Όταν στην Ελλάδα διαλεγόμαστε διαρκώς, μάλλον το κάνουμε για να περάσει ο καιρός και να μη δοθεί λύση στο πρόβλημα. Είναι εντυπωσιακό ότι στην ΕΠΟ συμμετέχουν οι ποδοσφαιριστές, οι προπονητές και οι γυναίκες, αλλά δεν βρέθηκε χώρος για τους διαιτητές. Λες και πρόκειται για τα μαύρα πρόβατα.
Η ιδεοληψία που υπάρχει για το πιο ευαίσθητο κομμάτι του ποδοσφαίρου έχει ζημιώσει αφάνταστα. Δημιουργεί αρνητικά αντανακλαστικά στην οργανωμένη διαιτησία, η οποία -ούτως ή άλλως- κινείται σε πέλαγος ανασφάλειας.
Τόσο το καταστατικό της Ομοσπονδίας, όσο και ο αθλητικός νόμος καθορίζουν επαρκώς το πλαίσιο της Ένωσης Διαιτητών. Αυθαίρετος ηχεί ο ισχυρισμός ότι στο όργανο θα μετέχουν μόνο εν ενεργεία διαιτητές και παρατηρητές. Και οι υπόλοιποι; Οι πρώην διεθνείς διαιυητές; Θα εξαφανιστούν από προσώπου γης;
Υποχρέωση της ΕΠΟ είναι να στεγάσει τους πάντες, από τη στιγμή που όλοι αναγνωρίζουν ότι έχει την επιστασία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Όπως συμβαίνει στα συνδικαλιστικά όργανα των παικτών και των προπονητών.
Όσο για την επαγγελματική διαιτησία, η ατζέντα ήδη έχει αλλάξει. Η Λίγκα αποδέχτηκε την πρωτοκαθεδρία της Ομοσπονδίας και ζητάει εγγράφως συνάντηση. Όμως η συζήτηση πρέπει να γίνει για το πλαίσιο και όχι για τα πρόσωπα.
Είδατε πως εκτέθηκε στο Καραϊσκάκη ο επαγγελματίας ρέφερι Τρεϊμάνις. Ενώ αρχικά είδε το καταφανέστατο πέναλτι, ο varistas τον έπεισε ότι για να δώσει την εσχάτη των ποινών πρέπει να πέσουν γροθιές...
Είναι απλό: Ας ζητηθεί από την UEFA η συνδρομή μιας αναπτυγμένης ποδοσφαιρικά ευρωπαϊκής χώρας. Ωστε να την αντιγράψουμε.
Έτσι θα σταματήσουν οι φωνασκίες περί πολυεργαλεϊων που οι παράγοντες τις έχουν μονίμως στα χείλη ως πρόχειρο άλλοθι για να καλύψουν τις δικές,τους παραλείψεις.
