Η “απόφαση” του Βλάντο Γιάνκοβιτς δεν αποτέλεσε θέμα δημόσιας προετοιμασίας. Στο μυαλό του είχε παρθεί, τελεσίδικα, αρκετούς μήνες νωρίτερα.
Και όταν η σεζόν με το Περιστέρι Betsson ολοκληρώθηκε, ήρθε η στιγμή να την ανακοινώσει σε ολάκερο τον κόσμο. Ένα τελευταίο μεγάλο κόλπο και αριστοτεχνικά εκτελεσμένο από έναν αθλητή που άντεξε να παίζει σε υψηλό επίπεδο επί 20 χρόνια.
Ο Βλάντο Γιάνκοβιτς στο podcast της Stoiximan GBL, Man to Man, powered by Stoiximan, για την μεγάλη απόφαση της απόσυρσής του, για τις σκέψεις του Μπόμπαν Γιανκοβιτς, για την ομάδα απωθημένο, το επόμενο βήμα που δεν είναι σε καμία περίπτωση μετέωρο, το μονόδρομο της επιτυχίας μέσω του μπάσκετ και τις αναμνήσεις που γύρισαν και του έφεραν δάκρυα στα μάτια!
Για την απόφαση να σταματήσει: «Η ηλικία άλλαξε, νομίζω ότι ήθελα να φύγω. Πάντα είχα στο μυαλό μου να τελειώσω ψηλά. Τι εννοώ με αυτό; Να τελειώσω παίζοντας και νιώθοντας καλά και να τελειώσω μια χρονιά όπου η ομάδα θα πήγαινε εξαιρετικά. Οπότε νομίζω ότι όλα κάπως ευθυγραμμίστηκαν και η απόφαση ήταν αυτή. Ήταν μια απόφαση, η οποία με γέμιζε πάρα πολύ, να έχω και το ρόλο του αρχηγού, κάτι πολύ σημαντικό για μένα. Οπότε τελείωσα την καριέρα μου σε μια τρομερή σεζόν για την ομάδα και ως αρχηγός αυτής της προσπάθειας».
Αν έχει σκεφτεί πως θα είναι όταν ζυγώνει ο Αύγουστος: «Την... κάτσαμε τη βάρκα. Δεν νομίζω ότι θα μου λείψει τόσο πολύ όταν πλησιάζει ο Αύγουστος, όσο ας πούμε αρχές Οκτωβρίου που θα έρθει το πρώτο Σαββατοκύριακο και θα λέω “ωχ, τώρα πρέπει να φάω μακαρόνια με κιμά, να πάω στον αγώνα”. Δεν πρέπει να φάω μακαρόνια με κιμά. Είχα ένα περιστατικό πριν από μερικές ημέρες.
Ξύπνησα, έφαγα πρωινό, πήγα για καφέ και εκεί γύρω στη μία, μιάμιση το μεσημέρι, την ώρα που τρώω συνήθως μεσημεριανό, με καλεί η γυναίκα μου, μου λέει “ωραία, τι πρέπει να φτιάξω για σήμερα;”. Της λέω “γιατί;” και μου απαντάει “Δεν πρέπει να φας για να χωνέψεις, για να πας για προπόνηση;”. “Ποια προπόνηση”, της απάντησα... Οπότε είναι είκοσι χρόνια για μένα μια ρουτίνα καθημερινή και είναι δεκατέσσερα χρόνια που είμαστε μαζί με την Έλενα, Είναι ρουτίνα και για αυτήν. Οπότε αλλάζουν λίγο οι ισορροπίες».
Για όσα έχει θυσιάσει στην καριέρα του: «Πάρα πολλά. Τις τελευταίες δέκα μέρες έκλαιγα σχεδόν κάθε μέρα. Γιατί πέρναγε ένα flashback στο τι έχω κάνει, από πού έχω ξεκινήσει. Τα περισσότερα flashback ήταν από την καριέρα μου πριν αυτή ξεκινήσει καλά καλά,
Δηλαδή στα 15, στα 16, στα 17, στα 18, στα 19. Εκεί που ζορίστηκα πάρα πολύ, εκεί που πάλεψα πάρα πολύ, εκεί που έκανα προπονήσεις έξι, εφτά, οχτώ ώρες την ημέρα, όχι μόνο μπάσκετ αλλά και στο γυμναστήριο με βάρη. Οπότε για να μου ήρθαν αυτές οι αναμνήσεις και αυτό το flashback, σημαίνει ότι ήταν μια περίοδος πάρα πολύ δύσκολη και ζόρικη για μένα και δεν την ξέχασα».
Για το αν ο μπαμπάς Μπόμπαν θα ήταν περήφανος για την καριέρα του γιου του, Βλάντο: «Θα ήταν λίγο επικριτικός έως πάρα πολύ. Θα ήθελε να μου δώσει συμβουλές για κάποια πράγματα τι να αλλάξω στην κάθε σεζόν ξεχωριστά. Σίγουρα μια συμβουλή που την κράτησα είναι πως ό,τι ξεκινάς μην το αφήσεις, να το τελειώσεις... εντελώς! Εδώ λοιπόν το ξεκίνησα και το τελείωσα, οπότε νομίζω ότι αυτή τη συμβουλή την έκανα».
