Τρία επίσημα ματς συμπληρώθηκαν και ήδη οι πρώτες “φωνές” για τον coach του Παναθηναϊκού δεν άργησαν να ακουστούν. Οι ίδιοι που στους επτά μήνες του Μπενίτεθ και στη δεύτερη χρονιά που δόθηκε στον Βιτόρια συνιστούσαν υπομονή, σε δέκα μέρες έβγαλαν το πόρισμά τους. Ο Παναθηναϊκός όμως προσπαθεί και πάλι να γίνει ανταγωνιστικός και να παίξει με τις βασικές αρχές που πρέπει να έχει μια ομάδα που έχει στόχο τον πρωταθλητισμό. Φυσικά, ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.
Έχει βάλει ήδη την σφραγίδα του
Μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό, δεν αρκεί μόνο να φέρεται, χρειάζεται και να είναι Παναθηναϊκός. Ο Νίστρουπ λοιπόν, προσπαθεί από την πρώτη μέρα να βάλει τα χαρακτηριστικά εκείνα στη ομάδα του που θα τον διακρίνουν.
Θέλει οι παίκτες του να έχουν επιθετική νοοτροπία, να παίζουν αρκετά ψηλά στο γήπεδο και να αισθάνονται άνετα με αυτό. Για πρώτη φορά παίζει με τόσο ψηλά την άμυνα, έφτασαν να είναι ο Ντε Φράι με τον Φαν Ντρόνγκελεν στα 62 μέτρα από την εστία του Πένια, μετά το κέντρο του γηπέδου δηλαδή.
Ζητάει ευθύνες από τους αθλητές του, να είναι επιθετικοί με την μπάλα, επιθετικοί χωρίς την μπάλα, να σκέφτονται θετικά με σκοπό να δημιουργήσουν. Έχει μεγάλη θέληση να βάλει παίκτες ανάμεσα στις γραμμές του αντιπάλου, να παίξει σε υψηλό tempo χωρίς φόβο αν γίνει λάθος.
Πιέζει τον αντίπαλο αμέσως με το που χάσει την μπάλα με υψηλή ένταση, το κάνει στοχευμένα, διατηρεί τον τρόπο παιχνιδιού του ψηλά. Αν δεν καταφέρει να κερδίσει την μπάλα στο μισό του αντιπάλου, γυρίζει σε medium block με υπομονή.
Χρησιμοποιεί δυνατή και αδύνατη πλευρά, φέρνει τους μπακ του ψηλά και επιθετικά, άλλοτε και εσωτερικά. 3-2-5 / 3-1-6 είναι οι διατάξεις που χρησιμοποιεί, ζητά κίνηση μακριά από την μπάλα.
Άλλαξε 600 πάσες στο ματς, 110 από αυτές στα πρώτα 8 λεπτά του παιχνιδιού, βάζει την μπάλα στο έδαφος ενώ ο ρυθμός είναι γρήγορος.
Σπαθιά δεν μπορεί να καταπιεί
Στον Παναθηναϊκό λοιπόν, ο Νίστρουπ έχει αποφασίσει πως αυτός είναι ο τρόπος για να κάνεις πρωταθλητισμό, με αυτό το mindset πρέπει να παίζεις και όλα περιστρέφονται γύρω από αυτό. Οι μεταγραφές, οι αναλύσεις, η προετοιμασία. Δεν υπάρχει βήμα πίσω.
Αν δεν καταλαβαίνουμε λοιπόν πότε μια προσπάθεια χρειάζεται υπομονή και στήριξη, ας δούμε τα πρώτα 30 λεπτά του παιχνιδιού με την ΤΣΣΚΑ με ηρεμία. Θα καταλάβουμε πολλά. Θα ήταν αφύσικο για μια ομάδα που αλλάζει μέχρι και τις καρέκλες στο Κορωπί να αποδίδει εξαιρετικό ποδόσφαιρο τέτοιον καιρό.
Τα πρώτα 8 ματς, επίσημα, είναι αυτά που γίνονται οι διορθωτικές κινήσεις από τον προπονητή και όχι τα φιλικά. Ο Νίστρουπ θα αλλάξει πολλά ακόμα, θα κάνει λάθη, θα τα πληρώσει. Το πρόβλημα θα είναι αν δε μαθαίνει από αυτά.
Οι δομές είναι όμως εκεί, ο προπονητής τις έχει βάλει και δεν τις διαπραγματεύεται. Ανησυχητικό δείγμα θα ήταν αν λύγιζε στην πίεση και αποφάσιζε να αλλάξει τις δομές του. Το έκαναν και άλλοι και απέτυχαν. Φυσικά δεν είναι μάγος, η ομάδα χρειάζεται χρόνο.
Δεν ίσχυε το ίδιο και με τους προηγούμενους;
Μια ερώτηση που βασανίζει τον κόσμο είναι η εξής: “Οι προηγούμενοι γιατί έφυγαν αφού ζητούσαν χρόνο και μεταγραφές”.
Τα πράγματα είναι ανόμοια. Οι προηγούμενοι δεν έφυγαν γιατί ζητούσαν μεταγραφές. Έφυγαν γιατί παρουσίασαν μια ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Χωρίς κανένα επιθετικό πλάνο, με την μπάλα να βρίσκεται στον αέρα περισσότερο από ότι στο χορτάρι. Ο χρόνος και οι μεταγραφές για αυτούς λειτουργούσε ως άλλοθι και δικαιολογία για την κάκιστη κατάσταση της ομάδας.
Τώρ5α τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Ο Νίστρουπ βάζει τις σωστές αρχές που όντως χρειάζονται χρόνο. Πρέπει λοιπόν να καταλάβουμε πως να ξεχωρίζουμε τις δύο κατηγορίες. Μάγος δεν είναι, έχει όμως σωστή προσέγγιση και σύντομα θα φανεί και στο γήπεδο.
