Πολύ νεύρο, αρκετή ειρωνεία και βαριές αιχμές είχε, σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο ΔΣ της ΕΟΚ. Και ο Βαγγέλης Λιόλιος φέρεται να είχε πολλά να πει για πολλούς. Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται κυρίως σε δύο ονόματα: Γιάννης Βρούτσης και Παναγιώτης Γιαννάκης.
Κάτι φαίνεται ότι δεν πάει καθόλου καλά τελευταία στο «βασίλειο» της ΕΟΚ.
Και όσοι είχαν την ευκαιρία να πάρουν γεύση από το κλίμα του πρόσφατου Διοικητικού Συμβουλίου, σύμφωνα με όσα μεταφέρονται στο παρασκήνιο, κατάλαβαν ότι ο Βαγγέλης Λιόλιος δεν βρίσκεται και στην καλύτερη περίοδο των σχέσεών του με πρόσωπα εκτός Ομοσπονδίας.
Ο πρόεδρος της ΕΟΚ φέρεται να εμφανίστηκε ιδιαίτερα επικριτικός, χρησιμοποιώντας σε αρκετές περιπτώσεις ειρωνικό ύφος και αφήνοντας αιχμές προς διαφορετικές κατευθύνσεις.
Μέχρι εδώ, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι πρόκειται για ακόμη μία έντονη συνεδρίαση.
Μόνο που δύο από τα ονόματα που φέρονται να μπήκαν στη συζήτηση έχουν ιδιαίτερο βάρος.
Βρούτσης και Γιαννάκης.
Τι συμβαίνει με τον Βρούτση;
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Λιόλιος ήταν ιδιαίτερα αρνητικός και επικριτικός απέναντι στον Γιάννη Βρούτση.
Και εδώ αρχίζουν τα πραγματικά ενδιαφέροντα.
Γιατί ο Βρούτσης δεν είναι ένας ακόμη παράγοντας του αθλητισμού. Εκπροσωπεί την πολιτική ηγεσία του ελληνικού αθλητισμού.
Επομένως, εάν πράγματι η διοίκηση της ΕΟΚ έχει φτάσει στο σημείο να εκφράζει τόσο έντονη δυσαρέσκεια για τον αρμόδιο υπουργό μέσα στο ίδιο της το ΔΣ, το ερώτημα είναι προφανές:
Τι έχει προηγηθεί;
Πού διαφωνούν οι δύο πλευρές;
Ζητούσε σωσίβιο και ο υπουργός ενεργώντας υπέρ του συμφέροντος της ελληνικής κοινωνίας, δεν του το πέταξε;
Και κυρίως, πρόκειται για μια απλή διαφορετική προσέγγιση ή έχει δημιουργηθεί πλέον πραγματική απόσταση μεταξύ ΕΟΚ και πολιτικής ηγεσίας;
Γιατί τέτοιες κουβέντες σπάνια εμφανίζονται από το πουθενά.
Ο «Δράκος» και η απορία
Ακόμη μεγαλύτερη απορία, όμως, δημιουργούν όσα φέρεται να είπε για τον Παναγιώτη Γιαννάκη.
Εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο περίεργα.
Ο Γιαννάκης δεν είναι άνθρωπος που χρειάζεται συστάσεις στο ελληνικό μπάσκετ. Ως παίκτης και προπονητής έχει συνδέσει το όνομά του με ορισμένες από τις μεγαλύτερες στιγμές του αθλήματος στη χώρα.
Γι’ αυτό και όταν πληροφορίες θέλουν τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας να εκφράζεται αρνητικά ή επικριτικά για τον «Δράκο», η φυσιολογική ερώτηση είναι μία:
Γιατί;
Τι έχει ενοχλήσει τόσο πολύ;
Υπάρχει κάποια τοποθέτηση του Γιαννάκη που δεν άρεσε;
Υπάρχει διαφορετική αντίληψη για το πώς πρέπει να λειτουργήσει το ελληνικό μπάσκετ;
Ή υπάρχει κάτι περισσότερο στο παρασκήνιο που ακόμη δεν έχει βγει στην επιφάνεια;
Όταν η ειρωνεία γίνεται τρόπος διοίκησης…
Υπάρχει όμως και μία δεύτερη διάσταση.
Σύμφωνα πάντα με όσα μεταφέρονται για τη συνεδρίαση, η ειρωνεία δεν περιορίστηκε αποκλειστικά σε δύο πρόσωπα.
Το γενικότερο ύφος του προέδρου της ΕΟΚ φέρεται να σχολιάστηκε, καθώς άνθρωποι που γνωρίζουν τι συνέβη κάνουν λόγο για ιδιαίτερα αιχμηρή αντιμετώπιση προσώπων, απόψεων και θεσμών.
Και κάπου εδώ δημιουργείται ένα σοβαρό θεσμικό ερώτημα.
Μπορεί μια Ομοσπονδία να λειτουργεί με λογική “όποιος δεν συμφωνεί μαζί μας είναι απέναντί μας”;
Το ΔΣ υπάρχει ακριβώς για να υπάρχουν διαφορετικές φωνές.
Και ο πρόεδρος μιας Ομοσπονδίας δεν εκπροσωπεί μόνο όσους συμφωνούν μαζί του.
Εκπροσωπεί έναν ολόκληρο θεσμό.
Ο εκνευρισμός συνήθως κάτι δείχνει
Υπάρχει πάντως μια παλιά αρχή στο παρασκήνιο:
Όταν ένας ισχυρός παράγοντας αρχίζει ξαφνικά να βλέπει γύρω του πολλούς «ενοχλητικούς», αξίζει να ψάξεις όχι μόνο αυτούς που επικρίνει αλλά και τι έχει αλλάξει γύρω από τον ίδιο.
Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο ερώτημα αυτή τη στιγμή στην ΕΟΚ.
Γιατί τέτοιος εκνευρισμός;
Γιατί τόση ειρωνεία;
Γιατί Βρούτσης;
Και κυρίως, γιατί Παναγιώτης Γιαννάκης;
Οι απαντήσεις πιθανότατα δεν βρίσκονται στα πρακτικά ενός Διοικητικού Συμβουλίου.
Βρίσκονται στο παρασκήνιο. Και εκεί φαίνεται πως υπάρχει ακόμη πολύ υλικό.
Γιατί κάτι μας λέει ότι το συγκεκριμένο ΔΣ δεν ήταν η είδηση. Ήταν απλώς το πρώτο σημάδι μιας ιστορίας που τώρα αρχίζει να ξετυλίγεται…
Η ιστορία έχει πάρει τον δρόμο της. Απλά ο Λουδοβίκος του ελληνικού μπάσκετ δεν την έχει δει. Ισως όμως τη φαντάζεται… Το θέμα είναι πόσους θα πάρει μαζί του στον πάτο.
