MENU

Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ

Υπάρχουν στιγμές που δεν είναι απλώς ειδήσεις. Είναι καμπές. Είναι σημεία που καθορίζουν το μέλλον. Έχουν περάσει ήδη δύο μέρες από την παρουσίαση του νέου «Γεώργιος Καραϊσκάκης» από τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Και ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν είναι μια ακόμη εξαγγελία έργου. Είναι η πιο ηχηρή απόδειξη πως ο Ολυμπιακός δεν σταματά να εξελίσσεται, δεν σταματά να κυνηγά το μεγαλύτερο, το καλύτερο, το ανώτερο. Είναι μια ξεκάθαρη δήλωση πως αυτός ο σύλλογος δεν ανήκει απλώς στην κορυφή της Ελλάδας, αλλά κοιτάζει στα μάτια την ευρωπαϊκή ελίτ. Γιατί αυτό ακριβώς συμβολίζει το νέο Καραϊσκάκη. Το διαπιστώσαμε κιόλας από την έκταση που πήρε η προχθεσινή εκδήλωση ακόμη και στον διεθνή Τύπο. Δεν είναι απλώς ένα γήπεδο. Είναι η μετάβαση σε μια άλλη διάσταση. Ένα στάδιο που, όπως παρουσιάστηκε, παραπέμπει ξεκάθαρα σε τοπ ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Ένα «παλάτι» που θα μπορούσε να σταθεί άνετα δίπλα στα μεγάλα γήπεδα της Πρέμιερ Λιγκ, της Λα Λίγκα ή της Μπουντεσλίγκα. Και μόνο αυτό λέει πολλά. Ο Ολυμπιακός δεν θέλει να είναι απλώς ο καλύτερος στην Ελλάδα. Θέλει να δημιουργήσει υποδομές που θα τον τοποθετούν σε άλλο επίπεδο. Και εδώ βρίσκεται η ουσία. Στον Πειραιά δεν βλέπουν το γήπεδο ως ένα ακόμη έργο. Το βλέπουν ως εργαλείο. Ως μοχλό ανάπτυξης. Ως το σημείο εκκίνησης για την επόμενη μέρα. Κι αυτό, γιατί το σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν παίζεται μόνο μέσα στις τέσσερις γραμμές. Παίζεται στις υποδομές, στις υπηρεσίες, στην εμπειρία που προσφέρει ένας σύλλογος. Και ο Ολυμπιακός δείχνει ότι το γνωρίζει πολύ καλά. Το νέο Καραϊσκάκη θα είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια έδρα. Θα είναι ένας ζωντανός Οργανισμός. Ένας χώρος που θα λειτουργεί 365 ημέρες τον χρόνο. Ένας χώρος που θα προσελκύει κόσμο, διοργανώσεις, επενδύσεις. Ένας χώρος που θα μετατρέψει τον Πειραιά σε σημείο αναφοράς. Και αυτό δεν είναι υπερβολή. Είναι η πραγματικότητα που φέρνουν τέτοιου επιπέδου εγκαταστάσεις.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Όλοι οι προπονητές, σ’ ολόκληρο τον ποδοσφαιρικό πλανήτη, αυτό που θέλουν ιδανικά είναι να ξεκινούν το βασικό στάδιο της προετοιμασίας με το ρόστερ πλήρες. Αυτό δεν είναι ποτέ εφικτό. Το αμέσως επόμενο ιδανικό για τους προπονητές, είναι να ξεκινούν το βασικό στάδιο της προετοιμασίας με όσο το δυνατόν λιγότερα κενά. Και νομίζω πως στην προκειμένη περίπτωση για την ΑΕΚ, ισχύει απόλυτα. Ο Νίκολιτς τη Δευτέρα στο αεροπλάνο για την Ολλανδία, θα έχει μια αποστολή με ελάχιστα κενά. Θα λείπει ο Πινέδα, που όμως ο Νίκολιτς θα ξέρει Δευτέρα ξημερώματα οπότε θα τον έχει. Μπορεί (μπορεί και όχι) να λείπει η μεταγραφή του χαφ. Θα λείπει (εκτός κάποιας έκπληξης) η μεταγραφή του στόπερ και αυτή του μεσοεπιθετικού για τη δεύτερη γραμμή του ροτέισον. Αυτά. 

Θα θυμίσω το εξής. Η ΑΕΚ με τον Νίκολιτς προπονητή αναχώρησε πέρυσι για το βασικό στάδιο της προετοιμασίας χωρίς τον βασικό στόπερ, χωρίς τον βασικό αριστερό μπακ, χωρίς τους βασικούς χαφ, χωρίς τον Πινέδα, χωρίς τον βασικό σέντερ φορ. Ο Νίκολιτς μιλούσε με τον Ριμπάλτα και δεν ήταν καθόλου αγχωμένο. Για τον Νίκολιτς είναι πολύ σημαντικό να γίνει άμεσα η μεταγραφή του χαφ. Να βρίσκεται στην Ολλανδία είτε τη Δευτέρα, είτε από τις πρώτες μέρες της δουλειάς στο Άπελντορν. Αυτή εξακολουθεί και είναι η στόχευση και η δουλειά που κάνει ο Ριμπάλτα. Αλλά το πρωτεύον εξακολουθεί να είναι, να κλείσει η ΑΕΚ τον πρώτο της στόχο για τα χαφ.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΓΗΣ - LIVE SPORT

Ο Άβραμ Γκραντ είναι, αναμφισβήτητα, μια σπουδαία ποδοσφαιρική προσωπικότητα. Μιλάμε για έναν άνθρωπο ο οποίος πήγε, ως προπονητής, την Τσέλσι στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, υπήρξε επιλογή του Ρομάν Αμπράμοβιτς και έχει «τρέξει» άπειρα χιλιόμετρα σε υψηλό επίπεδο στο ποδόσφαιρο. Προφανώς, ο ερχομός του στη χώρα μας μόνο απαρατήρητος δεν περνάει. Η συμβολή της κ. Ειρήνης Καρυπίδη στη συγκεκριμένη συμφωνία ήταν καθοριστική. Ο Γκραντ ανακοινώθηκε χθες από την ΠΑΕ Άρης ως «Σύμβουλος Διοίκησης». Είναι μια κίνηση του Θόδωρου Καρυπίδη η οποία ξεκάθαρα «ταράζει τα νερά». Διότι από την ώρα της ανακοίνωσης, άπαντες προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν το «μετά» της πρόσληψης.

Καταρχάς, να δούμε τα δεδομένα. Ο Ισραηλινός είναι ένας άνθρωπος με τρομερές διασυνδέσεις παγκοσμίως. Μιλάει και συναστρέφεται με πολύ εύπορους ανθρώπους του ποδοσφαίρου, έχει εξαιρετικές σχέσεις με μάνατζερ, μπορεί να βοηθήσει τον Άρη και στην επιλογή καλών ποδοσφαιριστών. Αυτό είναι το ένα σκέλος για το οποίο ο Θόδωρος και η Ειρήνη Καρυπίδη προχώρησαν στη συμφωνία μαζί του. Το δεύτερο πηγαίνει ακόμη πιο... μακριά. Ο Καρυπίδης ψάχνει εδώ και αρκετό καιρό, όχι μόνο στην Ελλάδα, για «συμπαίκτη». Και τούτο καθώς υποψήφιος αγοραστής, παρά τα όσα έχουν ακουστεί, δεν έχει εμφανιστεί. Δεν έχει πάει δηλαδή στον πρόεδρο του Άρη κάποιος και να του πει... «θέλεις 35 εκατομμύρια για την ΠΑΕ, πάρ' τα και πούλησέ την σ' εμένα». Η ατζέντα του Γκραντ είναι, όπως προανέφερα, γεμάτη. Οπότε, ουδείς μπορεί να αποκλείσει στο εγγύς μέλλον αυτή η ατζέντα να «αξιοποιηθεί», φέρνοντας στον Καρυπίδη έναν επιχειρηματία από το εξωτερικό για να βοηθήσει την ΠΑΕ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY

Ο Λούκα Μόντριτς είναι η πρώτη μεγάλη προσωπικότητα που αποχωρεί απ’ το φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο. Όταν οι Κροάτες ισοφάρισαν τους Πορτογάλους στις καθυστερήσεις με ένα γκολ του Γκβάρντιολ πίστεψα ότι ο Μόντριτς θα καταφέρει πάλι να τρελάνει τον κόσμο, οδηγώντας την Κροατία πολύ μακριά, όπως έκανε το 2018 στη Ρωσία και τέσσερα χρόνια αργότερα στο Κατάρ. Αλλά το γκολ ακυρώθηκε με υπόδειξη του VAR και μάλιστα δίκαια. Κι αυτό κόντρα στην Πορτογαλία έμελε να είναι το τελευταίο παιχνίδι του μεγάλου Κροάτη χαφ στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Σε τέσσερα χρόνια θα είναι 44 χρονών. Είναι απίθανο να τον ξαναδούμε. Ο Μόντριτς υπήρξε μια φοβερή περίπτωση αρχηγού. Είναι ένας παίκτης που στην καριέρα του άλλαξε θέση, καθώς ξεκίνησε ως «δεκάρι» για να καθιερωθεί αργότερα ως πλέι μέικερ μπροστά απ’ την άμυνα. 

Τίμησε όλα τα συμβόλαια του, κάνοντας σπουδαία πράγματα στην Ντινάμο Ζάγκρεμπ, στην Τότεναμ, φυσικά στην Ρεάλ και ακόμα και πέρυσι στην Μίλαν. Αλλά η ομάδα του ήταν πάντοτε η εθνική Κροατίας. Υπήρξε απ’ τους πιο πλήρεις χαφ του καιρού μας, πάντα έτοιμος να πάρει την πρώτη πάσα απ’ την άμυνα, πάντα ικανός στο να «διαβάζει» την τακτοποίηση της αντίπαλης άμυνας και να κινεί τους επιθετικούς, πάντα έτοιμος να κερδίσει δεύτερες μπάλες κι αν χρειαστεί να γίνει απειλητικός. Κυρίως, όμως, ο Μόντριτς ήταν μια μεγάλη ποδοσφαιρική προσωπικότητα. Το 2022 ένα βίντεο τον δείχνει να πίνει καφέ στο ξενοδοχείο της ομάδας του Κατάρ με τον τερματοφύλακα Λιβάκοβιτς και να του εξηγεί ότι πρέπει να νιώσει την εκτίμηση που έχουν στο πρόσωπό του όλοι οι συμπαίκτες του. Ίσως κάποτε η Κροατία βρει έναν καλύτερο παίκτη απ’ τον Μόντριτς: δεν θα είναι απλό, αλλά δεν είναι κι απίθανο. Όμως απίθανο είναι να βρει έναν πιο μεγάλο αρχηγό.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Ήθελαν. Όλοι, προφανώς, αλλά το ερώτημα που παίρνει το καπέλο για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Το θέμα είναι κατά πόσο μπορούσαν να σταθούν με αξιώσεις στο συγκεκριμένο πάρτι. Τελικά, οι εκπρόσωποι της Ασίας σε αυτό το Μουντιάλ, πολύ απλά δεν... Και το ερώτημα είναι το «γιατί» συνέβη αυτό. Φυσικά, όλες οι περιπτώσεις δεν είναι ίδιες και παρατηρούνται διαφορές. Η Ιαπωνία για παράδειγμα, υπήρξε το πιο σκληροτράχηλο σύνολο, πήρε ισοπαλία στον όμιλο από την Ολλανδία και εν τέλει στο πρώτο νοκ άουτ αποκλείστηκε από τη Βραζιλία. Έπεσε πάνω σε ένα από τα φαβορί, προηγήθηκε στο σκορ, πάλεψε αλλά ήταν άτυχη στον αντίπαλο που της έτυχε.

Η Σαουδική Αραβία με τον Δώνη στον πάγκο είχε ελπίδες για κάτι πολύ καλύτερο. Πέρασε κάτω από τον πήχη. Έχει ενδιαφέρον, ωστόσο, τι συμβαίνει σε μια χώρα που δίνει πολλά χρήματα προκειμένου να… κόψει δρόμο και προσελκύει αστέρες, δίνοντάς τους υψηλά συμβόλαια. Με στόχο ξεκάθαρο να ανέβει το επίπεδο του πρωταθλήματος, άρα και να εξελιχθούν τα εγχώρια ταλέντα. H Νότια Κορέα έκανε καλή αρχή αλλά μετά. ξεφούσκωσε και δεν έδειξε τη δυναμική που κατέθεσε σε άλλες διοργανώσεις. Ακμαία και άπειρη, πέρασε απαρατήρητη όπως και οι ποδοσφαιριστές της. Καλή ομάδα το Ιράν και με τα γνωστά ζητήματα στις μετακινήσεις, το Ιράκ χωρίς την απαιτούμενη εμπειρία, ενώ τόσο η Ιορδανία όσο και το Ουζμπεκιστάν έμοιαζαν με παράταιρους καλεσμένους σε μια κλειστή γιορτή που ουσιαστικά δεν τους αφορούσε. Λες και το κλίμα που έφερε 48 ομάδες στο φετινό Μουντιάλ να ήθελε αυτές τις δύο ομάδες αλλά έως εκεί. Κομπάρσοι. Και το Κατάρ, μαχητές οι παίκτες, τίποτα όμως δεν έδειξε πως το προηγούμενο Μουντιάλ διοργανώθηκε εκεί και άρα κάτι θα μπορούσε να μείνει σε αθλητικό επίπεδο. Το ποδόσφαιρο δυσκολεύεται να ριζώσει στις νοοτροπίες λαών που δεν έχουν τέτοια ιστορία πίσω τους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωινός Τύπος (4/7): «Τι λείπει από τον Νίκολιτς - Γιατί ήρθε ο Γκραντ»