά ότι ήθελε στο παρκέ, με τους παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα να παίζουν άμυνα με τα… μάτια.
Οι Πειραιώτες ξεκίνησαν το παιχνίδι χωρίς την ένταση που απαιτεί ένα ματς με αντίπαλο τέτοιου είδους ομάδα, πήγαιναν 2οι σε όλες τις φάσεις, όντας ένα δευτερόλεπτο πιο αργοί σε όλα και πήραν μηδέν στην αμυντική επικοινωνία, ενώ το χειρότερο ήταν πως δεν είχαν διάθεση να σηκώσουν κεφάλι.
Παράλληλα την ώρα που οι «ερυθρόλευκοι» τα… έτρωγαν όλα πίσω, μπροστά είχαν χάσει τελείως την συγκέντρωση τους. Η ισπανική ομάδα απενεργοποίησε τελείως τον ΜακΙντάιρ, o Φουρνιέ ήταν πολύ μακριά από τον καλό του εαυτό, ενώ οι παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο δεν έδωσαν τίποτα – πλην του Εντζάι.
Το δεύτερο μέρος είναι μια άλλη ιστορία. Μετά το 62-34 στο 22’ κάτι άλλαξε στο τσιπάκι του Ολυμπιακού. Κανείς δεν ξέρει τι είπε ο κόουτς Μπαρτζώκα στα αποδυτήρια κατά την διάρκεια του ημιχρόνου, ο Φουρνιέ είπε ότι καλύτερα να μην μάθουμε.
Όσο περνούσαν τα λεπτά στο 3ο δεκάλεπτο οι «ερυθρόλευκοι» είχαν καλύτερη στάση σώματος, είχαν ανεβάσει την ένταση τους στην άμυνα, ο Μιλουτίνοφ «σκέπασε» το καλάθι, με τους παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα να παίρνουν αυτοπεποίθηση, κάτι που αποδείχθηκε επιθετικά.
Η καλύτερη επίθεση της Ευρωλίγκας έμεινε στους 12π. στην 3η περίοδο, ο Ολυμπιακός έβρισκε πιο εύκολο σκορ στην επίθεση σε σχέση με το πρώτο μέρος, με τον Φουρνιέ να μπαίνει, έστω και αργά, στην εξίσωση του αγώνα.
Ουσιαστικά οι Πειραιώτες στο δεύτερο ημίχρονο βρήκαν τον καλό τους εαυτό. Κυκλοφόρησαν εξαιρετικά την μπάλα, δεν εκβίασαν τις επιθέσεις τους και έδιωξαν από πάνω τους το… φάντασμα του πρώτου μέρους.
Στο τελευταίο δεκάλεπτο ο Ολυμπιακός εφάρμοσε άμυνα αλλαγών, ο Εντζάι έκοβε τα πάντα στην άμυνα και πλέον η πλάστιγγα είχε γύρει υπέρ των Πειραιωτών. Ο Φουρνιέ έβγαζε τεράστια σιγουριά στις επιθέσεις του, δείγμα της τεράστιας προσωπικότητας του, την ώρα που ο Παπανικολάου έβγαλε την άμυνα του ματς πάνω στο Μπρουκς. Μοντέρο και Βεζένκοφ θα μπορούσαν να διασφαλίσουν το διπλό από την γραμμή των βολών, ωστόσο αστόχησαν σε μια από τις δυο αμφότεροι. Στην παράταση η «ερυθρόλευκη» εμπειρία, αλλά και η προσωπικότητα μίλησε, με τους Φουρνιέ και Μοντέρο να βάζουν φαρδιά – πλατιά την υπογραφή τους σε ένα τεράστιο διπλό, ειδικότερα με τον τρόπο που ήρθε
Η ουσία είναι ότι ο Ολυμπιακός κατάλαβε ότι έτσι όπως έπαιζε στο πρώτο ημίχρονο θα διασυρόταν. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα στο δεύτερο μέρος θυμήθηκε ότι είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης και έπαιξε σαν αυτή. Τώρα πρέπει παίξει και άμυνα για 40'...
Aναφορικά με το θέμα Ντόρσεϊ που προέκυψε το απόγευμα της Τετάρτης (13/10) η πολιτική του Ολυμπιακού είναι ξεκάθαρη και γνωστή εδώ και χρόνια, κάτι το οποίο αποδείχθηκε και με την περίπτωση του Τόμας Ουόκαπ. Η συμπεριφορά του Ντόρσεϊ είναι αντιεπαγγελματική και η «επίθεση» προς τον κόουτς Μπαρτζώκα, την διοίκηση και κατ' επέκταση στην ομάδα που τον στήριξε σε κάθε στιγμή της καριέρας του είναι ανεξήγητη. Στον Ολυμπιακό υπάρχουν αρχές που τηρούνται και κανείς δεν μπορεί τις... διασπάσει.
