MENU

Παρακολουθούσα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις δηλώσεις του Νίκου Λάσκαρη ως αποτίμηση μετά τη νίκη του Αρη επί της Αρμάνι Μιλάνου. «Ως άνθρωπος που ζει στο εξωτερικό, οι ειδήσεις που διοχετεύονται από την Ελλάδα είναι πάντοτε δυσάρεστες. Κι είμαι ιδιαιτέρως ευχαριστημένος που βοηθήσαμε ώστε ο Αρης να ακουστεί διεθνώς, στο επίπεδο του αθλητισμού και στο πλαίσιο που μας επιτράπηκε να ακουστεί, ως κάτι θετικό».

Η αλήθεια είναι ότι ακόμη και σε αθλητικό επίπεδο, οι εξαγόμενες ειδήσεις διεθνώς, δεν περιποιούσαν τιμή όσο αυτές περιορίζονταν στη σκανδαλολογία.

Οι τελικές φάσεις διοργανώσεων αργούν ακόμη, σε εθνικό επίπεδο το ποδόσφαιρο ζει δραματικές στιγμές και απουσιάζει από το προσεχές Euro, ενώ οι μεμονωμένες επιτυχίες των αθλητών στα ολυμπιακά αθλήματα, εντάσσονται απλώς σε ένα πλαίσιο προετοιμασίας προολυμπιακής περιόδου. Αρα, πόσο απήχηση, πραγματικά, είχε η ευρωπαϊκή πορεία του Αρη ύστερα από αποχή τριών χρόνων έστω σε μια διοργάνωση που διεξάγεται στη σκιά της Euroleague;

Ο μεγαλύτερος αντίπαλος μιας ομάδας με την προϊστορία του Αρη, είναι ακριβώς το ίδιο το παρελθόν του. Η συνεχής επίκληση, στα ένδοξα κατορθώματα της χρυσής δεκαετίας του ελληνικού μπάσκετ εκεί στα μέσα του ’80, είναι στην ουσία μια ισορροπία τρόμου ανάμεσα στην ουτοπία και τον ρεαλισμό. Απόντων ανθρώπων με όραμα και, κυρίως, χρήμα, ο Αρης συντηρούνταν εδώ και χρόνια με το «χθες», ιδιαιτέρως σε εποχές όπου οι υπηρεσιακές, διοικήσεις διαχειρίζονταν τα πενιχρά έσοδα με την σπουδή λαδέμπορα στην κατοχή. Κι όταν ο Λάσκαρης μίλησε για θετικό πρόσημο στο τέλος της ευρωπαϊκής πορείας καθώς παράλληλα «τρέχει» και η εξυγίανση με τους «παίκτες να πληρώνονται ακόμη και πριν την ώρα τους σε μια εποχή που η Ελλάδα περνά δύσκολες στιγμές» ήθελε προφανώς να φωνάξει ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο.

Από όλες τις ομάδες που πέρασαν από το Αλεξάνδρειο, οι περισσότερες με προϊστορία σε αναμετρήσεις με τον Αρη κατά το παρελθόν, όπως η Αλμπα και ακόμη περισσότερο η Αρμάνι Μιλάνο, φρόντισαν πάντοτε να υπενθυμίζουν ακριβώς εκείνες τις εποχές των θρυλικών αναμετρήσεων στη δεκαετία του ’80 και του ’90. Στα social media των Ιταλών, παραμονές του, αδιάφορου, τελευταίου αγώνα Αρη – Αρμάνι κατά την προπόνηση στο Αλεξάνδρειο αναρτήθηκε η δημοσίευση στο twitter «Paying respect to one of the greatest opponent ever Nick Galis» (Αποδίδουμε σεβασμό σε έναν από τους πιο σπουδαίους αντιπάλους όλων των εποχών, Νίκο Γκάλη). Ακόμη και δυο από τα μέλη εκείνης της ομάδας, ήταν παρόντες στο γήπεδο: Οι άλλοτε διόσκουροι, Βασίλης Λυπηρίδης και Ντίνος Αγγελίδης για να θυμίζουν κάτι από το παρελθόν.

Το κέρδος, μπορεί να μοιάζει περισσότερο επικοινωνιακό αλλά είναι ουσιώδες. Ο Αρης και η διοίκησή του καταβάλλει μια προσπάθεια μέσα σε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον ομιχλώδες, σε ένα προϊόν απαξιωμένο και, θεωρητικά τουλάχιστον, χωρίς ανταποδοτικότητα. Η απόφαση για την επόμενη ευρωπαϊκή διοργάνωση που θα μετάσχει τόσο ο Αρης, όσο και οι ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, υπό την FIBA είναι εκ προοιμίου προβληματική και θολή. Όχι μόνο ελέω των ισχνών εγγυημένων συμβολαίων που υπόσχεται η FIBA όσο κυρίως της αμφίβολης ανταγωνιστικότητας μιας διοργάνωσης στην οποία θα μετέχουν οι πεμπτοέκτες ομάδες των εθνικών πρωταθλημάτων. Από όλα όσα διαχέονται πάντως, ο δρόμος δεν έχει τελειώσει ακόμη και οι αλλαγές είναι περισσότερο από ορατές στο εγγύς μέλλον και πάντως πολύ προτού ολοκληρωθεί η αγωνιστική περίοδος.

Αγωνιστικά, δεν έχει να προσάψει κανείς, πολλά σε μια ομάδα που πιστώνεται την ικανότητα του προπονητή να δημιουργήσει ένα συμπαγές ρόστερ, με παίκτες αθλητικών προσόντων που με ελάχιστες εξαιρέσεις έβγαζαν τον καλύτερο εαυτό τους. Δεν έχασαν κανένα παιχνίδι στην έδρα τους και αποκλείστηκαν νικώντας με διαφορές +26, +10 και +15 τους αντιπάλους τους στη δεύτερη φάση. Το που θα φτάσει στο ελληνικό πρωτάθλημα είναι άλλη συζήτηση. Για την ευρωπαϊκή πορεία σε μια διοργάνωση με ανταγωνιστικές ομάδες και, πάντως, πολλαπλάσιου μπάτζετ, το 10-6 συνολικά και το απόλυτο των νικών του Αλεξανδρείου αποτελεί ένα ισχυρό αντεπιχείρημα στο χρόνιο αξίωμα ενός «Ελ Σιντισμού» που ταλάνιζε τον μπασκετικό Αρη.

Το σύνδρομο του «Ελ Σιντ»
EVENTS