Βλέποντας κάποιος την ευρωπαϊκή πρεμιέρα της ΑΕΚ, το πρώτο συναίσθημα που θα του έμενε στο φινάλε ήταν εκνευρισμός και απογοήτευση. Όταν καταφέρνεις, γιατί περί κατορθώματος πρόκειται, να κάνεις ένα ματς που έμοιαζε να ενδιαφέρει μόνο για το ύψος που θα φτάσει το σκορ της επικράτησης της ΑΕΚ, σε αγχωτική νίκη και ανοιχτή πρόκριση, υπάρχει τσίτωμα. Αλλά αν το δεις με περισσότερη ψυχραιμία, είναι το καλύτερο μάθημα για την Ενωση.
Προς γνώση και συμμόρφωση για να πατήσουν όλοι στα πόδια τους και να μην πετάνε σε κανενός είδους συννεφάκι. Διότι, με τον ενθουσιασμό που έφεραν οι μεγάλες μεταγραφές του Ηλιόπουλου και την πίστη πως αλλάζει προς το καλύτερο η ομάδα, δεν ήθελε και πολύ να πιστέψουν κάποιοι, ότι η ΑΕΚ ήταν έτοιμη για το… τρεμπλ. Δεν ξέρω που θα φτάσει την επόμενη σεζόν, αλλά κατάλαβαν καλά όλοι πως αν δεν είναι σοβαροί και συγκεντρωμένοι, δεν πρόκειται να πετύχουν τους στόχους τους.
Ούτε καν αν απέναντι έχουν μια ομάδα της σειράς. Με κάθε σεβασμό στη φημισμένη Ιντερ κλαμπ Ντ’ Εσκάλδες, αλλά η δυναμικότητα της είναι για να παίζει στις χαμηλές κατηγορίες της Ελλάδας. Η σοβαρή ΑΕΚ φαινόταν πως θα μπορούσε να καθαρίσει την πρόκριση επικρατώντας με 6 ή 7 γκολ. Αλλά τελικά το έκανε αγχωτική νίκη, που αφήνει ανοιχτή την πρόκριση για τη ρεβάνς. Θεωρητικά, η σοβαρή ΑΕΚ δεν μπορεί να έχει πρόβλημα. Αλλά και στο ξεκίνημα του πρώτου ματς, τα ίδια πράγματα θα λέγαμε και είδαμε πράγματα και θαύματα.
Θέμα νοοτροπίας
Το καμπανάκι ηχεί ακόμα πιο δυνατά, γιατί έρχεται σε συνέχεια των περυσινών αγώνων. Διότι, σας θυμίζω πως μπορεί πολλοί να μένουν στα ματς του φινάλε της σεζόν με ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό, όπου η ΑΕΚ ήταν κατώτερη των προσδοκιών και έχασε σε αμφότερα, αλλά η ζημιά είχε γίνει σε ματς που είχαν προηγηθεί στη σεζόν. Με Πανσερραϊκούς (δύο φορές μάλιστα), Κηφισιές, Παναιτωλικούς και άλλα παιχνίδια που έψαχνες να βρεις πως χάθηκε το παιχνίδι.
Τότε, υπήρχαν πολλοί που τα απέδωσαν σε ατομικά λάθη. Είναι γεγονός, πως υπήρξαν φρικτά λάθη σε ατομικό επίπεδο. Αλλά το βασικό είναι πως υπήρχαν ζητήματα νοοτροπίας. Δεν μπορώ να μπω στην ψυχολογία του κάθε παίκτη, αλλά είδαμε όλοι πως η ΑΕΚ πολλές φορές έδειχνε πλήρη αδυναμία στη διαχείριση των αγώνων, ακόμα και όταν είχε καθαρό προβάδισμα. Ακόμα και όταν σε ένα ματς προηγείσαι με τέσσερα γκολ, όπως σε αυτήν την πρεμιέρα.
Πρώτα η πρόκριση
Όπως και να έχει, αυτό το μάθημα πρέπει να διαβαστεί απ’ όλους και να γίνουν… ξεφτέρια, ώστε να μην επαναληφθεί ποτέ ξανά κατά το παρελθόν. Διότι η ΑΕΚ πρέπει να μάθει από τα λάθη της, να φροντίσει να μην επαναλάβει ποτέ ξανά τέτοιες καταστάσεις που της υποθηκεύουν το μέλλον. Διότι, σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει πλέον να είναι σύμπτωση και είναι πρόβλημα που πρέπει να λύσει ο Αλμέιδα για να μπορεί η ΑΕΚ να φτάσει στους στόχους της.
Βέβαια, το πρωτεύον είναι η ΑΕΚ να πάρει την πρόκριση. Οσο και εάν ο αντίπαλος είναι χαμηλής δυναμικότητας, τα ευρωπαϊκά προκριματικά με ομάδες που είναι ανέτοιμες και δίχως πολλά από τα βασικά στελέχη που θα πρωταγωνιστήσουν στη διάρκεια της σεζόν, χρειάζεται προσοχή. Η εκτίμηση μου είναι πως η ΑΕΚ θα πάρει την πρόκριση και εύκολα. Αλλά υπάρχει μια ομάδα με άγνοια κινδύνου, που παίζει το ποδόσφαιρο της και όπου βγάλει και έχει και πλαστικό τάπητα.
Ο Λιούμπισιτς και το σωστό διάβασμα
Στα καλά νέα για την ΑΕΚ αναμφίβολα η παρουσία του Λιούμπισιτς, που όσο έπαιζε στο κέντρο έλυνε και έδενε κάνοντας πάντα. Να πω την αλήθεια, καταλαβαίνω το σκεπτικό της μετάθεσης του στην αριστερή πλευρά – το εμπέδωσα από πέρυσι με τον Πινέδα – αλλά δεν θέλω να το δω ξανά. Δεν μου αρέσει αυτό, ειδικά αφού αφήνει την ΑΕΚ χωρίς κουμανταδόρο στο κέντρο. Δεν μου αρέσει ο σχηματισμός με δύο κόφτες, δεν το θεωρώ λειτουργικό.
Η ΑΕΚ έχει δρόμο μπροστά της. Εστω και με το δύσκολο τρόπο, έστω και εάν θα γεμίσει με άγχος τον κόσμο της για τη ρεβάνς και δεν πάει για διακοπές στην Ανδόρρα, θα τη βρει τη λύση. Χρειάζεται γενναίες αποφάσεις και τώρα που υπάρχει χρόνος και λύσεις στη μεταγραφική αγορά, να κάνει όσα απαιτούνται για την ουσιαστική αναβάθμιση της ομάδας σε όλα τα επίπεδα. Δεν μπορεί μπροστά να είναι αστακός και πίσω φακές.
