Η υπόθεση Ντόρσεϊ «έβραζε», ήταν ξεκάθαρο πως υπήρχε θέμα, όμως κανείς δεν μιλούσε για αυτό κι όταν υπήρχαν αναφορές συνήθως ήταν επιδερμικές και καθησυχαστικές.
Το θέμα Τάιλερ Ντόρσεϊ, ήταν ξεκάθαρο πως μοιάζει με... καζάνι που βράζει. Πάνω στη φωτιά, γεμάτο, έτοιμο να «σκάσει». Επειδή αυτό βόλευε τον Ολυμπιακό, ή έτσι θεωρούσαν τουλάχιστον, έστρεφαν αλλού το βλέμμα τους. Πιστεύοντας πως έτσι θα ξεχαστούν όλα και
δεν θα προκύψει ζήτημα.
Σε κάθε πτυχή της υπόθεσης, υπήρχε αρκετή διάθεση να παρουσιαστούν τα δεδομένα μετά από «μασάζ». Πιο μαλακά για να τα εισπράξει ο φίλαθλος, προκειμένου να μην σκεφτεί κανείς πως στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι μεγάλο. Και σε πολλά επίπεδα. Από τη διοίκηση μέχρι τον προπονητή.
Την περίοδο του Λας Βέγκας παρουσιάστηκε πως τα πάντα είναι καλά, γιατί έγιναν συναντήσεις στις ΗΠΑ με την πλευρά του παίκτη. Κανένα θέμα, ίσως μάλιστα να είναι καθαρά ζήτημα χρόνου η υπογραφή νέου συμβολαίου.
Αυτό δεν έγινε ποτέ, με τα ρεπορτάζ να αλλάζουν μετά από καιρό, όχι όμως προς το αρνητικό. Εντάξει μωρέ, δεν έγινε τίποτα, κάποια στιγμή θα καθίσουν να μιλήσουν μέσα στη σεζόν και λογικά θα τα βρουν. Ο Ντόρσεϊ δεν έχει κανένα πρόβλημα με αυτό. Έτσι έλεγαν.
Το «μασάζ» συνεχιζόταν και νόμιζε κανείς πως τα μόνα προβλήματα στο ελληνικό μπάσκετ αφορούν αντιπάλους του Ολυμπιακού. Με μεγαλύτερο όλων το πώς θα μπει ο Ναν στον Παναθηναϊκό και πώς θα μπορέσει να τον ενσωματώσει σωστά ο Ομπράντοβιτς.
Χωρίς ίχνος υπερβολής, για τα ελληνικά συστημικά ΜΜΕ, το σοβαρό πρόβλημα σε ομάδα δεν ήταν η υπόθεση Ντόρσεϊ, αλλά μόνο το τι θα γίνει όταν γυρίσει ο Ναν στον Παναθηναϊκό.
Να πει κανείς πως δεν υπήρχαν και δείγματα; Μόλις πριν μερικές μέρες ο Ντόρσεϊ είχε ποστάρει: «Το να προσεύχεσαι για την πτώση μου δεν σε κάνει θρησκευόμενο».
Τα λεπτά μειώνονταν. Η... γλώσσα σώματος του αθλητή, άλλαζε. Παρ’ όλα αυτά, η δικαιολογία ήταν πάντα έτοιμη. «Προσωπικά θέματα», δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, ακόμη κι αν δεν παίζει ο Ντόρσεϊ δεν τον ενοχλεί. Αυτές ήταν οι μόνες αναφορές, για μια
υπόθεση που έμοιαζε... ταμπού. Δεν ήθελε κανείς να ασχοληθεί σε βάθος, παρά μόνο επιδερμικά και με «χάδια».
Ώσπου ήρθε η «έκρηξη» του ηφαιστείου. «Αν αυτό που κάνω μπορεί να το κάνει κάποιος άλλος, γιατί δεν με αφήνουν να φύγω τώρα, ειδικά αν δεν θέλουν να με πληρώσουν;», έγραψε μεταξύ άλλων ο Ντόρσεϊ. Δεν μαζεύεται από πουθενά. Δεν σώνεται με τίποτα. Το πρόβλημα «έσκασε» μπροστά σε όσους νόμιζαν πως θα το «σβήσουν», απλά κάνοντας πως δεν υπάρχει.
Το ακόμη χειρότερο, είναι πως δεν κρατήθηκε μόνο σε διοικητικό επίπεδο. Δεν έμεινε στο δίνουν ή δεν δίνουν παραπάνω λεφτά οι Αγγελόπουλοι για νέο συμβόλαιο. Πέρασε και στον προπονητή. Αφήνοντας ξεκάθαρες αιχμές για τη στάση του και τον τρόπο που τον
χρησιμοποιεί πλέον:
«Γιατί φοβάται τόσο το προπονητικό επιτελείο; Ο χρόνος συμμετοχής μου μειώθηκε ξαφνικά, από το πουθενά. Αλλά δεν χρειάζεται να τα αποκαλύψω όλα τώρα. Θα ειπωθεί η αλήθεια για το πώς μου έχουν φερθεί εδώ. Δεν είναι όλα όπως φαίνονται από μακριά!».
Κανονικές «βόμβες». Με διάφορους... αστείους τρόπους, προσπάθησε να μαζευτεί, αλλά ήταν ασυμμάζευτο. Όπως κάποιες αναφορές πως ήταν ειρωνικός ο Ντόρσεϊ προς αυτούς που έκαναν τα σχόλια (Μπλόσομγκεϊμ και Μονέκε).
Ποτέ δεν βγήκε η αλήθεια προς τα έξω. Ποτέ δεν πήρε το θέμα την πραγματική του έκταση, για να προστατευτούν τα «στεγανά» του Ολυμπιακού. Ή απλά να προστατευτεί η διοίκηση και ο προπονητής του Ολυμπιακού. Επειδή το πρόβλημα ήταν ξεκάθαρα δικό τους.
Μένει να φανεί αν ξαφνικά θα γίνει κι ο Ντόρσεϊ ένας απ’ τους πολλούς... παλιοχαρακτήρες. Αυτούς που τολμούν να τα βάζουν με τον Ολυμπιακό, τη διοίκησή του, δεν σέβονται, δεν εκτιμούν, δεν, δεν, δεν... Μήπως τελικά ισχύει το αντίθετο τελικά;
Μήπως ο Ολυμπιακός, οι Αγγελόπουλοι, ο Μπαρτζώκας, δεν ξέρουν να εκτιμούν, δεν σέβονται, τον Σλούκα, τον Ουόκαπ, τον Φαλ, τον Ντόρσεϊ; Μην ανοίγουμε τέτοια θέματα. Η σοβαρή... δημοσιογραφία, επιβάλλει να γίνει ανάλυση του πόσο δύσκολη θα είναι η
ενσωμάτωση του Ναν στον Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς.
