MENU

Το ρεπορτάζ λέει ότι την επόμενη Τετάρτη σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση των τεσσάρων μεγάλων του ελληνικού ποδοσφαίρου στην οποία θα μετάσχουν οι Ιβάν Σαββίδης, Βαγγέλης Μαρινάκης, Δημήτρης Μελισσανίδης, Γιάννης Αλαφούζος, ο τοποτηρητής της FIFA στην ΕΠΟ Ζόραν Λάκοβιτς και προφανώς και ο Λευτέρης Αυγενάκης. 

Δεν θα σταθώ καθόλου στο γεγονός ότι δεν εκλήθη ο Άρης στη συνάντηση αυτή, μιας και Big 4 υπάρχει μόνο στη φαντασία τους. Αυτά είναι γνωστά. Η σημαντικότητα μιας ομάδας δεν καθορίζεται από καμία τέτοια συνάντηση, που στην ουσία δεν θα προσφέρει τίποτα ως προς την βελτίωσης του κλίματος τοξικότητας και πόλωσης στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Το πόσο μεγάλο club είναι ο Άρης φαίνεται κάθε Κυριακή στο γήπεδο και στην… πλάτη που έβαλε ο κόσμος του στα χρόνια της περιήγισής του στις χαμηλότερες κατηγορίες. Όχι μόνο δεν συρρικνώθηκε η δυναμική του, αντίθετα γιγαντώθηκε. Κι αυτά γνωστά. Άλλο είναι το θέμα. Γιατί κλήθηκαν λοιπόν οι «4»; Γιατί ξεκάθαρα αυτοί ευθύνονται σε συντριπτικό ποσοστό για τη δυσωδία και αναξιοπιστία που αποπνέει το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Χρόνια τώρα. Κατά καιρούς είχε τον έλεγχο ο Παναθηναϊκός, πέρασε στην ΑΕΚ, στον Ολυμπιακό, εσχάτως με τον μανδύα της εξυγίανσης, ο ΠΑΟΚ. Τι δεν καταλαβαίνεις, όταν ο πρωταρχικός σκοπός όλων είναι πάντοτε ο έλεγχος της διαιτησίας, της ΕΠΟ, των ενώσεων κτλ. Εξαιτίας των ανδραγαθημάτων τους από καταβολής επαγγελματικού ποδοσφαίρου, φτάσαμε στο σημείο να έχουμε δυο χρόνια τώρα ξένη εποπτεία, ξένους διαιτητές, επαπειλούμενο Grexit.

Αλήθεια, έχει βελτιωθεί σε κάτι το ελληνικό ποδόσφαιρο από την μέρα που πάτησαν το πόδι τους οι ξένοι τοποτηρητές; Έχουμε καλύτερες διαιτησίες; Σταμάτησαν οι εμπρηστικές δηλώσεις από τους άμεσα εμπλεκόμενους; Οι επιθέσεις; Οι αγωγές στους διαιτητές; Υπάρχει η βεβαιότητα από το κοινό, ότι αυτό που παρακολουθεί εντός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου είναι διαυγές; Το λάθος στην επικείμενη συνάντηση βρίσκεται αλλού.

Είναι λάθος επί της αρχής να καλούνται μόνο οι τέσσερις οικονομικά και πολιτικά ισχυροί και να αποκλείονται όλοι οι υπόλοιποι και ως γνωστό, όταν κάτι το στήσεις λάθος επί της αρχής, δεν μπορεί να σου δώσει επιθυμητά αποτελέσματα. Είναι λάθος να πιστεύεις ότι ρυθμίζοντας τις σχέσεις των τεσσάρων, ρυθμίζεις αυτομάτως το πρωτάθλημα. Το αναλογικό ισοδύναμο στην καθημερινότητά μας είναι η επίσημη πολιτεία να συνδιαλλάσσεται δημοσίως και με κάθε επισημότητα αποκλειστικά και μόνο με τους πλούσιους και ισχυρούς του τόπου, διαλαλώντας ότι έτσι θα ρυθμίσει την ζωή, την ισονομία, την ευμάρεια όλων των πολιτών.

Συμβαίνει και αυτό φυσικά, αλλά σε μοναρχίες, δικτατορίες, καθεστώτα. Τι σημαίνει στην πραγματικότητα αυτή η επιλεκτική κλήση των τεσσάρων; Πρώτον, ότι αποδέχονται άπαντες, Έλληνες και ξένοι, ότι αυτοί ευθύνονται για την κατάντια του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ήταν κάποτε τρεις, πλέον έγιναν τέσσερις, καθώς ο νεόκοπος και νεόπλουτος σε αυτήν τη διαδικασία αντέγραψε, σε υπερθετικό βαθμό και άκομψα είναι η αλήθεια, τον «οδικό χάρτη προς την επιτυχία» που εγκαθιδρύθηκε στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες: διασφάλιση πολιτικής επιρροής, επηρεασμός ΕΠΟ και Ενώσεων, επηρεασμός αθλητικής δικαιοσύνης, επηρεασμός ΚΕΔ και διαιτητών, δανεικοί παίκτες, φιλικές (και εσχάτως θυγατρικές) ομάδες, επίδειξη χρήματος και ισχύος. Δεύτερον, οι ξένοι τοποτηρητές ουδεμία πραγματική διάθεση έχουν για την εξυγίανση του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Τους τέσσερις οικονομικά ισχυρούς θέλουν να διαχειριστούν, να ρυθμίσουν (στο μέτρο του δυνατού) τις μεταξύ τους σχέσεις, χρόνο να αγοράσουν, παχυλά μηνιάτικα να κατατίθενται στους λογαριασμούς τους, και ο μήνας έχει 9. Τρίτον, η ίδια η πολιτεία δεν τολμά να παραδεχτεί την παταγώδη αποτυχία του εγχειρήματος ξένοι τοποτηρητές.

Όσο το ΔΝΤ έβαλε σε τάξη την οικονομία της χώρας, άλλο τόσο και οι τοποτηρητές της FIFA έβαλαν σε τάξη την αξιοπιστία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και όχι η Ελλάδα δεν είναι Κολομβία. Εκεί, τόλμησαν κάποια στιγμή και έβγαλαν τους βαρόνους από το ποδόσφαιρο. Άσχετα αν οι βαρόνοι έδιναν ματωμένο ψωμί σε μια κοινωνία που πεινούσε, άσχετα αν προέβαλαν ματωμένες αγαθοεργίες και δωρεές σε μια κοινωνία που μαστίζονταν. Δεν είμαστε άξιοι ούτε την Κολομβία να επικαλεστούμε.

Big 4 είστε και φαίνεστε
EVENTS