MENU

Το τελευταίο διήμερο ξύπνησε ευχάριστες μνήμες για το Παναθηναϊκό, μια ομάδα που ταλαιπωρήθηκε αρκετά τη τελευταία χρονιά, είχε μια επεισοδιακή off-season(με τις αποχωρήσεις των Μήτογλου, Χεζόνια), ωστόσο με τον Δημήτρη Πρίφτη στο πάγκο μπορεί να χαμογελάει. 

Να χαμογελάει γιατί πλέον ξέρει ότι υπάρχει ο κατάλληλος άνθρωπος στο πάγκο. Προφανώς και θα έρθουν δύσκολες μέρες και κακές ήττες, αλλά όπως έχουμε γράψει ο φετινός Παναθηναϊκός κινήθηκε πολύ πιο ορθολογικά σε σύγκριση με το περσινό.

Οι κινήσεις των Κέντρικ Περί και Ντάριλ Μέικον στα γκαρντ, αλλά και του Τζεχάιβ Φλόιντ στους ψηλούς δείχνουν ότι τρεις πολύ σημαντικές «τρύπες» των προηγούμενων ετών έχουν καλυφθεί. Δηλαδή η θέση του back up PG, back up SG και back up C. Τρεις πολύ κομβικές θέσεις! 

Βέβαια ο Παναθηναϊκός δεν πρέπει να μείνει στη κατάκτηση του τουρνουά Παύλος Γιαννακόπουλος, που ας μη γελιόμαστε, είναι παιχνίδια προετοιμασίας. Τόσο η Παρτίζαν, όσο και η Εφές έχουν παικταράδες, αλλά είδαμε ότι ειδικά οι Τούρκοι προστάτεψαν αρκετούς βασικούς για την έναρξη του πρωταθλήματος. 

Χωρίς να θέλω να μειώσω σε καμία περίπτωση τις περίοπτες νίκες των «πρασίνων», αλλά καλό είναι να επανέλθουμε στη πραγματικότητα. Ο Παναθηναϊκός έδειξε καλά δομημένος, με ξεκάθαρους ρόλους, σχεδόν όλους τους παίκτες να παίρνουν χρόνο και ευθύνες, όλα άρχιζαν και τελείωναν από την άμυνα, αλλά υπήρχε πρόβλημα στη μετάβαση της μπάλας κάτω από πίεση, ο Μέικον έδειξε να δυσκολεύεται να λειτουργήσει σε αυστηρό δημιουργικό πλαίσιο και καταλήγουμε πάλι στα γνωστά προβλήματα του παρελθόντος. 

Είναι απαραίτητο ο Παναθηναϊκός να βγει στην αγορά για ένα PG με μέγεθος, αμυντικές και οργανωτικές ικανότητες που θα αποφορτίσει τον Πέρι και θα οδηγήσει το Μέικον σε user μισού γηπέδου, παίζοντας πλάι σε αντίστοιχο οργανωτή. 

Όσο ο Παναθηναϊκός θα προσπαθεί να κάνει το Μέικον PG για το επίπεδο της EL, ίσως χάσει σπουδαιότερα πράγματα που μπορεί να κάνει ο Αμερικανός. Βέβαια αν η προοπτική του είναι μακροπρόθεσμη, τότε καλώς χρησιμοποιείται έτσι, απλά βραχυπρόθεσμα δεν θα βγάλει το αποτέλεσμα που πρέπει. Το τεχνικό team γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους. 

Από εκεί και έπειτα το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε και ο Μέικον και ο Πέρι στην ίδια πεντάδα χωρίς να φοβάται ο coach Πρίφτης το μέγεθος ήταν προιόν ενός πολύ καλού προγραμματισμού. Μην ξεχνάμε ότι από το «3» και πάνω υπήρχαν εξαιρετικοί αθλητές με σπουδαίες αμυντικές αρετές. 

Είναι σημαντικό όμως να εστιάσουμε σε δύο παίκτες που έχουν αμφισβητηθεί αισθητά κατά την μεταγραφή τους στο Παναθηναϊκό. Ο λόγος για τους Τζέρεμι Έβανς και Οκάρο Γουάιτ. Η προσφορά του πρώτου στο ματς με τη Παρτίζαν ήταν καταλυτική, τόσο επιθετικά, όσο και αμυντικά. Με την Έφες δεν είχε τον ίδιο χρόνο, αλλά παρέμεινε αποτελεσματικός και στις δύο άκρες του παρκέ. Ο δε Γουάιτ έπαιξε σπουδαία απέναντι στους Τούρκους. Πρέπει να δούμε τη βαθύτερη εικόνα σχετικά με αυτούς τους δύο παίκτες. Και οι δύο είναι πολύ αθλητικοί, ιδιαίτερα επιδραστικοί στο κομμάτι του ριμπάουντ, αλλά πραγματικά κάνουν τη διαφορά στο αμυντικό κομμάτι. Το να στέκεται το «4» πολύ καλά στην άμυνα, λύνει τα χέρια στη λειτουργία μιας ομάδας. 

Από εκεί και πέρα ο Τζεχάιβ Φλόιντ είναι ένας αθλητής με επίσης σπουδαία προσόντα. Επιθετικά σίγουρα ενθουσιάζει το μπασκετικό του IQ για παίκτη αυτών των χαρακτηριστικών, η ικανότητα του στη πάσα και το διάβασμα των φάσεων. Τα τελειώματα του θέλουν δουλειά, αλλά κατά πλειοψηφία έδειξε ιδιαίτερα ικανός. Αμυντικά νομίζω όλοι θα παρατηρήσατε τα hedge out και το πόσο μακριά μπορεί να οδηγήσει τον αντίπαλο user. Πόσα χρόνια ο Παναθηναϊκός πάλευε να βρει άξιο back up C… Να δούμε αν το βρήκε τελικά. 

Πάμε στο επιθετικό κομμάτι που έκανε τη διαφορά στα φιλικά που παρακολουθήσαμε και αυτό που προσπαθεί να παίξει ο coach Πρίφτης στο φετινό Παναθηναϊκό

Οι «πράσινοι» προσπαθούν να φτάσουν με πολλούς τρόπους στο ζωγραφιστό, είτε θα ξεκινήσουν επίθεση από το high post, είτε από το low post, μέσα από pick-n-roll, τα paint touches κυριαρχούν και μέσω αυτού ασκούν πίεση στην άμυνα. Το πόσο βαθιά θα επιτεθούν θα δείξει εν τέλει την επιτυχία τους, καθώς αυτό που επιχειρεί ο Παναθηναϊκός είναι η δημιουργία επιθετικής ισορροπίας που προκαλείται από παιχνίδι μέσω προς τα έξω. Όπως θα παρατηρήσαμε αυτό κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό στη φιλοσοφία των «πρασίνων». Δημιουργία ρήγματος, τράβηγμα της άμυνας, δημιουργία έξω και έπειτα αποφάσεις. 

Ο Ιωάννης Παπαπέτρου είναι δεδομένο πως έχει ξεκινήσει τρομερά τη preseason, ωστόσο η βελτίωση στο παιχνίδι του είναι πασιφανέστατη. Η βελτίωση του στη δημιουργία πραγματικά μπορεί να τον κάνει έναν από τους πιο καίριους οργανωτές αυτού του Παναθηναϊκού. Η ορθότητα που αγωνίζεται είναι πολύ σημαντική επίσης. Διαβάζει καλύτερα το παιχνίδι, αλλά κυρίως είναι ηγετικός. Παίρνει τα μεγάλα σουτ. Το έκανε με τη Βίρτους. Το έκανε με τη Παρτίζαν και αυτό το έργο θα συνεχιστεί όλη τη χρονιά. 

Ο Παναθηναϊκός θα είναι σίγουρα καλύτερος από πέρυσι και θα παίζει παραπάνω από τις δυνατότητες του στη πλειονότητα των αγώνων. Δεν πρέπει να κρυφτεί ή να καμουφλάρει τις αδυναμίες του. Μια κίνηση μπορεί να κάνει τη διαφορά και να αλλάξει συνολικά τη σεζόν. 

Υ.Γ Αν ακόμη αναρωτιέστε γιατί επέλεξε τον Πέρι ο Πρίφτης, ρίξτε μια ματιά ξανά εδώ. Με τέτοια αθλητικότητα και φυσικά προσόντα, το μέγεθος δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο. 

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Να μην καμουφλάρει τις αδυναμίες του το «Παύλος Γιαννακόπουλος» (vids)
EVENTS