MENU

Είναι ο παίκτης που λειτουργεί σαν βαρόμετρο για τον ΠΑΟΚ. Εκείνος που μπορεί με μία πάσα να ανοίξει το παιχνίδι, να διαλύσει άμυνες και να αλλάξει τη ροή ενός αγώνα. Είναι αυτός ο χαρισματικός τύπος που είναι ικανός για τα πάντα στο χορτάρι. Ακόμη και για να... μετρήσει τους σφυγμούς του Γερεμέγιεφ, όπως μαρτυρούν και οι σχετικές φωτογραφίες στον πανηγυρισμό με τον Σουηδό φορ.

Και όταν ο ΠΑΟΚ τον χρειάστηκε περισσότερο από ποτέ στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, εκείνος βγήκε μπροστά. Να ανοίξουμε μία μικρή συζήτηση εδώ;

Δεν συνηθίζουν να... κολλούν δίπλα στον Γιάννη Κωνσταντέλια τη λέξη «ηγέτης». Ίσως γιατί δεν κουβαλά το κλασικό προφίλ του αρχηγού που φωνάζει, οργανώνει, επιβάλλεται με ένταση και παρουσία. Το δικό του στυλ είναι αλλιώτικο. Μποέμ, σχεδόν ανέμελο. Με χαμόγελο του στυλ «παίζω και το απολαμβάνω» και μια έκφραση που δεν βαραίνει από τις ταμπέλες.

Και για να είμαστε ειλικρινείς, αυτά μοιάζουν να τον ενδιαφέρουν και ελάχιστα. Δεν είναι το πεδίο του. Εκείνος κινείται στο γήπεδο με έναν δικό του ρυθμό, χωρίς να τον απασχολεί η ερμηνεία που θα δοθεί απ’ έξω (σ.σ. και αυτό τον κάνει και τόσο ξεχωριστό και εξωαγωνιστικά).

Όμως το ποδόσφαιρο, ειδικά στα μεγάλα παιχνίδια, έχει και μια άλλη διάσταση. Αυτή της στιγμής που σε καλεί να πάρεις την ομάδα πάνω σου. Και σε αυτό το κομμάτι, η εμφάνισή του απέναντι στον Ολυμπιακό ήταν ηγετική με τον δικό του τρόπο. Με ενέργειες που άλλαξαν τον ρυθμό του αγώνα. 

Για μεγάλο κομμάτι της σεζόν αποτέλεσε σημείο αναφοράς, όμως το τελευταίο διάστημα είχε παρασυρθεί από τη γενικότερη κάμψη της ομάδας, χάνοντας την επαφή του με τις καθοριστικές στιγμές. Είχε περάσει καιρός από την τελευταία του άμεση συμμετοχή σε γκολ, από εκείνο το «σερβίρισμα» στον Τάισον απέναντι στον Λεβαδειακό στις 15 Μαρτίου.

Η αστάθεια της ομάδας, τα σκαμπανεβάσματα και η έλλειψη ρυθμού λόγω τραυματισμού τον είχαν επηρεάσει, περιορίζοντας τις εμπνεύσεις του και τη φυσική του επιρροή στο παιχνίδι. Όμως στο δεύτερο ημίχρονο απέναντι στον Ολυμπιακό, όλα άλλαξαν. 

Στη φάση του 2-1, με μια ενέργεια, αποθέωση της ποδοσφαιρικής ευφυΐας, τράβηξε πάνω του όλη την άμυνα και άνοιξε τον χώρο για τον Ζίβκοβιτς, που εκτέλεσε ιδανικά. Μια ασίστ που ήταν καθαρά δική του δημιουργία, από την αρχή μέχρι το τέλος.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, λίγο αργότερα χάρισε τη στιγμή του αγώνα. Μια απίθανη 45άρα μπαλιά που διέλυσε τις γραμμές του Ολυμπιακού και άφησε την άμυνα εκτεθειμένη. Ο Ζίβκοβιτς συνέχισε τη φάση και ο Γερεμέγιεφ την ολοκλήρωσε για το 3-1. Μια pre-assist που δεν θα τη βρει κανείς σε στατιστικές και αριθμούς αλλά φαντάζουν τόσο κομβικές σε ένα ματς...

Και η αλήθεια είναι πως παρά τις 9 ασίστ στη σεζόν και τα 13 γκολ, ο Κωνσταντέλιας είναι κυρίως ο παίκτης πίσω από αυτές τις ενέργειες που ορίζουν την τύχη ενός αγώνα. Και ο ΠΑΟΚ τον έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ τώρα... 
 

Πώς ο Κωνσταντέλιας «ξεκλείδωσε» τον ΠΑΟΚ με δύο στιγμές «μαγείας»