Έπαιξε τον πρώτο του αγώνα ο Παναθηναϊκός για τη σεζόν 2026-27. Καλή αρχή, υγεία να έχουν όλοι πάνω απ’ όλα και τα υπόλοιπα ας τα κρίνει το ποδόσφαιρο. Συμπεράσματα δεν μπορούν να βγουν σημαντικά. Λόγω της αντιπάλου, η οποία προφανώς και δεν προσφέρεται για κάτι τέτοιο.
Όπως και να έχει, συμπεράσματα δεν μπορούν να εξαχθούν από τα φιλικά συνολικά. Ο Παναθηναϊκός είναι σε μια συνολική διαδικασία ανανέωσης. Σε πρόσωπα και κυρίως αγωνιστική φιλοσοφία με τον Τζέικομπ Νίστρουπ. Η αρχή όλοι γνώρίζουμε πως δεν θα είναι εύκολη και μετρά περισσότερο το αποτέλεσμα στα επίσημα ματς.
Αν σε κάτι μπορούμε να εστιάσουμε, είναι σε ατομικά στοιχεία. Εκεί όπου φαίνεται πως η ολική διαφοροποίηση της αγωνιστικής φιλοσοφίας του Παναθηναϊκού απ’ αυτό που είχε με Αλόνσο, με Βιτόρια και με Μπενίτεθ, θα μας δώσει επιπλέον «μεταγραφές».
Μιλάμε για τους δύο παίκτες που ήρθαν τον Ιανουάριο. Τον έναν τον είδαμε να παίζει σταθερά σε θέση και ρόλο που δεν είχε συνηθίσει, ενώ τον άλλο δεν τον είδαμε. Σαντίνο Αντίνο και Αντριάνο Γιάγκουσιτς.
Στεκόμαστε σε αυτούς, επειδή δεν πρόκειται απλά για δύο σημαντικές μονάδες. Είναι οι σπουδαιότερες κινήσεις που έχει κάνει ο Παναθηναϊκός στο δημιουργικό του κομμάτι. Οικονομικά ξοδεύτηκαν πολλά και παράλληλα υπάρχει η προοπτική των σπουδαίων αυτών ταλέντων, να μεγαλώνει την προσδοκία.
Ο «Ντι Μαρία» όπως τον αποκαλούν αυτοί που πάλεψαν και δεν μπόρεσαν να τον πάρουν, φάνηκε με το… καλησπέρα στην προετοιμασία, πως αυτός ο ρόλος που του δίνει ο Νίστρουπ, του ταιριάζει. Έχει, άλλωστε, τα χαρακτηριστικά που «κουμπώνουν» ιδανικά στον τρόπο που παίζει ο Δανός. Νεύρο, ταχύτητα, πίεση, τρεξίματα. Τα δύο γκολ που πέτυχε είναι μια ένδειξη όχι της δεδομένης ποιότητάς του, αλλά της ψυχολογίας του.
Για ένα παιδί στην ηλικία του Αντίνο, ο οποίος βγήκε απ’ την χώρα του πριν μερικούς μήνες για να πάει στην άλλη άκρη της γης, είναι σπουδαίο να τον βλέπεις καλά ψυχολογικά και να έχει προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες της ομάδας.
Όσο για τον Γιάγκουσιτς, δεν μπορεί παίκτης που ήταν στη συζήτηση για το αν θα βρεθεί στην αποστολή της Εθνικής Κροατίας για το Μουντιάλ, να μην παίζει καθόλου στον Παναθηναϊκό. Τα αγγίγματα που έχει στην μπάλα, είναι… ευγενικά. Τη «χαϊδεύει». Το παιδί «φωνάζει» πως διαθέτει ζηλευτή τεχνική. Μένει να την εκμεταλλευτεί το Τριφύλλι και ο Νίστρουπ, για να έχουμε το «10» που ξυπνά τον ρομαντισμό στους παλαιότερους.
Ο νεαρός είναι ο ορισμός του… μπαλάτου δημιουργικού μέσου. Νωρίς για οτιδήποτε περισσότερο. Το σημαντικό όμως, είναι πως αυτή η νέα «φρεσκάδα» στον Παναθηναϊκό, δίνει άλλο αέρα σε αυτά τα δύο παιδιά.
Θα είναι κρίμα κι άδικο να μην εξελιχθούν σωστά δύο ποδοσφαιριστές με προοπτική και δυναμική στην πατρίδα τους, η οποία τους φέρνει τον έναν να… χτυπά την πόρτα της Εθνικής Αργεντινής και τον άλλο μόνιμο στην Εθνική Κροατίας.
Κατά συνέπεια ο Νίστρουπ έχει ευθύνη αναφορικά με αυτά τα δύο παιδιά, κυρίως απέναντι στον Παναθηναϊκό και την ίδια τη δουλειά του, αλλά και απέναντι στο ίδιο το ποδόσφαιρο. Όσο… τρελό κι αν ακούγεται.
Υ.Γ. Η ατάκα του Ντε Φράι πως έκατσε να δει ματς του Νίστρουπ στην Κοπεγχάγη, για να δει πώς παίζει ο Δανός και να αποφασίσει αν του αρέσει το αγωνιστικό στυλ για να έρθει στον Παναθηναϊκό, είναι όσα πρέπει να ξέρεις για να καταλάβεις αν θα πετύχει κι αν έχει όρεξη αυτή η τεράστια προσωπικότητα.
Υ.Γ.1: Κοντεύει να γίνει… άγραφος νόμος πως ο Ταμπόρδα όταν μια μπάλα διεκδικείται, θα είναι ο πρώτος που θα βρεθεί στο σημείο και θα τη στείλει στα δίχτυα.
