Η ήττα στον Βόλο ήταν άλλη μία μαύρη σελίδα από τις πολλές, που έχουμε ζήσει στον Παναθηναϊκό εδώ και 15 χρόνια με εξαίρεση την μιάμιση χρονιά, που η ομάδα έκανε πρωταθλητισμό.
Είδαμε τα ίδια και τα ίδια. Μία ομάδα να χάνει τρεις, τέσσερις κλασικές ευκαιρίες, με παίκτες ανίκανους να σπρώξουν την μπάλα στα δίχτυα, μία ομάδα που μετά το 63' είχε την μπάλα και δεν ήξερε τι να την κάνει. Και μία ομάδα, που για άλλη μία φορά έφαγε ένα φθηνό γκολ από τα αμέτρητα που έχει φάει. Η ήττα ήρθε χωρίς να απειληθεί ο Βόλος στο τελευταίο ημίωρο, που ένας κανονικός Παναθηναϊκός άλλων εποχών θα είχε λυσσάξει να σκοράρει.
Εγώ δεν είδα καμία λύσσα από αυτούς, που έπαιζαν, αντίθετα είδα λύσσα και πάθος από τους 5000 ήρωες που ήταν στην εξέδρα και παρά την πίκρα τόσων ετών είναι εκεί να στηρίξουν και να βοηθήσουν μία ομάδα, που έδειξε για άλλη μία φορά, ότι δεν μπορεί.
Δεν θέλω να σταθώ πολύ στο αγωνιστικό κομμάτι του αγώνα. Απλά θα πω, ότι αυτή την φορά και αυτοί, που άρχισαν το ματς και αυτοί, που μπήκαν δεν έκαναν το παραμικρό, για να δείξουν στον προπονητή τους, ότι αξίζουν να φοράνε αυτή την φανέλα.
Και το σίγουρο είναι, ότι αυτός ο Παναθηναϊκός τελείωσε. Μας αρρώστησε, μας άφησε άυπνους για μερόνυχτα και θα μας αφήσει και σήμερα άυπνους, μάς έκανε να ντρεπόμαστε να κυκλοφορούμε στον δρόμο, αλλά μέλλον δεν έχει. Αυτοί, που έχτισαν αυτόν τον Παναθηναϊκό απέτυχαν παταγωδώς και αυτός που έφερε προπονητές και παίκτες έφυγε.
Ο Μπενίτεθ ήρθε με στόχο να γυρίσει η σελίδα. Και απόψε κατάλαβε, που ήρθε. Και η εκτίμησή μου είναι, ότι οι αλλαγές στο ρόστερ θα είναι πολλές αρχής γενομένης από τον Γενάρη και κατάληξη στο ερχόμενο καλοκαίρι. Το υπάρχον ρόστερ επιμένω και λέω, ότι δεν παίζει στο γήπεδο σύμφωνα με αυτά, που μπορεί, αλλά κάηκε πλέον και δεν υπάρχει πίστη. Και βασικά κάηκε από τις συχνές αλλαγές προπονητών, αλλά μπορεί και κάποιοι να μην αξίζουν και τα χρήματα, που κόστισαν.
Το σίγουρο είναι, ότι ο Μπενίτεθ μαζί με τον τεχνικό διευθυντή, που θα έρθει και τον Στέφανο Κοτσόλη θα χτίσουν τον επόμενο Παναθηναϊκό. Το αν θα πετύχουν δεν το ξέρω, το μόνο σίγουρο είναι, ότι αυτός ο Παναθηναϊκός απέτυχε παταγωδώς και μας αρρώστησε.
Θα περίμενα ότι οι παίκτες που είναι σήμερα στην ομάδα, θα κάνουν τα πάντα, για να δείξουν στον προπονητή τους, ότι αξίζουν να είναι στην ομάδα, αλλά φαίνεται, ότι οι περισσότεροι από αυτούς, του δείχνουν, να κάνει το γρηγορότερο δυνατό τις αλλαγές.
Αυτό, που πρέπει χθες, όχι αύριο ο Παναθηναϊκός να πει στον κόσμο του είναι, ότι η φετινή χρονιά έχει χαθεί και θα χρησιμεύσει μόνο στην προσπάθεια, που θα κάνει για να χτιστεί η επόμενη με στόχο ο Παναθηναϊκός να ξανακάνει πρωταθλητισμό. Διότι ναι το πρωτάθλημα είναι ο διακαής πόθος, αλλά αν δεν κάνεις πρωταθλητισμό δεν μπορεί να το πάρεις. Και επίσης είναι αστείο να μιλάμε για πρωτάθλημα φέτος με τρεις αλλαγές προπονητών, ένα έκτρωμα να περιφέρεται στο γήπεδο και ένα ρόστερ καμμένο, που θα αλλάξει.
Μάλιστα έτσι όπως είναι η κατάσταση θα πρέπει να προσέξει ο Παναθηναϊκός μην πάθει το τεράστιο κάζο και μείνει εκτός τετράδας. Δεν θέλει πολύ αν συνεχίσει το μία ήττα, μία ισοπαλία, μία νίκη. Ο Μπενίτεθ έχει να ανέβει ένα βουνό, έχει πολλή δουλειά, πρέπει να τον στηρίξουν έμπρακτα, να κάνει τις αλλαγές, που θέλει και να κριθεί τα επόμενα χρόνια όταν θα φτιάξει τον δικό του Παναθηναϊκό και προσαρμοστεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
*Με αυτά τα χάλια ούτε στην Ευρώπη έχει τύχη ο Παναθηναϊκός, αλλά επειδή εκεί υπάρχουν περιθώρια, να προχωρήσει αν αλλάξει πρόσωπο και με την επιστροφή κάποιων βασικών, που τώρα βλέπουμε πόσο λείπουν, καλό είναι να ρίξει το βάρος εκεί ο Μπενίτεθ για την πρόκριση και βλέπουμε...
